ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਚ ਗੌਰ੍ਦੇਯਾ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਾਸੇਨ ਯਥਾ ਕਰ੍ਤਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ।। 4.147.
ਜਦੋਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਸਾ ਕਿ ਦਾਤਾ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ।
ਦੀਪਾਂਸ੍ਤੁ ਦੀਪਿਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਆਨਯੇਦ੍ਯਜ੍ਞਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਜੋ ਦੀਵੇ ਜਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਞ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਤਸਰ੍ਵਾਘਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ...
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਂਚਨਾਖ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਮਿਮਾਮ੍
ਇਹ ਕਾਂਚਨ ਨਾਮ ਦੀ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵੇਖੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਗ ਪਟਮੁਨ੍ਮੁਚ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੋਵਾਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਟ ਖੋਲ ਕੇ...
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਗਰੀਂ ਦੇਵਿ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਨਗਰੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਯਜਮਾਨ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾ ਸ਼ਂਖਮਾਦਾਯ ਪਾਤ੍ਰਾਲਾਭੇ ਤੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੇ ਪਾਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਸ਼ੰਖ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਕ੍ਸ਼ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰੋਚਨਾ ਦਧਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਦਧਾਰਥ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਰੋਚਨਾ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੌ ਦੇਵੌ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦੌ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਇਹ ਦਿਵੀ ਜੋੜਾ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਞੇਯ ਨਿਰਂਜਨ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ!
( ਇਤ੍ਯਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ) ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇ ਨ ਚੇਤਸਾ।।4.147.
ਇਹ ਅਰਘ ਮੰਤਰ ਹੈ। ਅਰਘ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਗੁਟkne ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪੂਜਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਕਂਦਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਚ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਾਰਵਤੀ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਵਣ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਂ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਨ੍
ਹੇ ਪੂਜਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਦੇ।
ਯ ਏਵਂ ਪੁਰਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਵ
ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਨੋਦੇਨ ਉਪਾਖ੍ਯਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ
ਗੀਤ, ਨੱਚ, ਰਸ-ਰਮਾਈਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ,
ਉਨ੍ਨਿਦ੍ਰੋ ਜਾਗृਯਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਪਰਿਧਾਪ੍ਯਾਨੁਭੋਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੈਠਾ ਕੇ ਖਵਾਏ।
ਦੀਨਾਂਧਬਧਿਰਾਨ੍ਪਂਗੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਤੋषਯੇਤ੍
ਉਹ ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬਹਿਰੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ।
ਮਧੁਰਂ ਪਯਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰ੍ਬਾਂਧਵੈਃ ਸਹ
ਮਿੱਠਾ ਖਾਣਾ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਮਥ ਕृष੍ਣਾਯਾਂ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਤਥਾ ਤਿਥੌ 4.147.
ਚੰਦਰਮਾਂ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ,
ਯਦਾ ਵਾ ਜਾਯਤੇ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਧਨ ਜਾਂ ਮਨ ਉਤਪੰਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ!
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਚ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਤਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਨਿਵੇਦਿਤੁਮ੍
ਜੋ ਪੁੰਨ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਕਲਪਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾਂ ਲੱਖਾਂ ਲਈ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਤਤ੍ਪਰਂ ਵਿष੍ਣੁਸਂਨਿਧੌ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਾ ਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਭੋਗਾਂਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸੁਂਦਰਿ
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੋਹਣੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ,
ਯ ਇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਚਯਮਾਨਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਜੋ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਹਰ ਥਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਂਚਨਪੁਰ੍ਯਾਖ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਤ੍ਕृਤਂ ਪੁਰਾ
ਪਹਿਲਾਂ, ਤੂੰ ਕਾਂਚਨਪੁਰੀ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਵਿष੍ਣੁਸਂਵਾਦੇ ਕਾਂਚਨਪੁਰੀਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰ ਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ, 'ਕਾਂਚਨਪੁਰੀ ਵਰਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ' ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸੌ ਸਤਚਾਲੀ (੧੪੭) ਚੈਪਟਰ ਹੈ।