ਸ਼ਿਰਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨੇ ਦੇਵਿ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਦੇਵੀ, ਸਿਰ ਨੂੰ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਪੂਜਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਥਾਕ੍ਰਮਮ੍ 4.147.
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਾ ਗਣਪਤੇਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤਥਾ ਹੋਮੋ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਮ ਵੀ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਂ ਘृਤਪੂਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮੋਦਕਾਨ੍ਪੂਰਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਪ੍ਰਸਾਦ ਵਜੋਂ ਖੀਰ, ਘੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਵਸਤਾਂ, ਮੋਦਕ ਅਤੇ ਪੂਰੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਦ੍ਭਵਾਨ੍ਯੇਵ ਫਲਾਨਿ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਜੋ ਫਲ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇਨ ਤੁ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਬਕਵਾਚਕੈਃ
ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਤਵ ਦੀਆਂ ਵਾਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਪੂਰਨ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਭੇਟਾਂ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
षੋਡਸ਼ਾਥ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਛੇਹ ਸਤਾਰਾਂ ਜੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਮਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਮ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਮਝ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮਝ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਫਲਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੋਜਨਂ ਚ ਯਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਜੋ ਭੋਜਨ ਮਨ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਸੋਪਸ੍ਕਰਾਂ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਬਿਸਤਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਚ ਗੌਰ੍ਦੇਯਾ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਾ ਯਥਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਾਸੇਨ ਯਥਾ ਕਰ੍ਤਾ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ।। 4.147.
ਜਦੋਂ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਐਸਾ ਕਿ ਦਾਤਾ ਦੇਖ ਨਾ ਸਕੇ।
ਦੀਪਾਂਸ੍ਤੁ ਦੀਪਿਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਆਨਯੇਦ੍ਯਜ੍ਞਮਣ੍ਡਪਮ੍
ਜੋ ਦੀਵੇ ਜਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਞ੍ਛਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਤਸਰ੍ਵਾਘਸਂਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਉਹ...
ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਂਚਨਾਖ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਮਿਮਾਮ੍
ਇਹ ਕਾਂਚਨ ਨਾਮ ਦੀ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵੇਖੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਗ ਪਟਮੁਨ੍ਮੁਚ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਯੋਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੋਵਾਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪਟ ਖੋਲ ਕੇ...
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨਗਰੀਂ ਦੇਵਿ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਹ ਨਗਰੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਯਜਮਾਨ ਮਨ ਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾ ਸ਼ਂਖਮਾਦਾਯ ਪਾਤ੍ਰਾਲਾਭੇ ਤੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਜੇ ਪਾਤਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਸ਼ੰਖ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਮਕ੍ਸ਼ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਰੋਚਨਾ ਦਧਿ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਦਧਾਰਥ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਰੋਚਨਾ ਜਾਂ ਦਹੀਂ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਨਾਰਾਯਣੌ ਦੇਵੌ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦੌ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਇਹ ਦਿਵੀ ਜੋੜਾ, ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਜ੍ਞਾਨਜ੍ਞੇਯ ਨਿਰਂਜਨ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਹੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਜਿਸਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਮਲ!
( ਇਤ੍ਯਰ੍ਘਮਂਤ੍ਰਃ) ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇ ਨ ਚੇਤਸਾ।।4.147.
ਇਹ ਅਰਘ ਮੰਤਰ ਹੈ। ਅਰਘ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਭਕਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਮਵਨਿਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਂਤ੍ਰਮੇਤਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਗੁਟkne ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਪੂਜਿਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਕਂਦਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਚ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਪਾਰਵਤੀ, ਸਕੰਦ ਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਵਣ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਧਨਂ ਪੌਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤਾਨ੍
ਹੇ ਪੂਜਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਦੇ।
ਯ ਏਵਂ ਪੁਰਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਤਵ
ਜੋ ਕੋਈ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਵਿਨੋਦੇਨ ਉਪਾਖ੍ਯਾਨੈਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵੈਃ
ਗੀਤ, ਨੱਚ, ਰਸ-ਰਮਾਈਆਂ ਤੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ,
ਉਨ੍ਨਿਦ੍ਰੋ ਜਾਗृਯਾਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ਤਯਜ੍ਞਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਜਾਗਦਾ ਤੇ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੌ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ਼੍ਚ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਪਰਿਧਾਪ੍ਯਾਨੁਭੋਜਯੇਤ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬੈਠਾ ਕੇ ਖਵਾਏ।
ਦੀਨਾਂਧਬਧਿਰਾਨ੍ਪਂਗੂਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਪਰਿਤੋषਯੇਤ੍
ਉਹ ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ, ਬਹਿਰੇ ਤੇ ਲੰਗੜੇ ਸਭ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ।