ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਸਾਦਜਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਮ੍ 3.2.35.
ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਗਿਆਨ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਤਿਲਕਂ ਤੁਲਸੀਕਣ੍ਠਮਾਲਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉੱਪਰ ਲਾਈ ਹੋਈ ਲਕੀਰ, ਤਿਲਕ ਤੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ।
ਜਨੇਜਨੇ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾष੍ਯ ਮੁਦੈਰਯਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਜਾਪ੍ਯਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਜਪਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਜਪਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਪ ਬਤਾਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤੁ ਮਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਃਖਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਨ ਹੋਵੇ।
ਮਂਗਲਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਂਗਲਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ, ਗਰੁੜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯੋ ਹਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਉਤ੍ਤਮਚਰਿਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਂਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੰਕਲਨ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਪੰਜਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਰ੍ਯਾਦੋ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਭਾਗ ਲੀਲਾ ਭਗਵਤਾ ਕृਤਾ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਰਚੀ।
ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੈਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਮਹਾਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ
ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖ ਨਾਮਕ ਮਹਾਂਕਲਪ ਵੈਵਸਵਤ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪਾਂਡਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਾਃ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਭਗ ਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਕਾਲਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜਗਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਪਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਾਂਡਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ ਭਗਵਨ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਭੂਤਭੀਰੁਕਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਞ੍ਛੂਲਹਸ੍ਤਧृਕ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਛਾਵਣੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹੋ।
ਤਦਾ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ ਗਤੋ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਨੂੰ ਗਏ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦ੍ਰੌਣਿਭੋਜੌ ਚ ਕृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਯੁਃ 3.3.1.
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਣੀ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤੁ ਬਲਵਾਞ੍ਛਿਵਦਤ੍ਤਮਸਿਂ ਤਦਾ
ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਤੋਂ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਲਈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਯਥੇष੍ਟਮਗਮਦ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।
ਪਾਰ੍षਤਸ੍ਯੈਵ ਸੂਤਸ਼੍ਚ ਹਤਸ਼ੇषੋ ਭਯਾਤੁਰਃ
ਪਾਰਸ਼ਤ ਦਾ ਰਥੀ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਆਗਸ੍ਕृਤਂ ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਭੀਮਾਦ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ
ਜਦ ਭੀਮ ਆਦਿ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉੱਤੇ ਅਨਿਆਇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਸ਼ਿਵਦੇਹੇ ਸਮਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਏ।
ਤਾਞ੍ਛਸ਼ਾਪ ਤਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਯੂਯਂ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਪੂਜਕਾਃ
ਫਿਰ ਰੁਦਰ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਓਗੇ।"
ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਕਲੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਚਾਪਰਾਧਕਮ੍
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਪਰਾਧ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋਗੇ।
ਹਰਿਂ ਸ਼ਰਣਮਾਜਗ੍ਮੁਰਪਰਾਧਨਿਵृਤ੍ਤਯੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਹਰੀ ਦੀ ਓਟ ਆ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਮਨਸਾ ਰੁਦ੍ਰਂ ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਚ੍ਛਿਵਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯਾਨ੍ਯੇਵ ਤ੍ਵਦਂਗੇ ਕ੍ਸ਼ਪਿਤਾਨਿ ਵੈ 3.3.1.
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਜਿਹੜੇ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਅਸਤਰ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਕृष੍ਣਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।"
ਤਦ੍ਵਸ਼ੇਨ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਦਤ੍ਤਃ ਸ਼ਾਪੋ ਭਯਂਕਰਃ
ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।