ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁ ਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ, ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਭਾਗ ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਚੌਂਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰਾਵਸਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਃ ਪਤਞ੍ਜਲਿਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਉਪਾਧਿਆਇ ਪਤੰਜਲੀ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਗੀਤਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਪਰਾਯਣਃ
ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਤੇ ਗੀਤਾ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਗਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਂਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਦੂਜੇ ਤੀਰਥ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਚ ਤਦਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤੇਨ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇਵੀ ਦੇ ਭਗਤ ਕੋਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਸ਼ਿਵਾਯੈ ਸਰ੍ਵਮਾਂਗਲ੍ਯੈ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯੇ ਚ ਤੇ ਨਮਃ
ਸਭ ਸੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਮਾਤਾ ਸ਼ਿਵਾ ਤੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇਧਾ ਵਿਦ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਂਕਰੀ
ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਬੁੱਧੀ, ਯਾਦ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇ ਤੁ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਅਕਾਯੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਤਚ੍ਚਰਿਤ੍ਰਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਸਤ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਰਾਜਯ ਪਤਞ੍ਜਲੇ
ਉਸ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇਗਾ; ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਪਤੰਜਲੀ ਨੂੰ ਹਾਰ ਹੋਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵਾਸਿਨਿ ਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਵਿਂਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਪ੍ਰਸਾਦਜਂ ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਪਰਾਯਣਮ੍ 3.2.35.
ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਗਿਆਨ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਪੁਂਡ੍ਰਂ ਚ ਤਿਲਕਂ ਤੁਲਸੀਕਣ੍ਠਮਾਲਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉੱਪਰ ਲਾਈ ਹੋਈ ਲਕੀਰ, ਤਿਲਕ ਤੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ।
ਜਨੇਜਨੇ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾष੍ਯ ਮੁਦੈਰਯਤ੍
ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰ ਜਾਪ੍ਯਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮੋ ਜਪਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਜਪਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਪ ਬਤਾਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਭਦ੍ਰਾਣਿ ਪਸ਼੍ਯਂਤੁ ਮਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੁਃਖਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਨ ਹੋਵੇ।
ਮਂਗਲਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਂਗਲਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਃ
ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ, ਗਰੁੜ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲੇ ਵੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ।
ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਯੋ ਹਿ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮਿਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੋਜ਼ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੀ ਸੰਕਲਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਉਤ੍ਤਮਚਰਿਤਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਂਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਾਵਰ ਵਿੱਚ, ਚੌਥੇ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਦੇ ਸੰਕਲਨ ਵਿੱਚ, ਉੱਤਮ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਪੰਜਤੀਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਤਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮਰ੍ਯਾਦੋ ਦ੍ਵਾਪਰਸ੍ਯ ਸਮੋ ਭੁਵਿ
ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਰਾਂ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੁਆਪਰ ਯੁਗ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਭਾਗ ਲੀਲਾ ਭਗਵਤਾ ਕृਤਾ
ਇਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੀਲਾ ਰਚੀ।
ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਤਾ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਸਿਮਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੈਕਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਾਖ੍ਯੇ ਮਹਾਕਲ੍ਪੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤੇਨ੍ਤਰੇ
ਜਦੋਂ ਭਵਿੱਖ ਨਾਮਕ ਮਹਾਂਕਲਪ ਵੈਵਸਵਤ ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ—
ਪਾਂਡਵੈਰ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੌਰਵਾਃ ਯੁਦ੍ਧਦੁਰ੍ਮਦਾਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸਨ, ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਦਿਨਾਨ੍ਤੇ ਭਗ ਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਕਾਲਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਜਗਦ੍ਭਰ੍ਤ੍ਰੇ ਪਾਪਹਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋਨਮਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਪਾਂਡਵਾਨ੍ਰਕ੍ਸ਼ ਭਗਵਨ੍ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਨ੍ਭੂਤਭੀਰੁਕਾਨ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਬਿਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਞ੍ਛੂਲਹਸ੍ਤਧृਕ੍
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਤੇ ਛਾਵਣੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹੋ।
ਤਦਾ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ ਕृष੍ਣਃ ਸ ਗਤੋ ਗਜਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਨੂੰ ਗਏ।
ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਦ੍ਰੌਣਿਭੋਜੌ ਚ ਕृਪਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਯਯੁਃ 3.3.1.
ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਦ੍ਰੌਣੀ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਾਮਾ ਤੁ ਬਲਵਾਞ੍ਛਿਵਦਤ੍ਤਮਸਿਂ ਤਦਾ
ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਵਦੱਤ ਤੋਂ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਲਈ।
ਹਤ੍ਵਾ ਯਥੇष੍ਟਮਗਮਦ੍ਦ੍ਰੌਣਿਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਦ੍ਰੌਣੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਿਆ।