ਹੇਮ੍ਨਃ ਪਲਸ਼ਤੇਨੋਕ੍ਤਾ ਤਦਰ੍ਧੇਨਾਪਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਇਹ ਦਾਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੌ ਪਲਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ।
ਕਾਰਯੇਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਹੈਮੀਂ ਜਂਬੁਦ੍ਵੀਪਾਨੁਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਰਗੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਬਣਵਾਈ ਜਾਵੇ।
ਲੋਕਪਾਲਾष੍ਟਕੋਪੇਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਲੋਕਪਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।
ਸਰ੍ਵਸਸ੍ਯਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂਗੀਂ ਸਰ੍ਵਗਂਧਾਧਿਵਾਸਿਤਾਮ੍ 4.165.
ਉਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫਸਲ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਹਸ੍ਤਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰ ਸਤੋਰਣਮ੍
ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਸ ਜਾਂ ਬਾਰਾਂ ਹਸਤ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੇ ਇਕ ਦਰਵਾਜਾ ਹੋਵੇ।
ਐਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਸੁਰਸਂਸ੍ਥਾਨਮਾਗ੍ਨੇਯ੍ਯਾਂ ਕੁਂਡਮੇਵ ਚ
ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਆਸਨ ਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਾ ਕੁੰਡ ਹੋਵੇ।
ਲੋਕਪਾਲਾ ਗ੍ਰਹਾਸ਼੍ਚੈਵ ਪੂਜ੍ਯਾ ਮਾਲ੍ਯਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਲੋਕਪਾਲ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਜਾਵੇ।
ਸਾਲਂਕਾਰਾ ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲ੍ਯਚਂਦਨਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਮਾਲਾ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਣ।
ਆਨਯੇਯੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦੇ ਹਨ।
ਤਿਲੈਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਿਤਾਂ ਵੇਦਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰਾਧਿਵਾਸਯੇਤ੍
ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਵੇਦੀ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਓਥੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾष੍ਟੌ ਪੂਰ੍ਣਕਲਸ਼ਾਨ੍ਸਮਂਤਾਤ੍ਸ੍ਥਾਪਯੇਚ੍ਛੁਭਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਠ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸੁਭਾਗੇ ਘੜੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਅਂਸ਼ੁਕਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਸ਼ਕਲਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀਆਂ ਟੁਕੜੀਆਂ ਸਜਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਹੋਮਾਵਸਾਨੇषੁ ਨਿष੍ਪਨ੍ਨੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਂਤਿਕੇ
ਫਿਰ, ਜਦ ਹੋਮ ਦੀ ਰਸਮ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਕੁਸੁਮਾਂਜਲਿਮ੍ 4.165.
ਪृथਵੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮੋਠੀ ਫੜ ਕੇ,
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਤਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਘਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਵਸੁ ਧਾਰਯਸੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਤੂੰ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਮੁਖੋऽਪਿ ਨੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਯਸ੍ਮਾਦਂਤਂ ਤਵਾਚਲੇ
ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬੇਅੰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਗੋਵਿਦੇ ਸ਼ਿਵੇ ਗੌਰੀਤਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਹੀ ਗੋਵਿੰਦਾ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਲਈ ਗੌਰੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੌ ਖ੍ਯਾਤਾ ਮੇਧਾ ਮੁਨਿषੁ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਬੁੱਧੀ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਧਾ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਧृਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕ੍ਸ਼ੋਣੀ ਪृਥਿਵੀ ਵਸੁਧਾ ਮਹੀ
ਧੀਰਜ, ਧਰਤੀ, ਬਰਦਾਸ਼ਤ, ਜਮੀਨ, ਪ੍ਰਥਵੀ, ਵਸੁਧਾ, ਅਤੇ ਮਹੀ — ਇਹ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ।
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਨਿਵੇਦ ਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤੁ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵੀਂ ਧਰਾਂ ਬੁਧਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਦਿ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਪੁਣ੍ਯੇਹ੍ਨਿ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਵਿਮਾਨੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਣੇਨ ਕਿਂਕਿਣੀਜਾਲ ਮਾਲਿਨਾ 4.165.
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਘੰਟੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਪੁਣ੍ਯ ਇਹਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਭਵਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਧਰਮਕ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕੋਟ੍ਯਧਿਪਃ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਸੌ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵੀਪਾਵਿਕਰ੍षਵਿषਮਾਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਧਾਯ ਹੈਮੀਂ ਮਹੀਂ ਸੁਰਮਹੀਮਿਵ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਮਧ੍ਯਾਮ੍
ਉਹਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ ਵਾਲੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ, ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਪृਥਿਵੀਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਪਂਚषष੍ਟ੍ਯੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ' ਨਾਮਕ, ਇੱਕ ਸੌ ਪੈਂਠੀ (੧੬੫) ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਹਲਪਂਕ੍ਤਿਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇਨ ਦਤ੍ਤੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਦਾਨਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ੍
ਹਲ ਦੀ ਲੜੀ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਵਰਣਨਾ। ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਦਾਨ ਨਾਲ ਸਭ ਦਾਨਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਸਰ੍ਵਸੌਖ੍ਯਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।