ਨ ਗਙ੍ਗਾ ਨ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍
ਨਾ ਗੰਗਾ, ਨਾ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨਾ ਕਾਸ਼ੀ, ਨਾ ਪੁਸ਼ਕਰ—
ਗੌਰ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ 4.147.
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਗੌਰੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀਵਿਯੋਗੇਨ ਨਲੇਨ ਤੁ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਨਲ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕृਤਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯਾ ਚਾਪ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾ ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਦੇਵਦਤ੍ਤਯਾ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਦੱਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਾਤਾਲੇ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਕृਤਮੇਤਤ੍ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਨਾਗਕਨਿਆਵਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਭਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਹੋਵੇ,
ਵਸੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ृਣੁ
ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਸੁਣੋ।
ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਾਭਿਗਾਮੀ ਚ ਹ੍ਯੇਤੇषਾਂ ਸਂਗਮੀ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਂਸਾਸ਼ੀ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ,
ਏਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਤਸ੍ਤੇऽਹਂ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਮਵਧਾਰਯ 4.147.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਝੋ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਦੇਵਿ ਨਾਰੀ ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਪੁਰਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵਰਤ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਕृष੍ਣਤृਤੀਯਾਯਾਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ
ਚੰਨਣ ਅਤੇ ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ,
ਪਰ੍ਵਸ੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਕਾਞ੍ਚਨੀ ਪੁਰੀ
ਹਰ ਹੋਰ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਲਂਭਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਰਸਮ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਵਰਤ ਵਾਲੀ।
ਲੋਕਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਵਨ੍ਦਨਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਦਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
( ਇਤਿ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮਂਤ੍ਰਃ ਆਪਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਰ੍ਹਿ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਲ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ ਹੈ।
( ਇਤ੍ਯਮ੍ਮਂਤ੍ਰਃ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਵਿਕਰ੍ਮਸ੍ਥਾਨ੍ਧੂਰ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਕਿਤਵਾਚ੍ਛਠਾਨ੍
ਪਾਖੰਡੀਆਂ, ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਚਲਾਕਾਂ, ਜੂਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਿਯਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਕ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਪੁਨਃ 4.147.
ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਨਿਯਮ ਰੱਖੋ ਜਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰੋ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਂਤ੍ਰੇਣ ਤਜ੍ਜਲਂ ਚਾਭਿਮਂਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਉਸ ਜਲ ਨੂੰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਮੀਵृਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਵੇਦੀ ਚਤੁਃਸ੍ਤਂਭਸਮਨ੍ਵਿਤਾ
ਸ਼ਮੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ, ਚਾਰ ਸਤੰਭਾਂ ਵਾਲੀ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵੇष੍ਟਿਤਾਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਾ ਵਿਤਾਨਵਰ ਮਣ੍ਡਿਤਾਃ
ਸੰਭਾਲੇ ਹੋਏ ਥੰਮਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਉੱਤਮ ਛਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਧ੍ਯੇ ਤੁ ਮਂਡਲਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਦ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਵਰ੍ਣਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ਮਂਡਲਸ੍ਯ ਤੁ ਮਧ੍ਯੇ ਵੈ ਭਦ੍ਰਪੀਠਂ ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਗੋਲ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਦਮ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀਆਂ ਰੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਗੋਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੰਦਰ ਭਦ੍ਰਪੀਠ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਆਸਨਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਕੋਮਲਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਵੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਉਥੇ ਇੱਕ ਨਰਮ ਆਸਨ, ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਰੇ ਤੁ ਕਲਸ਼ਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਜਲਪੂਰ੍ਣਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨਃ
ਆਗੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਘੜਾ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵੇ ष੍ਟਯੇਦ੍ਧਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਯੋਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕਾਂਚਨਾਖ੍ਯਾਂ ਪੁਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕਾਂਚਨ ਨਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।