ਵਿਭਕ੍ਤਾਙ੍ਗੀਂ ਸੁਜਘਨਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਕਰ੍ਣਿਕਾਮ੍
ਉਸ ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋਣ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਕਮਰਾਂ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣੇ ਕੰਨ ਹੋਣ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇਨ ਤੁ ਭਾਗੇਨ ਵਤ੍ਸਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਥੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਸ਼ृਂਗੀਂ ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵੈਡੂਰ੍ਯਮਯਕਂਬਲਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਸਿੰਗ ਤੇ ਬੈਰਲ ਦੀ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਜਿਨੇ ਗੁਡਪ੍ਰਸ੍ਥਂ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਛੁਭਾਮ੍
ਕਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਾਲ 'ਤੇ ਗੁੜ ਦਾ ਮਾਪਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਥੇ ਸ਼ੁਭ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾष੍ਟਾਦਸ਼ ਧਾਨ੍ਯਾਤਪਤ੍ਰੋਪਾਨਦ੍ਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਅਠਾਰਾਂ ਧਾਣੇ, ਛਤਰੀ, ਤੇ ਜੁੱਤੀ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਵੀ।
ਦੀਪਕਾਨ੍ਨਾਦਿਲਵਣਸ਼ਰ੍ਕਰਾਧਾਨ੍ਯਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ 4.156.
ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਨਮਕ, ਸ਼ੱਕਰ ਤੇ ਧਾਣੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਧੇਨੁਂ ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ,
ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣਮਨ੍ਦਿਰਭੂषਣਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਤ੍ਰਿਪਥਗੋਦਧਿਪਰ੍ਵਤਾਨਾਮ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤਿੰਨ ਨਦੀਆਂ, ਗਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਲੋਕੇ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਫਲਾਰ੍ਥਵਿਧਾਯਿਨੀ ਤ੍ਵਾਮਾਸਾਦ੍ਯ ਕੋ ਹਿ ਭਯਭਾਗ੍ਭਵਤੀਹ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ; ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਮਰਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਡਰ ਦਾ ਭਾਗੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਏਵਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤਾਂ ਧੇਨੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਕਾਲੇ ਤੁ ਯੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ
ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤੇ, ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮਨੂ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼ਸ਼ਿਨੌ ਜਿਹ੍ਵਾਯਾਂ ਤੁ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਹਨ; ਜੀਭ 'ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਵਸਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਂਗਾਗ੍ਰਗੌ ਸਦਾ ਚਾਸ੍ਯਾ ਦੇਵੌ ਰੁਦ੍ਰਪਿਤਾਮਹੌ ਕੁਕ੍ਸ਼ੌ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਯੋਨੌ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਮਿਨੀ
ਸਿੰਗਾਂ ਦੇ ਓਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਪਿਤਾਮਾ ਦੇਵਤਾ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਜਣਨੀ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰਸਤੇ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਹੈ।
ऋषਯੋ ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਅਪਾਨੇ ਵਸੁਧਾ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਪਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਪਾਦੇषੁ ਪਰਿਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ।
ਪृष੍ਠਭਾਗੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਮੇਰੁਰ੍ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਰੀਰਗਃ 4.156.
ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਕਾਞ੍ਚਨੇਨ ਕृਤਾ ਧੇਨੁਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੂਪ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਭੂਮੌ ਹਿ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਮੇਤਤ੍ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਕਰਮ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਇਹ ਦਾਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਪਾਵਨਂ ਤਾਰਣਂ ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਦਂ ਸ਼ਾਂਤਿਦਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਦਾ, ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ, ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰੀ ਵਾ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਵੈਰ੍ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹੋਏ, ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਦ੍ਵਂਦ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੰਦਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਆਧਿ ਵ੍ਯਾਧਿ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਰੂਪਵਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਜਾਯਮਾਨਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਿਆਰੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ, ਜਨਮ-ਜਨਮਾਂਤਰੇ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਾਧੁਕੁਲਸ਼ੀਲਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਯ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਯਃ ਕਨਕਧੇਨੁਮਿਮਾਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਕੁਲ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਇਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਸੁਵਰ੍ਣਧੇਨੁਦਾਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਪਂਚਾਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਛਪਨਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰਤ੍ਨਧੇਨੁਦਾਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਰਤ੍ਨਧੇਨ੍ਵਿਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਗੋਲੋਕਫਲਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਰਤਨ-ਧੇਨੂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਵ੍ਰਤ ਤੇ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ—ਇਹ 'ਰਤਨਧੇਨੁ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੋਕ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਿਨਮਥਾਸਾਦ੍ਯ ਗੋਮਯੇਨੋਪਲੇਪਨਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲੇਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧੇਨੁਂ ਰਤ੍ਨਮਯੀਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤਤ੍ਸਂਕਲ੍ਪਪੂਰ੍ਵਿਕਾਮ੍
ਸਹੀ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪੁष੍ਪਰਾਗਸ਼ਤਂ ਧੇਨੋਃ ਪਾਦਯੋਃ ਪਰਿਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਗਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸੌ ਪੁਸ਼ਪਰਾਗ ਰਤਨ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਭ੍ਰੂਯੁਗੇ ਵਿਦ੍ਰੁਮਸ਼ਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਤੀ ਕਰ੍ਣਦ੍ਵਯੇ ਸ੍ਮृਤੇ
ਭੌਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੌ ਲਾਲ ਮਣਕੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੋਨਾਂ ਕੰਨਾਂ 'ਤੇ ਮੋਤੀ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰੀਵਾਯਾਂ ਨੇਤ੍ਰਪੁਟਕੇ ਗੋਮੇਦਕਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਗਲ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਗੱਡੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੌ ਗੋਮੇਦ ਪਥਰ ਲਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।