ਤਸ੍ਮੈ ਚਾਚष੍ਟ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਯਮਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ।
ਦਾਨਾਨੁਭਾਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਾਰਕਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ, ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਤੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਜਗੰਨਾਥ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਵਜ੍ਜਨ੍ਮਨੋऽਤੀਤੇ ਤृਤੀਯੇ ਦ੍ਵਿਜ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇ ਬਾਦ, ਤੇਰੇ ਤੀਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਚ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨਿਵृਤ੍ਤਿਃ ਪਰਮਾ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਹ੍ਲਾਦਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਹ੍ਲਾਦਹੇਤੁਜਨਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਐਸੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨ ਦੋषੋ ਨ ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਰ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕ੍ਲਮੋ ਦ੍ਵਿਜ ਜਾਯਤੇ
ਕੋਈ ਦੋਸ਼, ਕੋਈ ਬੁਖਾਰ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਰ੍ਧਮਸ੍ਮਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵੱਲੋਂ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੋ ਯੈਸ੍ਤੁ ਯੇ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥਮੁਪੋषਿਤਾਃ 4.153.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਨਮਃ ਕृष੍ਣਾਚ੍ਯੁਤਾਨਂਤ ਵਾਸੁਦੇਵੇਤ੍ਯੁਦੀਰਿਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਅਚੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਿਹਾ ਹੈ,
ਦਾਨਂ ਦਦਦ੍ਭਿਰ੍ਯੈਰੁਕ੍ਤਮਚ੍ਯੁਤਃ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਸਮੇਂ 'ਅਚੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ' ਕਿਹਾ ਹੈ,
ਸ ਏਵ ਨਾਥਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਤਨ੍ਨਿਯੋਗਕਰਾ ਵਯਮ੍
ਉਹੀ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਵਚਨਂ ਯਮਸ੍ਯ ਵਦਤੋऽਖਿਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਯਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ,
ਨਮਃ ਕृष੍ਣਾਯ ਹਰਯੇ ਵਿष੍ਣਵੇ ਜਿष੍ਣਵੇ ਨਮਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਹਰੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ!
ਨਮਃ ਪਙ੍ਕਜਨੇਤ੍ਰਾਯ ਨਮਃ ਪਙ੍ਕਜਨਾਭਯੇ
ਕੰਵਲੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੰਵਲੇ ਨਾਭੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,
ਗੋਵਿਂਦਾਯ ਨਮੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ਼੍ਚੋਦਧਿਸ਼ਾਯਿਨੇ
ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ,
ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣੇ ਸ਼ਿਤਖਡ੍ਗਾਯ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਭृਤੇ
ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਤਿੱਖੀ ਤਲਵਾਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ,
ਵਰਾਹਰੂਪਾਯ ਤਥਾ ਨਮੋ ਯਜ੍ਞਾਙ੍ਗਧਾਰਿਣੇ
ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਅੰਗ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਃ ਕੈਟਭਸੂਦਿਨੇ 4.153.
ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕੈਟਭ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਹ੍ਯੇਵਮੁਚ੍ਚਾਰਿਤੇ ਚ ਤੈਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ — ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ,
ਸਮਭਜ੍ਯਂਤ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰਯੋਮੁਖਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਫਟ ਗਏ, ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਸ੍ਤਮਸੋ ਜਜ੍ਞੇ ਨਰਕਾਦ੍ਭਾਨੁਭਿਃ ਸਹ
ਹਨੇਰੇ ਵਿਚੋਂ ਚਾਨਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ।
ਨਿਰੁਤ੍ਸਾਹਾ ਜਡਧਿਯੋ ਬਭੂਵੁਰ੍ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ
ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰ ਨਿਰੁਤਸਾਹ ਤੇ ਸੁਸਤ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਦਿਵ੍ਯਃ ਸੁਗਂਧਿ ਪਵਨੋ ਮਨਃਪ੍ਰੀਤਿਕਰਸ੍ਤਥਾ
ਇੱਕ ਸੁਗੰਧਤ, ਦਿਵਿਆ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਂ ਤਾਦृਸ਼ਮਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਦਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਯਮਃ
ਫਿਰ, ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੇ—
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਾਨਾਹ ਕृष੍ਣਾਯ ਸ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਵਿष੍ਣੋ ਦੇਵ ਜਗਦ੍ਧਾਤਰ੍ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਜਨਾਰਦਨ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ,
ਅਚ੍ਯੁਤਾਯਾਪ੍ਰਮੇਯਾਯ ਮਾਯਾਵਾਮਨਰੂਪਿਣੇ
ਅਚ੍ਯੁਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਨਮਸ੍ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਧੀਮਤੇ ਪੁਣ੍ਯਕੀਰ੍ਤਯੇ 4.153.
ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ।