ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਮੈਰ੍ਨਰੈਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸਦਾ ਸੇਵ੍ਯੋ ਗृਹਾਸ਼੍ਰਮਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਗ੍ਰਹਸਥ ਆਸ਼ਰਮ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਜੋਗ ਹੈ।
ਨ ਲੋਕ ਪਂਕ੍ਤਿਰ੍ਨ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਜਾਂ ਮਾਣ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰਸਾਰ੍ਯ ਪਾਦੌ ਯਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਸ੍ਵਪਤਾਂ ਸੁਖਮ੍
ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੈਰ ਫੈਲਾ ਕੇ ਸੁੱਤਿਆਂ ਜੋ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ—
ਅਪਿ ਸ਼ਾਕਂ ਪਚਾਨਸ੍ਯ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਪਰਮਂ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਸਾਗ ਪਕਾ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਭਵਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਦੇਯਂ ਭਵ੍ਯਭੂਤਿਮਭੀਪ੍ਸਤਾ 4.168.
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ੁਭਂ ਕਮਠਪृष੍ਠਾਭਂ ਭਾਭਾਸਿਤਦਿਗਂਤਰਮ੍
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਘਰ, ਜੋ ਕੱਛੂਏ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਂਗ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ—
ਦਦ੍ਯਾਦਨਂਤਫਲਦਂ ਸ਼ੈਵਵੈष੍ਣਵਯੋਗਿਨਾਮ੍
ਜੋ ਘਰ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤਾਂ ਅਤੇ ਜੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣੰਤ ਫਲ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੀਨਾਨਾਥਜਲਾਰ੍ਥਾਯ ਕृਤਂ ਕਿਂ ਨ ਕृਤਂ ਭਵੇਤ੍
ਗਰੀਬਾਂ, ਅਸਹਾਇਆਂ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਕੁਢ੍ਯਸ੍ਤਂਭਗਵਾਕ੍ਸ਼ਾਢਯਾਨ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਨ੍ਬਹੁਭੂਮਿਕਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਧਾਂ, ਸਤੰਭ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹੋਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਤੇ ਕਈ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ—
ਸੁਧਾਧਵਲਿਤਾਨ੍ਰਮ੍ਯਾਨ੍ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਂਗਣਵਾਟਿਕਾਨ੍
ਜੋ ਘਰ ਚੂਨੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟੇ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਸੋਹਣੇ ਹੋਣ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੰਗਣ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ—
ਲੋਹੋਪਸ੍ਕਰਸਂਪੂਰ੍ਣਾਂਸ੍ਤਾ ਮ੍ਰੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਪਏ ਹੋਣ, ਤੇ ਤਾਮੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹੋਣ—
ਰਤ੍ਨੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਕਾਂਸ੍ਯੋਪਸ੍ਕਰਮਂਡਿਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਹੋਣ, ਤੇ ਕਾਂਸੇ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਹੋਵੇ—
ਵਂਸ਼ੋਪਸ੍ਕਰਸਂਕੀਰ੍ਣਾਨ੍ਕਾष੍ਠੋਪਸ੍ਕਰ ਬृਂਹਿਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸ ਦੇ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਮਿਲਦੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸਾਜ ਨਾਲ ਸੋਭਤ ਹੋਣ—
ਧਰ੍ਮੋਪਸ੍ਕਰਸਂਭਾਰਸ਼ਣਵਲ੍ਕਲਰਾਜਿਤਾਨ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਾਜੋ-ਸਾਮਾਨ ਹੋਣ, ਛਾਲ ਤੇ ਕਪੜੇ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹੋਣ—
ਸਪ੍ਤਧਾਤੁਮਯਂ ਭਾਂਡਂ ਯਤ੍ਤਦ੍ਰਤ੍ਨਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ 4.168.
ਸੱਤ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—
ਗੋਮਹਿष੍ਯਸ਼੍ਵਵृषਭਪ੍ਰੇष੍ਯਵੇਸ਼੍ਯਾਗਣਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਮਹੀਂਸਾਂ, ਘੋੜੇ, ਬਲਦ, ਨੌਕਰ ਤੇ ਵੈਸ਼ਿਆਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹੋਣ—
ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਧਾਨ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਘृਤਤੈਲਗੁਡਾਦਿਭਿਃ
ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ, ਘੀ, ਤੇਲ, ਗੁੜ ਆਦਿ ਨਾਲ ਘਰ ਪੂਰੇ ਭਰ ਕੇ,
ਨਿष੍ਪਾਵਾਢਕ੍ਯਚਣਕਕੁਲਤ੍ਥਾਣੁਮਸੂਰਕੈਃ
ਚਣੇ ਦੀ ਦਾਲ, ਪੁਰਾਣੇ ਚਣੇ, ਕੁਲਥ, ਪਿਸੀ ਹੋਈ ਦਾਲਾਂ ਤੇ ਮਸੂਰ ਨਾਲ,
ਲਵਣਾਰ੍ਦ੍ਰਕਖਰ੍ਜੂਰਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਜੀਰਕਧਾਨ੍ਯਕੈਃ
ਨਮਕ, ਤਾਜਾ ਅਦਰਕ, ਖਜੂਰ, ਮੂੰਗਫਲੀ, ਜੀਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਰੱਖ ਕੇ,
ਧੂਪੋਪਸ੍ਕਰਪਰ੍ਯੁਪ੍ਤਤੂਲੀਗਣ੍ਡੋਪਧਾਨਕੈਃ
ਧੂਪ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਰੂਈ ਤੇ ਟੇਕਣ ਲਈ ਗੱਦੇ ਰੱਖ ਕੇ,
ਪਿਠਰੋਲੂਖਲਸ੍ਥਾਲੀਸ਼ੂਰ੍ਪਦਰ੍ਪਣਪਤ੍ਰਕੈਃ
ਟੋਕਰੀਆਂ, ਓਖਲੀ, ਰਸੋਈ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਛਾਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ, ਦਰਪਣ ਤੇ ਪਤਰੇ ਰੱਖ ਕੇ,
ਗृਹਾਟਵਾਟਕਾਦਰ੍ਵੀਦृषਲ੍ਲੋष੍ਟਕਹਸ੍ਤਕੈਃ
ਘਰ, ਬਾਗ, ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ, ਢਿੱਡ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡੱਲੇ ਤੇ ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਸੰਦ ਰੱਖ ਕੇ,
ਕਂਡਣੀ ਪੇषਣੀ ਚੁਲ੍ਲੀ ਉਦਕੁਮ੍ਭੀ ਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨੀ
ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਪਾਟਾ, ਪਿਸਣ ਵਾਲੀ ਚੱਕੀ, ਚੁੱਲ੍ਹਾ, ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਤੇ ਸਫਾਈ ਵਾਲਾ ਸਾਮਾਨ ਰੱਖ ਕੇ,
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਿਭਿਃ ਪੂਰ੍ਣਾਨ੍ਗृਹਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਿषੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਘਰ ਦੁਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ੁਭੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਪ੍ਰਕਥਿਤੇ ਦਾਨਕਾਲਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ 4.168.
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਦੱਸਿਆ ਸਮਾਂ ਦਾਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਸ਼ੀਲਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਗृਹਸਂਖ੍ਯਾਨ੍ਨਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਜਿੰਨੇ ਘਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਾਇਕ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਥਧਰ੍ਮਨਿਰਤਾਞ੍ਛਾਂਤਾਨ੍ਦਾਂਤਾਞ੍ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਾਨ੍
ਉਹ ਪਰਵਾਰ ਜੋ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਦੇ ਫਰਜਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸਬਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਸੁਗਂਧਿਸ੍ਰਗ੍ਧਰਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਂਤਿਕਰ੍ਮਣਿ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਾ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਯਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੁष੍ਟਿਪੁष੍ਟਿਕਰਃ ਸਦਾ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਸੁਖ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਾਸ੍ਤੁਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਭੂਤਬਲਿਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਘਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਭੇਟ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।