ਯਦਾ ਤੁ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਯਜਮਾਨਃ ਸਮਾਪਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ,
ਏਕਕੁਂਡਸ੍ਥਿਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰੇਕਚਿਤ੍ਤੈਃ ਸਮਾਹਿਤੈਃ
ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਰੱਖ ਕੇ, ਇਕ-ਮਨ ਹੋ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ,
ਨ ਸਂਖ੍ਯਾਨਿਯਮਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਇਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਨੁੱਖ।
ਆਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸ੍ਯ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸ੍ਯਾਨੁਕਰ੍ਮਵਤ੍
ਦੁਹਰਾਈ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਰ-ਮਾਸੀ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਅਯਮੇਕਮੁਖੋ ਰਾਜਨ੍ਕਾਲੇਨ ਬਹੁਨਾ ਭਵੇਤ੍ 4.142.
ਇਹ ਇਕ-ਮੁਖੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ; ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋ ਹਿ ਚਿਤ੍ਤਵਿਤ੍ਤਾਦ੍ਯਮਾਯੁਸ਼੍ਚੈਵਾਸ੍ਥਿਰਂ ਸਦਾ
ਕਿਉਂਕਿ ਮਨ, ਧਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਸਥਿਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਯਜ੍ਞੇ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ਸੁਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਵਿਨ੍ਪ੍ਰਾਨ੍ਹੋਤॄਂਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੰਡਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਦীক্ষਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੋਸ਼ਤਂ ਚੈਵ ਦਾਤਵ੍ਯਮਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੌ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਘੋੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਾਮੈਰ੍ਗਜੈ ਰਥੈਰਸ਼੍ਵੈਃ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਉਹ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਵੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਵਭृਥਂ ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਤੈਰ੍ਘਟੈਃ ਪੂਰ੍ਵਕਲ੍ਪਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਪਹਿਲਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਵਭ੍ਰਿਤ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮਾਪਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਕੋਟਿਹੋਮਮਖਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਜਾਯਤੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੋਪਸਰ੍ਗਸ਼ਮਨਂ ਭਵਨੇ ਵਨੇ ਵਾ ਯੇ ਕਾਰਯਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾ ਨृਪਕੋਟਿਹੋਮਮ੍ 4.142.
ਘਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਦਾ ਕੋਟੀ ਹੋਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਹਾਸ਼ਾਨ੍ਤਿਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਮਹਾਦੁਸ੍ਤਰਤਾਰਿਣੀਮ੍
ਮਹਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ: ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਨृਪਾਭਿषੇਕੇ ਸਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਯਾਤ੍ਰਾਕਾਲੇ ਨृਪਸ੍ਯ ਤੁ
ਇਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੇ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯੁਦੁਲ੍ਕਾਨਿਪਾਤੇ ਚ ਜਨ੍ਮਰ੍ਕ੍ਸ਼ੇ ਗ੍ਰਹਦੈਵਤੇ
ਬਿਜਲੀ ਡਿੱਗਣ, ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਇਹ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸੂਤੌ ਮੂਲਗਣ੍ਡਾਨ੍ਤੇ ਯਮਲਸ੍ਯ ਤੁ ਸਂਭਵੇ ਕਾਕੋਲੂਕਕਪੋਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੇ ਵੇਸ਼੍ਮਨਸ੍ਤਥਾ
ਜਨਮ, ਮੂਲ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਅੰਤ, ਜੁੜਵਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ, ਜਾਂ ਕਾਂ, ਉਲੂ, ਕਬੂਤਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੇ ਵੀ।
ਕ੍ਰੂਰਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਵਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਜਨ੍ਮਾਦਿषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕ੍ਰੂਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਕਰੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਜਨਮ ਆਦਿ ਸਮਿਆਂ ਤੇ।
ਯਦਾ ਸ੍ਯੁਰ੍ਗੁਰੁਮਨ੍ਦਾऽऽਰਾਃ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇ ਸ਼ਨੀ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਣ, ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਯੁਧਗਵਾਸ਼੍ਵੇषੁ ਮਣਿਕੇਸ਼ਵਿਨਾਸ਼ਨੇ
ਕਪੜੇ, ਹਥਿਆਰ, ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜੇ, ਰਤਨ ਜਾਂ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ।
ਵੇਸ਼੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਤੁਲਾਭਂਗੇ ਗਰ੍ਭੇष੍ਵਸ਼੍ਵਤਰੀषੁ ਚ
ਘਰ ਦੀ ਤਰਾਜੂ ਟੁੱਟਣ ਜਾਂ ਘੋੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਹੋਣ ਤੇ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦੁਰ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨਿ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਵੇਦਾਸ੍ਤ੍ਰਿਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵੇਦਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਾਂਡਵ 4.143.
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਜਾਂ ਦੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ।
ਸ਼ੁਚਯਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸਂਪਨ੍ਨਾ ਜਪਹੋਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਪ ਤੇ ਹਵਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੋਣ—
ਪੂਰ੍ਵਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਰਭੇਤ ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਤਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵੇਦਿਕਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤ ਪ੍ਰਮਾਣਤਃ
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਚਾਰ ਹੱਥ ਦੀ ਮਾਪ ਵਾਲਾ ਵੇਦੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੇਖਲਾਤ੍ਰਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਯੋਨ੍ਯਾ ਚਾਪਿ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਵੇਦੀ ਤਿੰਨ ਕਮਰਬੰਦਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਯੋਨੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇ।
ਗੋਮਯੇਨੋਪਲਿਪ੍ਤੇ ਚ ਮਂਡਪੇ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ, ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ।
ਤਤਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਕਲਸ਼ਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਨਿਯੋਜਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਉਸ ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਘੜੇ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।