ਜਲਧੇਨੁਦਾਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਦੇਵਦੇਵੋ ਹृषੀਕੇਸ਼ਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਃ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਲਕੁਂਭਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਸੁਪੂਜਿਤਮ੍
ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਂ ਦੂਰ੍ਵਾਪਲ੍ਲਵਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਜੋੜਾ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਦੁਰਵਾ ਦੀ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਪਤ੍ਰਸਹਿਤਂ ਸਿਤਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਪ੍ਰਿਅੰਗੂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਪਾ ਕੇ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਂਯੁਤਂ ਰੌਪ੍ਯਂ ਤਿਲਪਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਸ਼ਮ੍ ।। ਸ੍ਥਗਿਤਂ ਦਧਿਪਾਤ੍ਰੇਣ ਘृਤਕ੍ਸ਼ੌਦ੍ਰਵਤਾ ਮੁਖਮ
ਚਾਂਦੀ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵੱਲਾਂ ਵਿਚ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਦਹੀਂ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਰੱਖ ਕੇ ਲੁਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯ ਗੋਮਯੇਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਇੱਕ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਵੱਛਾ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਵਿਭੁਂ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਕਲ੍ਪ੍ਯ ਜਲਧੇਨੁਂ ਚ ਕੁਂਭਂ ਤਮਭਿਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਸੋਮਸ਼ਕ੍ਰਾਰ੍ਕਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਧੇਨੁਰੂਪੇਣ ਸਾਸ੍ਤੁ ਮੇ
ਜਲ-ਗਾਂ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਕੁੰਭ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ; ਸੋਮ, ਇੰਦ੍ਰ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਜੋ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਫਲਾਂ ਵਤ੍ਸਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਫਲ ਅਤੇ ਵੱਛੇ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਮੰਤਰਿਤ ਕਰਨਾ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਧਰਃ ਸ਼ਾਂਤੋ ਵੀਤਰਾਗੋ ਵਿਮਤ੍ਸਰਃ 4.153.
ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤ, ਰਾਗ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣਾ।
ਸ਼ੇषਪਰ੍ਯਂਕਸ਼ਯਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛਾਰ੍ਙ੍ਗਵਿਭੂषਿਤਃ
ਸਰਪ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਇਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਦ੍ਯ ਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਭੇਟ ਜਗੰਨਾਥ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਾਦਯ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਜਲਧੇਨੁਂ ਜਨਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਜਲ-ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ,
ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਃ ਸਰ੍ਵਕਾਲਿਕਃ
ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਰੀਰਕ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਭੂਪ ਮੁਦ੍ਗਲੇ ਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਥੇ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮੁਦਗਲ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ ਮੁਦ੍ਗਲਃ ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰੋ ਯਮਲੋਕਗਤੋ ਮੁਨਿਃ
ਉਹ ਮੁਦਗਲ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੁਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਗਿਆ।
ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਯਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਥਾਃ ਕ੍ਵਾਥਤੈਲਮਯਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਤੇਜ਼ ਅੱਗਾਂ, ਨੁਕਤੇ ਉਪਕਰਨ ਤੇ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਸਨ।
ਵ੍ਰਣਕ੍ਸ਼ਾਰਨਿਪਾਤੋਥ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਮਹਾਲਯਾਃ
ਉਥੇ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ, ਜਖਮ, ਤੇਜ਼ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਸੀ।
ਆਹ੍ਲਾਦਂ ਤੇ ਤਦਾ ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਾਪਾਸ੍ਤਦਨੁਕਂਪਯਾ
ਫਿਰ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
ਤਦਵਸ੍ਥਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਥ ਮੁਨਿਰ੍ਨਾਰਕਮਣ੍ਡਲਮ੍ 4.153.
ਉਹ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਨੇ ਨਰਕ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਤਸ੍ਮੈ ਚਾਚष੍ਟ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਦਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤੋ ਯਮਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਇਆ।
ਦਾਨਾਨੁਭਾਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਾਰਕਾਣਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਉੱਤਮ ਦਵਿਜ, ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਨਰਕ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਾਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨਮ੍
ਤੂੰ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਜਗੰਨਾਥ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਵਜ੍ਜਨ੍ਮਨੋऽਤੀਤੇ ਤृਤੀਯੇ ਦ੍ਵਿਜ ਜਨ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਦੇ ਬਾਦ, ਤੇਰੇ ਤੀਜੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ,
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਚ ਧ੍ਯਾਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚਿਤ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਨਿਵृਤ੍ਤਿਃ ਪਰਮਾ ਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਾਹ੍ਲਾਦਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਆਹ੍ਲਾਦਹੇਤੁਜਨਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਾਦृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਐਸੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨ ਦੋषੋ ਨ ਜ੍ਵਰੋ ਨਾਰ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕ੍ਲਮੋ ਦ੍ਵਿਜ ਜਾਯਤੇ
ਕੋਈ ਦੋਸ਼, ਕੋਈ ਬੁਖਾਰ, ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਥਕਾਵਟ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਰ੍ਧਮਸ੍ਮਤੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਵੱਲੋਂ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਪੂਜਿਤੋ ਯੈਸ੍ਤੁ ਯੇ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥਮੁਪੋषਿਤਾਃ 4.153.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਉਪਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ,