ਚਣ੍ਡੀਸ਼ਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਨਂਦਿਨੋ ਗੁਹ ਏਵ ਚ
ਚੰਡੇਸ਼, ਗਣੇਸ਼, ਨੰਦੀ ਤੇ ਗੁਹਾ ਵੀ,
ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਕਥਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਮਮ ਮਾਨਸਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਸੁਣੋ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਹਾਣੀ।
ਅष੍ਟਾਹੇ ਨੇਤ੍ਰ ਉਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਦ੍ਰਾਗਤਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਕਿਯਤੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਗਾਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਹ ਜਗਦਂਬਿਕਾ
ਤੂੰ ਕਿੰਨੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ? ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਕੋਟਰਸ੍ਥਃ ਸ਼ੁਕਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚਿਰਂਜੀਵਤ੍ਵਮਾਗਤਃ
ਕੋਠੜੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਤੋਤਾ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਸਦਨੇ ਮਮ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋऽਭਵਤ੍
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭਾਗਵਤਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚਾਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦੁਲਭਤਾ ਪਾ ਲਈ।
ਨਰ੍ਮਦਾਕੂਲਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰਾਵਯਸ੍ਵ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ 3.2.32.
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸੁਭ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉ।
ਸਤ੍ਪਾਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤਾਯ ਧੀਮਤੇ
ਉਹ ਦਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਓਸ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੋ ਬੋਪਦੇਵਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਧੀਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬੋਪਦੇਵ ਦੇਵਤਾ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰ੍ਗਪਰ੍ਵਣਿ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਖਣ੍ਡਾਪਰਪਰ੍ਯਾਯੇ ਕਲਿਯੁਗੀਯੇਤਿਹਾਸਸਮੁਚ੍ਚਯੇ ਦ੍ਵਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪర్వ ਵਿਚ, ਚਤੁਰਯੁਗ ਖੰਡ ਦੇ ਇਸ ਹਿੱਸੇ 'ਚ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਥਾ ਦੇ ਬਤੀਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਬਹੁਤ੍ਵਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵੇਦਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਕੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਠਸ੍ਯ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਕਿਹੜਾ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਵੇਦ ਪਾਠ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਵ੍ਯਾਧਕਰ੍ਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਾਂ ਸ਼ੂਦ੍ਰਤੋऽਭਵਤ੍
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੋਕ ਵਿਆਧਕਰਮ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਸ਼ੂਦਰ ਪਿਉ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਪਾਠਿਨੋ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਕਾਮਿਨੀ
ਉਸ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਕਾਮਿਨੀ ਸੀ।
ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਸਪ੍ਤਸ਼ਤੀਪਾਠੇ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥੀ ਕਰ੍ਹਿਚਿਦ੍ਗਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਮਾਸੋ ਗਤਃ ਕਾਲੋ ਨਾਯਯੌ ਸ ਸ੍ਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆਇਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿषਾਦਂ ਸਬਲਂ ਕਾष੍ਠਭਾਰੋਪਜੀਵਿਨਮ੍
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਨਿਸ਼ਾਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਲੱਕੜ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਪਣਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਗਰ੍ਭਂ ਦਧੌ ਸਾ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸਂਚਿ ਤਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ ਬੀਜ ਨਾਲ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦੇ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਸ ਧੂਰ੍ਤੋ ਵੇਦਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਹ ਬੁਰਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਨਿष੍ਕਾਸਿਤੌ ਦ੍ਵਿਜੇਨੈਵ ਮਾਤृਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਿਜਾਧਮੌ 3.2.33.
ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਮਾਂ-ਪੁੱਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਹਂ ਚਂਡਿਕਾਪਾਠਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਂਧ੍ਯਗਿਰੌ ਵਸਨ੍
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਚੰਡਿਕਾ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ।
ਨਿषਾਦਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਚੋਭੌ ਵਨੇ ਗਤ੍ਵੋषਤੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਦੋਵੇਂ ਜਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦੇ ਘਰ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵ੍ਯਾਧਕਰ੍ਮਾ ਤੁ ਚੌਰ੍ਯੇਣ ਪਿਤृਮਾਤृਪ੍ਰਿਯਂਕਰਃ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਤੇ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਚੌਰਵृਤ੍ਤਿਪਰੋ ਧੂਰ੍ਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾ ਭੂषਣਮਾਹਰਤ੍
ਚੋਰੀ ਦੀ ਆਦਤ ਵਾਲਾ ਉਹ ਬੁਰਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮੁਦ੍ਗਤਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਸਨੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਏ।
ਪਾਠਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਠ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਧਰਮ ਵੱਲ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯਤ੍ਵਮਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮੈਸ਼ਂ ਜਜਾਪ ਹ
ਉਥੇ ਉਹ ਚੇਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਮੈਸ਼ਾ ਅੱਖਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪਠਿਤ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਰਮਾਲਾਂ ਚ ਜਜਾਪਾਦਿਚਰਿਤ੍ਰਕਮ੍
ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਿ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਜਾਪੀ।
ਅਨ੍ਨਪੂਰ੍ਣਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਮੁਦਾ 3.2.33.
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅੰਨਪੂਰਨਾ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।