ਤਥਾष੍ਟੌ ਪੂਰ੍ਣਕਲਸ਼ਾਨ੍ਸਮਂਤਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਛੁਭਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਠ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸੁਭਾਗੇ ਘੜੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਸ਼ਕਲਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹੋਮਾਵਸਾਨੇषੁ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਂਤਿਕੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਹੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੁਸੁਮਾਂਜਲਿਮ੍ 4.165.
ਪृथਵੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੋਠੀ ਫੜ ਕੇ,
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਘਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਵਸੁ ਧਾਰਯਸੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਤੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੋऽਪਿ ਨੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਸ੍ਮਾਦਂਤਂ ਤਵਾਚਲੇ
ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗੋਵਿਦੇ ਸ਼ਿਵੇ ਗੌਰੀਤਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਗੋਵਿੰਦਾ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਗੌਰੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੌ ਖ੍ਯਾਤਾ ਮੇਧਾ ਮੁਨਿषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਬੁੱਧੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਧਾ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਧृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਪृਥਿਵੀ ਵਸੁਧਾ ਮਹੀ
ਧੀਰਜ, ਧਰਤੀ, ਬਰਦਾਸ਼ਤ, ਜਮੀਨ, ਪ੍ਰਥਵੀ, ਵਸੁਧਾ, ਅਤੇ ਮਹੀ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦ ਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵੀਂ ਧਰਾਂ ਬੁਧਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਦਿ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯੇਹ੍ਨਿ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲ ਮਾਲਿਨਾ 4.165.
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਪੁਣ੍ਯ ਇਹਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕੋਟ੍ਯਧਿਪਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਸੌ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਾਵਿਕਰ੍षਵਿषਮਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਧਾਯ ਹੈਮੀਂ ਮਹੀਂ ਸੁਰਮਹੀਮਿਵ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਮਧ੍ਯਾਮ੍
ਉਹਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਵਾਲੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਪृਥਿਵੀਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚषष੍ਟ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ' ਨਾਮਕ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੈਂਠੀ (੧੬੫) ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਹਲਪਂਕ੍ਤਿਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾਨਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਹਲ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ। ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਂਕ੍ਤਿਰ੍ਦਸ਼ਹਲਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਹਲਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਗਵਮ੍
ਲੜੀ ਦਸ ਹਲਾਂ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇੱਕ ਹਲ ਚਾਰ ਬਲਦਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਪਟ੍ਟਸਂਨਦ੍ਧ ਰਤ੍ਨਵਂਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜਿਆ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਾਂਚਨਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਚਂਦਨੈਰ੍ਦਿਗ੍ਧਮਸ੍ਤਕਾਨ੍
ਕਪੜੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਸਤਕ ਲਪੇਟੇ ਹੋਣ।
ਯੋਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਯੁਗਲਗ੍ਨਾਨਿ ਸਵृषਾਣਿ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਜੂਏ ਲਗਾਏ ਜਾਣ ਅਤੇ ਬਲਦ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ।
ਏਵਂਵਿਧ ਹਲੈਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਹਲਪਂਕ੍ਤਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਲਾਂ ਨਾਲ, ਲੜੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਵਰ੍ਤਨਸ਼ਤਂ ਵਾਪਿ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਸੌ ਵਾਰੀ ਮੋੜ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਚਾਥ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਮੁਤ੍ਤਰੇ ਵਾऽਯਨੇ ਤਥਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਜਾਂ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਉੱਤਰायण ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵੇਦਸਂਪਨ੍ਨਾਨ੍ਵ੍ਯਂਗਹੀਨਾਨਲਂਕृਤਾਨ੍ 4.166.
ਵੈਦਿਕ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਹੋਣ।
ਦਸ਼ਹਸ੍ਤਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਮਂਡਪਂ ਕਾਰਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਦਸ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਏ।
ਤਤ੍ਰ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਯੁਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਥੇ, ਉੱਤਮ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਣ।