ਚੂਤ ਪਲ੍ਲਵਸਂਪਨ੍ਨਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ, ਫਲ ਤੇ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਵਰੁਣਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਬਿਨਾ ਟੁੱਟਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥ੍ਯਾਵਲ੍ਮੀਕਾਤ੍ਸਂਗਮਾਦ੍ਧृਦਗੋਕੁਲਾਤ੍
ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਲੀ, ਚਿਟੀ ਦਾ ਟੇਲਾ, ਸੰਗਮ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਉਥੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਰੱਖੇ।
ਆਯਾਂਤੁ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਆਉਣ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹੋਮਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਦਿਨਾ 4.141.
ਉਹ ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਘੀ, ਜੌ, ਚੌਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਉਦੁਂਬਰ ਸ਼ਮੀਦੂਰ੍ਵਾਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਦੁੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਬ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹੋਮ ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਹੋਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਭ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਨਾ ਵਾ ਪਾਯਸੇਨ ਵਾ
ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ, ਜਾਂ ਦਹੀਂ, ਜਾਂ ਖੀਰ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਕਲ੍ਪ੍ਯਂਤੇ ਸਮਿਧਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਿਆਣੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਲੱਕੜ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ऽ ਸ੍ਵੇਨ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਸਮਿਧਃ ਪृਥਕ੍
ਹਰ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਉਦ੍ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਬੋਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯਮੁਦਾਹृਤਾਃ
‘ਉਦਬੁਧਯਸ੍ਵ’ ਅਤੇ ‘ਬੋਧਯਸ੍ਚ’ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਤਿ ਚ ਕਯਾ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਤੀਤਿ ਚ
‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ’ ਅਤੇ ‘ਕਯਾ ਕੇਤੁੰ ਕਰਣਵਨਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਵਰਤੋ।
ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਦਸ਼ਾਹੁਤੀਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹੋਮੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ
ਦਸ ਆਹੁਤੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ।
ਮਂਤ੍ਰਵਂਤਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਓ।
ਆਪੋ ਹਿष੍ਟੇਤ੍ਯੁਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਯੇਨੇਤਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਮਾ ਲਈ ‘ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਟ’ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ‘ਸ਼ਯੇਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵਤਾਨਾਂ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪੁਨਃ 4.141.
ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੁੜ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਕਾਲਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਮਂਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
‘ਕਾਲਸਿਆ ਬ੍ਰਹਮਜਜ੍ਞਾਨਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਇਤਿ ਵਹ੍ਨੇਰੁਦਾਹृਤਃ
ਅੱਗ ਲਈ ‘ਅਗਿਨਿ ਦੂਤੰ ਵ੍ਰਣੀਮਹੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੇਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਿਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
‘ਭੂਮੇਹ ਪ੍ਰਥਿਵਯੰਤਰਿਕਸ਼ਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਃ ਪਵਨਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ—
ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਮੇਧਾਃ ਪੁष੍ਟਿਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਕ੍ਰਿਯਾ ਮਤਿਃ
ਕੀਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਢਿੱਕ, ਬੁਧੀ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸ਼ਰਧਾ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਮਤਿ—
ਏਤਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਂਚਂਤੁ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਜੋ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ।
ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤ੍ਵਾਮਭਿषਿਂਚਂਤੁ ਰਾਹੁਃ ਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਤਾਰੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ, ਤੇ ਰਾਹੂ ਤੇ ਕੇਤੂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ऋषਯੋ ਮਨਵੋ ਗਾਵੋ ਦੇਵਮਾਤਰ ਏਵ ਚ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੂਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਾਨੋ ਵਾਹਨਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਵਾਹਨ ਵੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣ।
ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸ਼ੈਲਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਜਲਦਾ ਨਦਾਃ 4.141.
ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਤੀਰਥ, ਬੱਦਲ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋਣ।
ਤਤਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਂਬਰਧਰਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਗਨ੍ਧਾਨੁਲੇਪਨਃ
ਫਿਰ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲਾ ਕੇ,
ਯਜਮਾਨਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਾਨ੍ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਸਮਾਹਿਤਾਨ੍
ਯਜਮਾਨ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਸਫਲਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਕਪਿਲਾਂ ਧੇਨੁਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਂਖਂ ਤਥੇਨ੍ਦਵੇ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਦੇਵੇ।
ਬੁਧਾਯ ਜਾਤਰੂਪਂ ਚ ਗੁਰਵੇ ਪੀਤਵਾਸਸੀ
ਉਹ ਬੁਧ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਦੇਵੇ।