ਅਥ ਚਾਸਾਦਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅਭਿਘਾਰ੍ਯਾਥ ਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪਾਲਾਸ਼ੀ ਸਮਿਧਃ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤੇਤਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੱਤ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹੇ।
ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਃ ਸਪ੍ਤ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ 4.143.
ਉਹ 'ਜਾਤਵੇਦਸਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਤਰਤ੍ਸਮਂਦੀ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਚਤਸ੍ਰੋ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਤਰਤਸਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਨृਪ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਇਦੰ ਵਿਸ਼ਣੁ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਣੈਤਿ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਿਰ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੋਮਕਰ੍ਮ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਮ ਦਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯਭਿषੇਕੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜਨਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਤਾ ਯੁषਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਸਹਸਰਾਕਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ 'ਸ਼ਤਾਯੁਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ।
ऋਤਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਯੁਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਫਿਰ 'ਰਿਤਮ ਅਸਤੁ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰਨ੍
'ਨਮੋਸਤੁ ਸਰਵਭੂਤੇਭਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ।
ਸ਼ਾਂਤਿਤੋਯੇਨ ਧਾਰਾਂ ਚ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸਂਮਤਤਃ 4.143.
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਿ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਪਾਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾਸਾਂਸਿ ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਧਰਤੀ, ਸੋਨਾ, ਕਪੜੇ, ਸੌਣ ਲਈ ਪਲੰਗ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਣ ਦੇਵੇ।
ਦੀਨਾਨਾਥਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਦੀਰ੍ਘਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਜਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰਾਣਾਂ ਕਵਚਂ ਵਾਰਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਵਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਅਹਿਂਸਕਸ੍ਯ ਦਾਂਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਧਨਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਅਹਿੰਸਕ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਅਰ੍ਥਾਨ੍ਸਮਰ੍ਥਯਤਿ ਵਰ੍ਦ੍ਧਯਤੇ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪਿਨष੍ਟਿ ਪਾਪਮ੍
ਉਹ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਤੇ ਇੱਛਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਮਹਾਸ਼ਾਂਤਿਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਮਹਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਤਾਲੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਗਣਨਾਥਸ਼ਾਨ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਕਥਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਗਣਨਾਥਸ੍ਯ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਗਣਨਾਥ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗਣਨਾਥ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਰੀਤਿ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ।
ਯਸ੍ਯਾ ਆਚਰਣੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਸਦੀ ਕਰਣ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵਿਘਨ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵਿਧੀ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਵਿਨਾਯਕਂ ਕਰ੍ਮਾਵਿਘ੍ਨਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਨਿਬੋਧਤ
ਹੁਣ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਰੁਕਾਵਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਕਾषਾਯਵਾਸਸਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਨਧਿਰੋਹਤਿ
ਜੋ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲਈ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਵ੍ਰਜਨ੍ਨਪਿ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇਨੁਗਤਂ ਪਰੈਃ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੋਪਸृष੍ਟੋ ਲਭਤੇ ਨ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਨਂਦਨਃ
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ।
ਆਚਾਰ੍ਯਤ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਨ ਸ਼ਿष੍ਯੋऽਧ੍ਯਾਪਨਂ ਤਥਾ
ਉਹ ਆਚਾਰਯ ਦਾ ਦਰਜਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸ੍ਨਪਨਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਣ੍ਯੇऽਹ੍ਨਿ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਉਸ ਲਈ, ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰੀਤਿ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੁਗਨ੍ਧਕੁਂਕੁਮਾਲਿਪ੍ਤਸ਼ਰੀਰਸ਼ਿਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਮਲਿਆ ਜਾਵੇ।