ਕृਤੇ ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇ ਤੁ ਕਰ੍ਤਾ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ 4.146.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਤਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਅਪਰਾਧਸ਼ਤਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟ੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਅਪਰਾਧ ਸ਼ਤਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਛਿਆਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਕਾਞ੍ਚਨਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਸ੍ਥਿਤਿਸਂਯਮਕਾਰਕਮ੍
ਕਾਂਚਨ ਵ੍ਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪਰਾਵਰਾਣਾਂ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਮਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਉੱਚ ਤੇ ਨੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ—
ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਦੇਵਂ ਚਰਾਚਰਗੁਰੁਂ ਹਰਿਮ੍
ਮੈਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਹਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—
ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਭਕ੍ਤਾਨਾਮਨੁਕਮ੍ਪਕ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—
ਪ੍ਰਕੁਰੁष੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰੋ।
ਉਤ੍ਤਮਂ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਸਭ ਵਰਨਾਂ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨਦੀषੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਜਾਹ੍ਨਵੀ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਾਹਨਵੀ (ਗੰਗਾ) ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ—
ਹ੍ਰਦਾਨਾਮੁਦਧਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰੁਤ੍ਤਮਃ
ਜਿਵੇਂ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ—
ਨ ਗਙ੍ਗਾ ਨ ਕੁਰੁਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਕਾਸ਼ੀ ਨ ਚ ਪੁष੍ਕਰਮ੍
ਨਾ ਗੰਗਾ, ਨਾ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ, ਨਾ ਕਾਸ਼ੀ, ਨਾ ਪੁਸ਼ਕਰ—
ਗੌਰ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ 4.147.
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਗੌਰੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਦਮਯਨ੍ਤੀਵਿਯੋਗੇਨ ਨਲੇਨ ਤੁ ਤਥਾ ਕृਤਮ੍
ਦਮਯੰਤੀਆਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ ਨਲ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਕृਤਮੇਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਂਡਿਲ੍ਯਾ ਚਾਪ੍ਯਰੁਨ੍ਧਤ੍ਯਾ ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾ ਦੇਵਦਤ੍ਤਯਾ
ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਸ਼ਾਂਡਿਲਿਆ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਅਤੇ ਦੇਵਦੱਤਾ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਪਾਤਾਲੇ ਨਾਗਕਨ੍ਯਾਭਿਃ ਕृਤਮੇਤਤ੍ਸੁਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਨਾਗਕਨਿਆਵਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯਾਭਿਃ ਸਰ੍ਵਨਾਰੀਭਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੇਪ੍ਸੁਭਿਃ
ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਹਰ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਹੋਵੇ,
ਵਸੁਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ृਣੁ
ਸਾਰੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਸੁਣੋ।
ਗੁਰੁਭਾਰ੍ਯਾਭਿਗਾਮੀ ਚ ਹ੍ਯੇਤੇषਾਂ ਸਂਗਮੀ ਚ ਯਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਂਸਾਸ਼ੀ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ,
ਏਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਮਹਾਪਾਪੈਰ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਅਤਸ੍ਤੇऽਹਂ ਵਿਧਿਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਵਿਧਾਨਮਵਧਾਰਯ 4.147.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਝੋ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰੋ ਦੇਵਿ ਨਾਰੀ ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਪੁਰਖ ਜਾਂ ਔਰਤ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਮੇਤਚ੍ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵਰਤ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਕृष੍ਣਤृਤੀਯਾਯਾਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ
ਚੰਨਣ ਅਤੇ ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ,
ਪਰ੍ਵਸ੍ਵਨ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਕਾਞ੍ਚਨੀ ਪੁਰੀ
ਹਰ ਹੋਰ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਨਗਰੀ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾਲਂਭਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਮਿੱਟੀ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਰਸਮ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਚੰਗੀ ਵਰਤ ਵਾਲੀ।
ਲੋਕਾਨਾਮੁਪਕਾਰਾਰ੍ਥਂ ਵਨ੍ਦਨਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਮਦਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ ਇੱਛਤ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
( ਇਤਿ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਮਂਤ੍ਰਃ ਆਪਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਯੋਨਿਰ੍ਹਿ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਲ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਜਨਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਣਾਈ ਹੈ।
( ਇਤ੍ਯਮ੍ਮਂਤ੍ਰਃ ਅਨੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਯਜਮਾਨ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।