ਅਵਿਦਾਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਪਾਪਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਲਯਮृਚ੍ਛਤਿ
ਅਵਿਦਾਨ ਵ੍ਰਤ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਣਨਾ: ਜੋ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਰੋਮਾਂ ਸੌਵਰ੍ਣੀਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾ ਸੁਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਰੋਮ ਵਾਲੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਜਾਂ ਸਪਸ਼ਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੀ।
ਕੌਸ਼ੇਯਪਰਿਧਾਨਾਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਚਂਦਨਭੂषਿਤਾਮ੍ ਸਪ੍ਤਧਾਨ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਂ ਫਲਪੁष੍ਪਵਤੀਂ ਤਥਾ
ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਦਿਵ੍ਯ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਫਲ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਵਾਲੀ।
ਸ਼ਤੇਨ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਾਂ ਚ ਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੌ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਸੰਭਾਲ ਨਾਲ ਬਣਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਯਨੇ ਵਿषੁਵੇ ਚੈਵ ਗ੍ਰਹਣੇ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਅਯਨ, ਵਿਸ਼ੁਵ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ,
ਯਦਾ ਵਾ ਜਾਯਤੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਵੀ ਧਨ ਆਵੇ, ਅਤੇ ਮਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਗृਹੇ ਵਾਪਿ ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਰਮਤੇ ਮਨਃ
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇ, ਉਥੇ ਦਾਨ ਦੇਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਮੁਮਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਥੇ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਯਾ ਸਹ ਤਥਾਨਂਗਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨ੍ਗ੍ਰਹਾਨਪਿ
ਰਤੀ ਅਤੇ ਅਨੰਗ, ਨਾਲ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦਗ੍ਰੇ ਕਾਰਯੇਦ੍ਧੋਮਂ ਤਿਲਾਜ੍ਯੇਨ ਮਹੀਪਤੇ 4.163.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਰਾਜਾ, ਤਿਲ ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਲ੍ਲਿਙ੍ਗਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਹੋਮਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਜ੍ਵਲਿਤੇऽਨਲੇ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍ ਜਗਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਸਿ ਤ੍ਵਾਮਤਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: 'ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ 'ਤੇ ਵਧ ਚੁੱਕੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਵਾਙ੍ਮਨਃਕਾਯਜਨਿਤਂ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮਮ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਚਨ, ਮਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਵੀ ਬੁਰਾ ਕੰਮ—
ਏਵਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦਾਨ ਘਰੇਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੁष੍ਟਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਹਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾੜਾ ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਾਂ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਬਿਨਾ ਨਿਯਮਤ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇ, ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਦਾਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਮਿਦਂ ਦਾਨਂ ਗੌਰ੍ਯਾ ਸ਼ਂਕਰਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਇਹ ਦਾਨ ਪਹਿਲਾਂ ਗੌਰੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਨਲੇਨ ਦਤ੍ਤਮੇਤਦ੍ਧਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਦਾਨ ਨਲ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜ ਕਰਕੇ ਅਖੀਰ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਦਾਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਪੁਤ੍ਰਾ ਬਹੁਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ 4.163.
ਇਸ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਕਾਂਤਿਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਚ ਤਥਾ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਅਹੋਰਾਤ੍ਰਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਚਮਕ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮੇषੀ ਵਿਸ਼ੇषਕਲੁषਾਪਹਰਾਤਿਸ਼ਸ੍ਤਾ ਦਾਨੇ ਸਦੈਵ ਰਸਧਾਤੁਯੁਤਾ ਸਧਾਨ੍ਯਾ
ਭੇਡ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਸੁਤੰਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਦਾਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਸਮੇਤ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਾਯ ਦਰਿਦ੍ਰਾਯ ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾਯ ਚ
ਵਿਦਵਾਨ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰਾ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ—
ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨੋ ਰਵਿਰ੍ਯਥਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਭਾਸ੍ਵਰੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਇਲਾਹੀ ਉਡਨ ਖੋਹਾਂ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯਾਂਗਨਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨੋ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਉਥੇ, ਇਲਾਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਦ੍ਧਾਰਯਤੇ ਲੋਕਾਨ੍ਭੂਰਂਕੁਰਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਦੇ ਅੰਕੁਰ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਇਹ ਲੋਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਹਿ ਭੂਮਿਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਵੈ ਦਾਨਮਨ੍ਯਦ੍ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਦਾਨਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਯਂਤੇ ਕਾਲੇਨ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਹੋਰ ਦਾਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਯਂਤੇ ਕਾਲਯੋਗਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਆਉਂਦੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।