ਅष੍ਟਾਸ੍ਰਾਲਂਕृਤੇ ਪਦ੍ਮੇ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਮ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਔषਧੀਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰੋਚਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਪੰਜ ਰਤਨ, ਰੋਚਨਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ ਰੱਖੋ—
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਂ ਫਲਵਤੀਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋਦੁਂਬਰੌ ਤਥਾ
ਅਪਾਮਾਰਗ, ਫਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ, ਅਤੇ ਵਟ ਤੇ ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ—
ਹਸ੍ਤਿਦਂਤਮृਦਂ ਚੈਵ ਕੋਣਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ 4.143.
ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਕੂਰ੍ਚਂ ਵਾਚਮਿਤੀਦਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਕੁਮ੍ਭਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਠੀ, ਵਾਚਮਿਤੀ ਮੰਤਰ—ਇਹ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਵਾਸ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭਸ੍ਯ ਚਾਭਿਮਂਤ੍ਰਣਮ੍
ਚੌਥੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ 'ਈਸ਼ਾਵਾਸਯ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨੈਵੈਦ੍ਯੈਰ੍ਘृਤਪਾਚਿਤੈਃ
ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਗ ਨਾਲ—
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਕਂ ਚੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਾਚਨਾ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਮਿਤਿ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ।
ਕਪੋਤਸੁਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨਿਸ਼ੇषਯੇਤ੍
ਕਪੋਤਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਅਥ ਚਾਸਾਦਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅਭਿਘਾਰ੍ਯਾਥ ਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪਾਲਾਸ਼ੀ ਸਮਿਧਃ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤੇਤਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੱਤ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹੇ।
ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਃ ਸਪ੍ਤ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ 4.143.
ਉਹ 'ਜਾਤਵੇਦਸਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਤਰਤ੍ਸਮਂਦੀ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਚਤਸ੍ਰੋ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਤਰਤਸਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਨृਪ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਇਦੰ ਵਿਸ਼ਣੁ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਣੈਤਿ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਿਰ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੋਮਕਰ੍ਮ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਮ ਦਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯਭਿषੇਕੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜਨਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਤਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਤਾ ਯੁषਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਸਹਸਰਾਕਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫਿਰ 'ਸ਼ਤਾਯੁਸ਼' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ।
ऋਤਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਪਯੇਯੁਃ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਫਿਰ 'ਰਿਤਮ ਅਸਤੁ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਨ੍ਹਾਉਣ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਦਾਹਰਨ੍
'ਨਮੋਸਤੁ ਸਰਵਭੂਤੇਭਯ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ।
ਸ਼ਾਂਤਿਤੋਯੇਨ ਧਾਰਾਂ ਚ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਸਂਮਤਤਃ 4.143.
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਂਤਿ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਪਾਉਣ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾਸਾਂਸਿ ਸ਼ਯਨਾਨ੍ਯਾਸਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਧਰਤੀ, ਸੋਨਾ, ਕਪੜੇ, ਸੌਣ ਲਈ ਪਲੰਗ ਅਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਣ ਦੇਵੇ।
ਦੀਨਾਨਾਥਵਿਸ਼ਿष੍ਟੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵੇ।
ਆਯੁਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਦੀਰ੍ਘਂ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਵਿਜਯਤੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰਾਣਾਂ ਕਵਚਂ ਵਾਰਣਂ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਕਵਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਅਹਿਂਸਕਸ੍ਯ ਦਾਂਤਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਧਨਸ੍ਯ ਚ
ਜੋ ਅਹਿੰਸਕ, ਸੰਯਮੀ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਧਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ,
ਅਰ੍ਥਾਨ੍ਸਮਰ੍ਥਯਤਿ ਵਰ੍ਦ੍ਧਯਤੇ ਚ ਧਰ੍ਮਂ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਸਾਧਯਤਿ ਤਸ੍ਯ ਪਿਨष੍ਟਿ ਪਾਪਮ੍
ਉਹ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਤੇ ਇੱਛਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।