ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪర్వ ਵਿਚ, ਚਤੁਰਯੁਗ ਖੰਡ ਦੇ ਇਸ ਹਿੱਸੇ 'ਚ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾ ਦੇ ਬਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਬਹੁਤ੍ਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਕੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਠਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਕਿਹੜਾ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਵੇਦ ਪਾਠ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵ੍ਯਾਧਕਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਵਿਆਧਕਰਮ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਪਿਉ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਪਾਠਿਨੋ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਕਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਾਮਿਨੀ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਸਪ੍ਤਸ਼ਤੀਪਾਠੇ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥੀ ਕਰ੍ਹਿਚਿਦ੍ਗਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਸੋ ਗਤਃ ਕਾਲੋ ਨਾਯਯੌ ਸ ਸ੍ਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿषਾਦਂ ਸਬਲਂ ਕਾष੍ਠਭਾਰੋਪਜੀਵਿਨਮ੍
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਨਿਸ਼ਾਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਲੱਕੜ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧੌ ਸਾ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਚਿ ਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਸ ਧੂਰ੍ਤੋ ਵੇਦਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਹ ਬੁਰਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿष੍ਕਾਸਿਤੌ ਦ੍ਵਿਜੇਨੈਵ ਮਾਤृਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮੌ 3.2.33.
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਮਾਂ-ਪੁੱਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਚਂਡਿਕਾਪਾਠਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਂਧ੍ਯਗਿਰੌ ਵਸਨ੍
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਡਿਕਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਨਿषਾਦਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਚੋਭੌ ਵਨੇ ਗਤ੍ਵੋषਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦੇ ਘਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵ੍ਯਾਧਕਰ੍ਮਾ ਤੁ ਚੌਰ੍ਯੇਣ ਪਿਤृਮਾਤृਪ੍ਰਿਯਂਕਰਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚੌਰਵृਤ੍ਤਿਪਰੋ ਧੂਰ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੂषਣਮਾਹਰਤ੍
ਚੋਰੀ ਦੀ ਆਦਤ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬੁਰਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਗਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਪਾਠਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮੈਸ਼ਂ ਜਜਾਪ ਹ
ਉਥੇ ਉਹ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਸ਼ਾ ਅੱਖਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪਠਿਤ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਰਮਾਲਾਂ ਚ ਜਜਾਪਾਦਿਚਰਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਜਾਪੀ।
ਅਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ 3.2.33.
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਨਿਤ੍ਯਾਨਂਦਕਰੀ ਪਰਾਭਯਕਰੀ ਸੌਂਦਰ੍ਯਰਤ੍ਨਾਕਰੀ ਨਿਰ੍ਧੂਤਾਖਿਲਪਾਪਪਾਵਨਕਰੀ ਕਾਸ਼ੀਪੁਰਾਧੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਹ ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣਿਆਂ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਣੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਕਾਸੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ।
ਸ ਇਤ੍ਯष੍ਟੋਤ੍ਤਰਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨਸ੍ਤਿਮਿਤਲੋਚਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ-ਸੌ ਅਠ ਨਾਂ ਜਾਪ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲੀਆਂ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਹਿ ऋਗ੍ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਪੁਨਰਂਤਰਧੀਯਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਗਵੇਦ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਭੂਪਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਾਚਾਰ੍ਯੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਰਾਜੇ ਦਾ ਯਜਨ ਆਚਾਰਿਆ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਪੁਣ੍ਯਮਾਦਿਚਰਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਆਦਿ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਂਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਪ੍ਰਥਮਚ ਰਿਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਾਵੇ, ਚਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਭਾਗ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ, 'ਪਹਿਲੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਂ ਚੌਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕ ਗਿਆ।
ਬਭੂਵ ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਾਸ਼ੀ ਭੀਮਵਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਭੀਮਵਰਮਨ ਨਾਂਕ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ ਸੀ।
ਮਾਂਸਲੋਭੇਨ ਸ ਖਲਃ ਸੂਕਰਾਨ੍ਗ੍ਰਾਮਕੁਕ੍ਕੁਟਾਨ੍
ਮਾਸ ਦੀ ਲਾਲਚ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੱਕੜ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਨਰਮਾਂਸਂ ਸ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਯਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼ਕੋऽਭਵਤ੍ ਵਿਸੂਚ੍ਯਗ੍ਨਿਵਸ਼ਂ ਯਾਤੋ ਮਮਾਰ ਚ ਯੁਵਾਪਿ ਸਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਖਾਣੇ ਛੱਡ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਸੁੱਕੀ ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ।
ਕਾਰਿਤਸ਼੍ਚਂਡਿਕਾਪਾਠਸ੍ਤੇਨ ਦੁष੍ਟੇਨ ਭੀਰੁਣਾ
ਉਸ ਮਾੜੇ ਤੇ ਡਰਪੋਕ ਨੇ ਚੰਡੀਕਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਵਾਇਆ।