ਅਨੁਵ੍ਰਜੇਚ੍ਚ ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਪਦਾਨ੍ਯष੍ਟੌ ਨਰਾਧਿਪ
ਜੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਵੇਲੇ ਅੱਠ ਕਦਮ ਤੱਕ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ,
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮृਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਤੇ ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੁੱਖ ਦੀ ਦੁਨੀਆ 'ਸਵਰਗ' ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤ ਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੋਚਯਤ੍ਯਵਨੀਪਤੇ
ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਫਲਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯੈਵਂ ਜਗੌ ਹਰਿਃ
ਇਹੀ ਫਲ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਰੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਭਵਤ੍ਯਸੌ ਪਾਪਹਰਾ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇਹ ਕਰਮ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਨੁਤਾਪੋਪਬृਂਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵੈਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਛਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭ੍ਯੋਧਿਕਂ ਜਗਤਿ ਨਾਪਰਮਸ੍ਤਿਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਦਾਨਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਿਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਵਦਂਤਿ
ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਗਾਂ ਦੀ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਦਾਨ ਨਹੀਂ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਧੇਨੁਦਾਨਵ੍ਰਤ ਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਪਂਚਾਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਸਿੱਧੀ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਰੀਤ' ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਇਕਵੰਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਧੇਨੁਦਾਨਵ੍ਰਤਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਿਸ਼ੇषਵਿਧਿਨਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਯਾਃ ਕਾਮਾਨਭੀਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਹੁਣ ਗਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ: ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਮਂ ਯਦ੍ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਸਮਗ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਜੋ ਦਾਨ ਮਨ ਤੋਂ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੱਖ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਵਿਧਾਨਵਿਕਲਂ ਤਥਾ
ਇਸ ਲਈ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਸਮੇਂ, ਨਾ ਤਾਂ ਦਕਸ਼ੀਣਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਰੀਤ ਅਧੂਰੀ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਦੀਯਮਾਨਂ ਤਦਹਂਕਾਰਾਯ ਕੇਵਲਮ੍
ਜੇ ਹੋਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਅਹੰਕਾਰ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਸੁਣੋ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ।
ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਗੋਘ੍ਨਃ ਪਿਤृਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ
ਇਹ ਗਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਗਾਂ ਹੱਤਿਆ, ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਮਹਾਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚੋਪਪਾਤਕੈਃ
ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ,
ਅਨੁਲਿਪ੍ਤੇ ਮਹੀਪृष੍ਠੇ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਸਮਾਵृਤੇ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਿਰਗ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਲੀਪ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਿਲਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ੍ਤਿਲਾਃ ਕृष੍ਣਾਸ੍ਤਿਲਾ ਗੋਮੂਤ੍ਰਵਰ੍ਣਕਾਃ
ਸਫੈਦ ਤਿਲ, ਕਾਲੇ ਤਿਲ, ਅਤੇ ਗਾਂ ਦੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਤਿਲ—
ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯ ਵਤ੍ਸਕਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰਾਢਕਿਕਾਂ ਚ ਗਾਮ੍ 4.152.
ਦ੍ਰੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਬੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਆਢਾਕ ਮਾਪ ਦੀ ਗਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ਰ੍ਕਰਯਾ ਜਿਹ੍ਵਾ ਗੁਡੇਨਾਸ੍ਯਂ ਚ ਕਮ੍ਬਲਃ
ਜਿਹਵਾ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕਰ ਨਾਲ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਗੁੜ ਨਾਲ ਅਤੇ ਢੱਕਣ ਨੂੰ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਪਤ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਾਂ ਫਲਦਂਤਵਤੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੰਨੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਪੱਤੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ।
ਸਿਤਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼ਿਰਾਲਮ੍ਬਾਂ ਸਿਤਸਰ੍षਪਰੋਮਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਸਫੈਦ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਪੂੰਛ ਲਈ ਸਫੈਦ ਧਾਗਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਲਈ ਸਫੈਦ ਸਰੋਂ ਹੋਵੇ।
ਈਦृਕ੍ਸਂਸ੍ਥਾਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਯਾ ਵੈ ਦੇਵੇष੍ਵਵਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦੀਯਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤੇਪਿ ਦੋषਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜਂਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਵੀ, ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਧੇਨੁਂ ਤਿਲਮਯੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨ ਸ਼ੋਚਤਿ ਕृਤਾਕृਤੇ 4.152.
ਤਿਲ ਦੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਏਕਾਹਮਥ ਵਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਯੁਚ੍ਛੇਦਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਵੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਡੋਲਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।