ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾਃ ਪੁष੍ਟਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਮਤਿਃ
ਕੀਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਢਿੱਕ, ਬੁਧੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸ਼ਰਧਾ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਮਤਿ—
ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਂਚਂਤੁ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ।
ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਂਚਂਤੁ ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਤਾਰੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ, ਤੇ ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ऋषਯੋ ਮਨਵੋ ਗਾਵੋ ਦੇਵਮਾਤਰ ਏਵ ਚ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਾਨੋ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਵੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣ।
ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸ਼ੈਲਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਜਲਦਾ ਨਦਾਃ 4.141.
ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਤੀਰਥ, ਬੱਦਲ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾ ਕੇ,
ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਹਿਤਾਨ੍
ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਕਪਿਲਾਂ ਧੇਨੁਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਂਖਂ ਤਥੇਨ੍ਦਵੇ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਦੇਵੇ।
ਬੁਧਾਯ ਜਾਤਰੂਪਂ ਚ ਗੁਰਵੇ ਪੀਤਵਾਸਸੀ
ਉਹ ਬੁਧ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਦੇਵੇ।
ਆਯਸਂ ਰਾਹਵੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੇਤਵੇ ਚ੍ਛਾਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਰਾਹੂ ਨੂੰ ਲੋਹਾ ਤੇ ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਵਧੀਆ ਬਕਰਾ ਦੇਵੇ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮਥਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗੁਰੁਰ੍ਵਾ ਯੇਨ ਤੁष੍ਯਤਿ
ਜਾਂ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਨੂੰ, ਜੋ ਚੀਜ਼ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ, ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨੀਯਾਸਿ ਰੋਹਿਣੀ
ਕਪਿਲਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈਂ, ਰੋਹਿਣੀ।
ਪੁਣ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਖ ਪੁਣ੍ਯਾਨਾਂ ਮਙ੍ਗਲਾਨਾਂ ਚ ਮਂਗਲਮ੍
ਸ਼ੰਖ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈਂ।
ਧਰ੍ਮ ਤ੍ਵਂ ਵृषਰੂਪੇਣ ਜਗਦਾਨਨ੍ਦਕਾਰਕਃ
ਧਰਮ, ਵੱਛੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਗਰ੍ਭਸ੍ਥਂ ਹੇਮ ਬੀਜਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ 4.141.
ਸੋਨੇ, ਤੂੰ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਅੱਗ ਦਾ ਬੀਜ ਹੈਂ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ੍ਤ੍ਵਸ਼੍ਵਰੂਪੇਣ ਯਸ੍ਮਾਦਮृਤਸਮ੍ਭਵਃ
ਕਪਿਲਾ, ਘੋੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਧੇਨੋ ਵੈ ਕृष੍ਣਸਂਜ੍ਞਿਤਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਗਾਂ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਾਯਸ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਵਾਧੀਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਲੋਹੇ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਛਾਗ ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਂਗਤ੍ਵੇਨ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ, ਬਕਰਾ, ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਹੰਤਤਾ ਨਾਲ ਜਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,
ਗਵਾਮਂਗੇषੁ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਭੁਵਨਾਨਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਗਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਮਾਦਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸ਼ਯਨਂ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਕਿਉਂਕਿ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਸਥਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ,
ਯਥਾ ਰਤ੍ਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਯਥਾ ਭੂਮਿਪ੍ਰਦਾਨਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਂਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ,
ਏਵਂ ਸਂਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ 4.141.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗ੍ਰਹਸ੍ਵਰੂਪਮਤੁਲਂ ਕਥ੍ਯਮਾਨਂ ਨਿਬੋਧ ਮੇ ਪਦ੍ਮਾਸਨਃ ਪਦ੍ਮਕਰਃ ਪਦ੍ਮਗਰ੍ਭਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਕਲ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਕਮਲ ਦੇ ਗਰਭ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ,
ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਂਬਰਧਰੋ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਃ ਸ਼੍ਵੇਤਭੂषਣਃ
ਸਫੈਦ ਰੰਗ ਦਾ, ਸਫੈਦ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਦਸ ਘੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ, ਸਫੈਦ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ,
ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰਸਮਂਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਕਰਣਿਕਾਰ ਫੁੱਲ ਵਰਗਾ ਚਮਕ,
ਪੀਤਮਾਲ੍ਯਾਂਬਰਧਰਃ ਪੀਤਗਂਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਪੀਲੀ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ, ਪੀਲੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ,