ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਯੁਧਗਵਾਸ਼੍ਵੇषੁ ਮਣਿਕੇਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਨੇ
ਕਪੜੇ, ਹਥਿਆਰ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜੇ, ਰਤਨ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ।
ਵੇਸ਼੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਤੁਲਾਭਂਗੇ ਗਰ੍ਭੇष੍ਵਸ਼੍ਵਤਰੀषੁ ਚ
ਘਰ ਦੀ ਤਰਾਜੂ ਟੁੱਟਣ ਜਾਂ ਘੋੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਹੋਣ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵੇਦਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਾਂਡਵ 4.143.
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਦੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ।
ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸਂਪਨ੍ਨਾ ਜਪਹੋਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋਣ—
ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਰਭੇਤ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਤਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵੇਦਿਕਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਦੀ ਮਾਪ ਵਾਲਾ ਵੇਦੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੇਖਲਾਤ੍ਰਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੋਨ੍ਯਾ ਚਾਪਿ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੇਦੀ ਤਿੰਨ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਯੋਨੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤੇ ਚ ਮਂਡਪੇ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਕਲਸ਼ਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਘੜੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਸ੍ਰਾਲਂਕृਤੇ ਪਦ੍ਮੇ ਚੂਤਪਲ੍ਲਵਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਆਮ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਔषਧੀਃ ਪਞ੍ਚਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰੋਚਨਾਂ ਚਨ੍ਦਨਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਪੰਜ ਰਤਨ, ਰੋਚਨਾ ਅਤੇ ਚੰਦਨ ਵੀ ਰੱਖੋ—
ਅਪਾਮਾਰ੍ਗਂ ਫਲਵਤੀਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੋਦੁਂਬਰੌ ਤਥਾ
ਅਪਾਮਾਰਗ, ਫਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪੌਦੇ, ਅਤੇ ਵਟ ਤੇ ਉਡੁੰਬਰ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ—
ਹਸ੍ਤਿਦਂਤਮृਦਂ ਚੈਵ ਕੋਣਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ 4.143.
ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਕੋਨੇ ਵਾਲੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਕੂਰ੍ਚਂ ਵਾਚਮਿਤੀਦਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਕੁਮ੍ਭਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਣਮ੍
ਕੁਸ਼ ਦੀ ਗੱਠੀ, ਵਾਚਮਿਤੀ ਮੰਤਰ—ਇਹ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ।
ਈਸ਼ਾਵਾਸ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਥਸ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭਸ੍ਯ ਚਾਭਿਮਂਤ੍ਰਣਮ੍
ਚੌਥੇ ਘੜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ 'ਈਸ਼ਾਵਾਸਯ' ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਗਂਧਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨੈਵੈਦ੍ਯੈਰ੍ਘृਤਪਾਚਿਤੈਃ
ਸੁਗੰਧਤ ਪਦਾਰਥਾਂ, ਫੁੱਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਘੀ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਗ ਨਾਲ—
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਕਂ ਚੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਦਨਂਤਰਮ੍
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਾਚਨਾ ਕਰਵਾਈ ਜਾਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਮਿਤਿ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਨਿਧਾਪਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਦੂਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੋ।
ਕਪੋਤਸੁਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਵਿਨਿਸ਼ੇषਯੇਤ੍
ਕਪੋਤਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਅਥ ਚਾਸਾਦਯੇਦ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਯਥਾਵਤ੍ਸਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਫਿਰ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।
ਅਭਿਘਾਰ੍ਯਾਥ ਸਂਸਿਦ੍ਧਂ ਤਥਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਭੁਵਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖੋ।
ਪਾਲਾਸ਼ੀ ਸਮਿਧਃ ਸਪ੍ਤ ਤਥਾ ਸਪ੍ਤੇਤਿ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਸੱਤ ਪਾਲਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹੇ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਸੱਤ ਵੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਹੇ।
ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਃ ਸਪ੍ਤ ਜਾਤਵੇਦਸ ਇਤ੍ਯृਚਾ 4.143.
ਉਹ 'ਜਾਤਵੇਦਸਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਤਰਤ੍ਸਮਂਦੀ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਚਤਸ੍ਰੋ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਤਰਤਸਮ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਇਦਂ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤਃ ਸਪ੍ਤ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਨृਪ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਇਦੰ ਵਿਸ਼ਣੁ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ।
ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਣੈਤਿ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤਂ ਪੁਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਫਿਰ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਤਤੋ ਹੁਤ੍ਵਾ ਹੋਮਕਰ੍ਮ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਮ ਦਾ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇ।
ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯਭਿषੇਕੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਦੁਜਨਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਗਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਦ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ।