ਆਯਸਂ ਰਾਹਵੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੇਤਵੇ ਚ੍ਛਾਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਲੋਹਾ ਤੇ ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਕਰਾ ਦੇਵੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਥਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੁਰ੍ਵਾ ਯੇਨ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਜਾਂ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ, ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨੀਯਾਸਿ ਰੋਹਿਣੀ
ਕਪਿਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ, ਰੋਹਿਣੀ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਖ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਂਗਲਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮ ਤ੍ਵਂ ਵृषਰੂਪੇਣ ਜਗਦਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਃ
ਧਰਮ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਗਰ੍ਭਸ੍ਥਂ ਹੇਮ ਬੀਜਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ 4.141.
ਸੋਨੇ, ਤੂੰ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਅੱਗ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈਂ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ੍ਤ੍ਵਸ਼੍ਵਰੂਪੇਣ ਯਸ੍ਮਾਦਮृਤਸਮ੍ਭਵਃ
ਕਪਿਲਾ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਧੇਨੋ ਵੈ ਕृष੍ਣਸਂਜ੍ਞਿਤਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਾਯਸ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਵਾਧੀਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਛਾਗ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਂਗਤ੍ਵੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਬਕਰਾ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਹੰਤਤਾ ਨਾਲ ਜਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਗਵਾਮਂਗੇषੁ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ਼ਯਨਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਸਥਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਯਥਾ ਰਤ੍ਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਯਥਾ ਭੂਮਿਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ,
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ 4.141.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਸ੍ਵਰੂਪਮਤੁਲਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ਪਦ੍ਮਾਸਨਃ ਪਦ੍ਮਕਰਃ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਕਮਲ ਦੇ ਗਰਭ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ,
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਂਬਰਧਰੋ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਭੂषਣਃ
ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਦਾ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਸਫੈਦ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ,
ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਸਮਂਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਚਮਕ,
ਪੀਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਃ ਪੀਤਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਪੀਲੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਪੀਲੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ,
ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਗੁਰੂ ਤਦ੍ਵਤ੍ਪੀਤਸ਼੍ਵੇਤੌ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੌ
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਵੀ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਦ੍ਯੁਤਿਃ ਸ਼ੂਲੀ ਵਰਦੋ ਗृਧ੍ਰਵਾਹਨਃ
ਇੰਦਰਨੀਲ ਰਤਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ, ਵਰ ਦਿੰਦਾ, ਗਿੱਧ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ,
ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਦਨਃ ਖਡ੍ਗੀ ਵਰ੍ਮੀ ਸ਼ੂਲੀ ਵਰਪ੍ਰਦਃ
ਬਾਘ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਕਵਚ ਪਹਿਨਿਆ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ, ਵਰ ਦਿੰਦਾ,
ਧੂਮ੍ਰਾ ਦ੍ਵਿਬਾਹਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਦਿਨੋ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ
ਸਾਰੇ ਧੂਮਰ ਰੰਗ ਦੇ, ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗਦਾ ਪਕੜੇ ਹੋਏ, ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਕਿਰੀਟਿਨਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਗ੍ਰਹਾ ਲੋਕਹਿਤਾਵਹਾਃ
ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕੁਟ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਸ੍ਵਰੂਪਮੇਤਤ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪਾਂਡੁਨਨ੍ਦਨ 4.141.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ਕਲ ਤੇਨੂੰ ਸਮਝਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾ ਗ੍ਰਹਪੂਜਾਂ ਯੋਨੇਨ ਤ੍ਵਾਰਭਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਤੁ ਪੀਡਾਕਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਲ੍ਯਵਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਵਾ ਗ੍ਰਹਃ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਗ੍ਰਹ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮਾਲਾ-ਧਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਹੈ,
ਗ੍ਰਹਾ ਗਾਵੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਗ੍ਰਹ, ਗਾਂ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਹੀਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਨ ਦੇ ਬਿਨਾ ਰਸਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।