ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਪਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਾਂ ਫਲਦਂਤਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਰਾਲਮ੍ਬਾਂ ਸਿਤਸਰ੍षਪਰੋਮਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਪੂੰਛ ਲਈ ਸਫੈਦ ਧਾਗਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਲਈ ਸਫੈਦ ਸਰੋਂ ਹੋਵੇ।
ਈਦृਕ੍ਸਂਸ੍ਥਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯਾ ਵੈ ਦੇਵੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੀਯਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤੇਪਿ ਦੋषਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਵੀ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧੇਨੁਂ ਤਿਲਮਯੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ ਕृਤਾਕृਤੇ 4.152.
ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਕਾਹਮਥ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਯੁਚ੍ਛੇਦਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਡੋਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਦਭ੍ਯਧਿਕਂ ਕਥਿਤਂ ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤਿਲ ਖਾਣਾ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਚਾ ਕृਤਂ ਤੁ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਚ੍ਚ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਬੋਲ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਮੁਸ਼ਲੇਨੋਦ੍ਯਤੇ ਨਾਪਿ ਲਂਬਿਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਤਥਾ
ਨਾ ਤਾਂ ਮਸਲਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ—
ਸੁਰਾਪਾਨੇਨ ਯਤ੍ਪਾਪਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਿਦਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਮਹਾਘੋਰੇ ਨਦੀ ਵੈਤਰਣੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਲੋਹਮੁਖਾਃ ਕਾਕਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਵਾਨੋ ਭਯਾਵਹਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੁੱਤੇ ਹੋਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨਂ ਚੈਵ ਲੋਹਕਂਟਕਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਮ੍
ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੇ ਕਾਂਚਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤੇ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗੁਣਹੀਨੇ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰੇ 4.152.
ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਕਾ ਏਕਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤੇਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮ੍ਯਕ੍ਫਲਸਹਸ੍ਰਦਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਅਨਨ੍ਤਫਲਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੇਕਰ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅੰਤਹੀਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭਜ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਦਾਤਾਰਂ ਪਾਤਯਂਤ੍ਯਧਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾ ਦਾਨਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਵਿਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਿਕਮ੍
ਇਸ ਦਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਵਿਮਾਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏषਾ ਚੈਵ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਚੀਜ਼ ਮਨ ਤੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੋਪਰਾਗੇ ਤੁ ਵਿषੁਵੇ ਅਯਨੇ ਤਥਾ
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਉੱਤਰਾਏ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ ਸਮੇਂ।
ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍ष੍ਯਾਂ ਵਾ ਗਜਚ੍ਛਾਯਾਸੁ ਚੈਵ ਹਿ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਜਾਂ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਹਾਥੀ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠਾਂ।
ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੀਯਮਾਨਾਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ 4.152.
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਦੇਣ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਧੇਨੁਂ ਧਨਾਧਿਪਤਯੋ ਮਗਧੋਦ੍ਭਵੇਨ ਮਾਨੇਨ ਯੇ ਤਿਲਮਯੀਂ ਚਤੁਰਾਢਕੇਨ
ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਮਗਧ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਚਾਰ ਆਢਕ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਣਾਮਿ ਦੇਵਿ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਟੁਂਬਭਰਣਾਯ ਚ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਰੋਟੀ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।