ਪਾਲਾਸ਼੍ਯਃ ਸਮਿਧਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਜ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਤਿਲਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਸਮਿੱਧ ਪਲਾਸ਼ ਦੇ ਹੋਣ, ਘੀ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਵੀ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਸਮੀਪੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਤੂਰ੍ਯਸ਼ਂਖਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषੈਃ ਸੁਪੁष੍ਕਲੈਃ
ਵਾਜਿਆਂ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਅਤੇ ਭਰਪੂਰ ਬ੍ਰਹਮ ਉਚਾਰਣਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਲੇ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਲ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਭੂਮਿਦਾਨਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਭੂਮੀ ਦੇਣ ਦੀ ਛੋਟੀ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾਨ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਤਃ ਪਂਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰੇਰਯੇਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਤਾਰ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਲੇ ਲਗ੍ਨੋ ਵਿਪ੍ਰਹਸ੍ਤੇषੁ ਨਿਰ੍ਵਪੇਤ੍
ਫਿਰ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਆਪ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਦਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯ ਚ 4.166.
ਉਹ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਸੌਂਪ ਦੇ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਾਨਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਦਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਧਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ ਗਰੀਬੀ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦੀਯਮਾਨਂ ਤੁ ਦਾਨਮੇਤਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ
ਇਹ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ,
ਦਾਨਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਹਿ ਦਿਲੀਪੇਨ ਯਯਾਤਿਨਾ
ਇਹੀ ਦਾਨ ਦਿਲੀਪ ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਦਿਵਿ ਮੋਦਂਤੇ ਦਾਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵਤਃ
ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਨ।
ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਵਾ ਪੁਰੁषੇਣ ਵਾ
ਇਹ ਦਾਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਰਦ, ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕਮਪ੍ਯੁਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਹਲਂ ਦੇਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵੀ ਹਲ, ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਯੇ ਸਂਤਿ ਲਾਂਗਲਮੁਖੋਤ੍ਥਰਜੋਵਿਕਾਰਾ ਯਾਵਂਤਿ ਤਦ੍ਗਤਧੁਰਂਧਰ ਰੋਮਕਾਣਿ
ਜਿੰਨੇ ਕਣ ਹਲ ਦੀ ਨੋਕ ਤੋਂ ਉਠਦੇ ਹਨ, ਜਿੰਨੇ ਵਾਲ ਯੋਕ ਵਿੱਚ ਹਨ,
ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵृषੈਰਤਿਬਲੈਰ੍ਹਲਪਂਕ੍ਤਿਮੇਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯੇਹ੍ਨਿ ਭਕ੍ਤਿਸਹਿਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਪੁਂਗਵੇਭ੍ਯਃ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਹਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਭਾਵਨਾ ਸਮੇਤ, ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਹਲਪਂਕ੍ਤਿਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षਟ੍षष੍ਟ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, ਹਲਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਆਪਾਕਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਬਹੁਪੁਤ੍ਰੋ ਬਹੁਧਨੋ ਬਹੁਭृਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਯਤੇ
ਆਪਾਕਾ ਦੇਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਜੋ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਕਈ ਨੌਕਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
(ਹਵ੍ਯਵਾਹਨਃ) ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯ ਮਕਂਟਕਮ੍
ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਰਾਜ ਸੁਖੀ ਤੇ ਨਿਰਵਿਘਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਿਧ੍ਵਂਸੋ ਨ ਵੈਰਿਜਨਿਤਂ ਭਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਬਾਹੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਸ਼ੁਭਾਤ੍
ਜੋ ਰਾਜ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸ਼ੁਭ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਕृਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨ ਮਂਤ੍ਰੀ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਃ
ਨਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਲਾਹਕਾਰ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਨ ਭੋਜ੍ਯਸਮਯੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਭੋਜਨਂ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍
ਜਦੋਂ ਖਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਖਾਣਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨ ਧਨਂ ਜਨਸਂਬਨ੍ਧਕਾਰਕੋ ਰਤ੍ਨਸਂਚਯਃ
ਕੋਈ ਧਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਢੇਰ ਹੈ।
ਅਥੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਦਿਨੇ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦੋऽਤਿਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਦਿਨ, ਵੱਡਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਦਵਾਨ ਪਿੱਪਲਾਦ ਆਇਆ।
ਤਮਾਗਤਂ ਮੁਨਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ
ਉਸ ਆਏ ਹੋਏ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਤਤਃ ਕਥਾਂਤੇ ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮੁਵਾਚ ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ 4.167.
ਫਿਰ, ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸ਼ੁਭਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਕਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਭृਤ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਿਮਿਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਕਿਉਂ ਨੌਕਰ, ਪੁੱਤਰ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਦੋਸਤ ਆਦਿ ਨਹੀਂ ਹਨ?
ਕਰ੍ਮਭੂਮਿਰਿਯਂ ਰਾਜ੍ਞਿ ਨਾਤਃ ਸ਼ੋਚਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ।