ਕਾਮਂ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਮਨ ਤੋਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਵਿਧਾਨਵਿਕਲਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਸਮੇਂ, ਨਾ ਤਾਂ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਰੀਤ ਅਧੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਦੀਯਮਾਨਂ ਤਦਹਂਕਾਰਾਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਹੰਕਾਰ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨਃ ਪਿਤृਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਇਹ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਗਾਂ ਹੱਤਿਆ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਪਪਾਤਕੈਃ
ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ,
ਅਨੁਲਿਪ੍ਤੇ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਸਮਾਵृਤੇ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲੀਪ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਿਲਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਤਿਲਾਃ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਤਿਲਾ ਗੋਮੂਤ੍ਰਵਰ੍ਣਕਾਃ
ਸਫੈਦ ਤਿਲ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਤਿਲ—
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰਾਢਕਿਕਾਂ ਚ ਗਾਮ੍ 4.152.
ਦ੍ਰੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਬੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਆਢਾਕ ਮਾਪ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਯਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਗੁਡੇਨਾਸ੍ਯਂ ਚ ਕਮ੍ਬਲਃ
ਜਿਹਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਗੁੜ ਨਾਲ ਅਤੇ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਪਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਾਂ ਫਲਦਂਤਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਰਾਲਮ੍ਬਾਂ ਸਿਤਸਰ੍षਪਰੋਮਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਪੂੰਛ ਲਈ ਸਫੈਦ ਧਾਗਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਲਈ ਸਫੈਦ ਸਰੋਂ ਹੋਵੇ।
ਈਦृਕ੍ਸਂਸ੍ਥਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯਾ ਵੈ ਦੇਵੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੀਯਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤੇਪਿ ਦੋषਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਵੀ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧੇਨੁਂ ਤਿਲਮਯੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ ਕृਤਾਕृਤੇ 4.152.
ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਕਾਹਮਥ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਯੁਚ੍ਛੇਦਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਡੋਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਾਦਭ੍ਯਧਿਕਂ ਕਥਿਤਂ ਤਿਲਭਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤਿਲ ਖਾਣਾ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵਾਚਾ ਕृਤਂ ਤੁ ਮਨਸਾ ਕਰ੍ਮਣਾ ਯਚ੍ਚ ਸਂਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਬੋਲ ਕੇ, ਮਨ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ—
ਮੁਸ਼ਲੇਨੋਦ੍ਯਤੇ ਨਾਪਿ ਲਂਬਿਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਤਥਾ
ਨਾ ਤਾਂ ਮਸਲਣ ਵਾਲਾ ਸੰਦ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ—
ਸੁਰਾਪਾਨੇਨ ਯਤ੍ਪਾਪਮਭਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਿਦਧ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ—
ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਮਹਾਘੋਰੇ ਨਦੀ ਵੈਤਰਣੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਲੋਹਮੁਖਾਃ ਕਾਕਾ ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਵਾਨੋ ਭਯਾਵਹਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਕਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੁੱਤੇ ਹੋਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨਂ ਚੈਵ ਲੋਹਕਂਟਕਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਮ੍
ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੰਟਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਾਲਮਲੀ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੇ ਕਾਂਚਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਮਣਿਰਤ੍ਨਵਿਭੂषਿਤੇ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗੁਣਹੀਨੇ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰੇ 4.152.
ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਧਨਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਕਾ ਏਕਸ੍ਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਮੁਨਿਭਿਃ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।