ਨ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਿਧ੍ਵਂਸੋ ਨ ਵੈਰਿਜਨਿਤਂ ਭਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਬਾਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਸ਼ੁਭਾਤ੍
ਜੋ ਰਾਜ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸ਼ੁਭ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਮਂਤ੍ਰੀ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਨਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਭੋਜ੍ਯਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੋਜਨਂ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਖਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਖਾਣਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਧਨਂ ਜਨਸਂਬਨ੍ਧਕਾਰਕੋ ਰਤ੍ਨਸਂਚਯਃ
ਕੋਈ ਧਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਢੇਰ ਹੈ।
ਅਥੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋऽਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਵੱਡਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਦਵਾਨ ਪਿੱਪਲਾਦ ਆਇਆ।
ਤਮਾਗਤਂ ਮੁਨਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ
ਉਸ ਆਏ ਹੋਏ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਤਤਃ ਕਥਾਂਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ 4.167.
ਫਿਰ, ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਿਮਿਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਕਿਉਂ ਨੌਕਰ, ਪੁੱਤਰ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਦੋਸਤ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹਨ?
ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਿ ਨਾਤਃ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।
ਨ ਤਤ੍ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਨ ਦਾਯਾਦਾ ਨ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ
ਉਹ ਕੰਮ ਨਾ ਰਾਜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਵਾਰਸ, ਨਾ ਦੁਸ਼ਮਣ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਦ੍ਭਿਯਰ੍ਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਦ੍ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਯੇਨ ਮੇ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਨਂ ਭृਤ੍ਯਾ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਨੌਕਰ ਹਨ।
ਮਂਤ੍ਰੋ ਵਾ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗੋ ਵਾ ਵ੍ਰਤਂ ਦਾਨਮੁਪੋषਿਤਮ੍
ਚਾਹੇ ਮੰਤਰ ਹੋਵੇ, ਸਿੱਧ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਵਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ—
ਤਤਃ ਸ ਕਥਯਾਮਾਸ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪਿੱਪਲਾਦ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ।
ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਕੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਨਾਰੀ ਵਾਪ੍ਯਥ ਵਾ ਪੁਮਾਨ੍
ਹੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ—
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ ਦਦੌ ਰਾਜਾऽऽਪਾਕਾਖ੍ਯਂ ਦਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ 'ਅਪਾਕ' ਨਾਮ ਦਾ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤੇਨ ਯੇਨ ਕਾਮਾਨਾਂ ਪੁਮਾਨ੍ਭਵਤਿ ਭਾਜਨਮ੍ ।। 4.167.
ਜਿਸ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਬਲਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪੂਜਯੇਚ੍ਛੁਭਮ੍
ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਭਾਰਗਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਥੈਵ ਸਮ੍ਮਾਨਂ ਯਥਾ ਤੁष੍ਟੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮਣਿਕਾਦੀਨਿ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਥਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸੁਮਨੋਹਰਾਃ
ਚਮਕਦੇ ਰਤਨ ਤੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਨਾਲ ਹੀ ਬੜੀ ਸੋਹਣੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ,
ਸ਼ਰਾਵਾਦੀਨਿ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਭਾਂਡਮੁਚ੍ਚਾਵਚਂ ਬਹੁ
ਤਸਤਰੀਆਂ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬਰਤਨ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਛੋਟੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ,
ਭਾਰ੍ਗਵੋऽਪਿ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨਾਨਾ ਭਾਂਡਾਨ੍ਵਿਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਵੀ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਭਾਂਡੇ ਲਿਆਂਦੇ,
ਸਹਸ੍ਰਮੇਕਂ ਭਾਂਡਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਸਿਆਣੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਭਾਂਡੇ ਵੱਖਰੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ,
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਗੀਤਮਙ੍ਗਲਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਗੀਤਾਂ ਤੇ ਮੰਗਲ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ,
ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਮਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਰਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਰੁ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ 4.167.
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੇਰੇ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ,
ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਵਿਧਵਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਨੀਯ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯ ਚ
ਉਥੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਧਵਾ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ,
ਆਪਾਕਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪੋਸਿ ਭਾਂਡਾਨੀਮਾਨਿ ਜਂਤਵਃ
ਤੂੰ ਆਪ ਆਪਾਕ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਇਹ ਭਾਂਡੇ ਜੀਵ ਹਨ,
ਭਾਂਡਰੂਪਾਣਿ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਿਤਾਨਿ ਮਯਾ ਕਿਲ
ਜਿਹੜੇ ਭਾਂਡੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਬਣਾਏ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ,