ਸ੍ਕਨ੍ਦਮਙ੍ਗਾਰਕਸ੍ਯਾਪਿ ਬੁਧਸ੍ਯ ਚ ਤਥਾ ਹਰਿਮ੍
ਸਕੰਦ, ਮੰਗਲ, ਬੁਧ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਸ੍ਯ ਤੁ ਯਮਂ ਰਾਹੋਃ ਕਾਲਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਸ਼ਨੀ ਲਈ ਯਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਰਾਹੂ ਲਈ ਕਾਲ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਰਾਪਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਰ੍ਵਿष੍ਣੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸੌਵਰ੍ਣਦੇਵਤਾਃ
ਅੱਗ, ਪਾਣੀ, ਧਰਤੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾਯਕਂ ਤਥਾ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਵਾਯੁਮਾਕਾਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਵਿਨਾਇਕ, ਦੁਰਗਾ, ਵਾਯੂ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੀ ਉਥੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਵਾਹਯੇਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਵਿਕੁਮਾਰਕੌ
ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨਾਲ ਆਹਵਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੀ।
ਸੋਮਸ਼ੁਕ੍ਰੌ ਯਥਾਸ਼੍ਵੇਤੌ ਬੁਧਜੀਵੌ ਚ ਪਿਙ੍ਗ ਲੌ 4.141.
ਸੋਮ ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਬੁਧ ਤੇ ਜੀਵ ਪੀਲੇ-ਭੂਰੇ ਹਨ।
ਗ੍ਰਹਵਰ੍ਣਾਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਵਾਸਾਂਸਿ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ
ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਗੁਡੌਦਨਂ ਰਵੇਰ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋਮਾਯ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਰਵੀ ਨੂੰ ਗੁੜ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਘੀ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਰਾਯ ਤੁ ਘृਤੌਦਨਮ੍
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਚੌਲ ਤੇ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਘੀ ਚੌਲ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਚਿਤ੍ਰੌਦਨਂ ਕੇਤਵੇ ਚ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰਥਾਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਕੇਤੂ ਨੂੰ ਨਿੰਬੂ ਚੌਲ ਤੇ ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚੂਤ ਪਲ੍ਲਵਸਂਪਨ੍ਨਂ ਫਲਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਆਮ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ, ਫਲ ਤੇ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਪਯੇਦਵ੍ਰਣਂ ਕੁਂਭਂ ਵਰੁਣਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਬਿਨਾ ਟੁੱਟਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗਜਾਸ਼੍ਵਰਥ੍ਯਾਵਲ੍ਮੀਕਾਤ੍ਸਂਗਮਾਦ੍ਧृਦਗੋਕੁਲਾਤ੍
ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਲੀ, ਚਿਟੀ ਦਾ ਟੇਲਾ, ਸੰਗਮ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍
ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਉਥੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ ਰੱਖੇ।
ਆਯਾਂਤੁ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਦੁਰਿਤਕ੍ਸ਼ਯਕਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਆਉਣ, ਜੋ ਯਜਮਾਨ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਹੋਮਂ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ਸਰ੍ਪਿਰ੍ਯਵਵ੍ਰੀਹਿਤਿਲਾਦਿਨਾ 4.141.
ਉਹ ਹੋਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਘੀ, ਜੌ, ਚੌਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਉਦੁਂਬਰ ਸ਼ਮੀਦੂਰ੍ਵਾਕੁਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਮਿਧਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਦੁੰਬਰ, ਸ਼ਮੀ, ਦੂਬ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਹੋਮ ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਹੋਤਵ੍ਯਾ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿਭ੍ਯਾਂ ਦਧ੍ਨਾ ਵਾ ਪਾਯਸੇਨ ਵਾ
ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਤੇ ਘੀ, ਜਾਂ ਦਹੀਂ, ਜਾਂ ਖੀਰ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਕਲ੍ਪ੍ਯਂਤੇ ਸਮਿਧਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਸਿਆਣੇ ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਲੱਕੜ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ऽ ਸ੍ਵੇਨ ਸ੍ਵੇਨੈਵ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਹੋਤਵ੍ਯਾਃ ਸਮਿਧਃ ਪृਥਕ੍
ਹਰ ਲੱਕੜ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਉਦ੍ਬੁਧ੍ਯਸ੍ਵੇਤਿ ਬੋਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਥਾਸਂਖ੍ਯਮੁਦਾਹृਤਾਃ
‘ਉਦਬੁਧਯਸ੍ਵ’ ਅਤੇ ‘ਬੋਧਯਸ੍ਚ’ ਮੰਤ੍ਰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਣ।
ਸ਼ਨ੍ਨੋਦੇਵੀਤਿ ਚ ਕਯਾ ਕੇਤੁਂ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਿਤੀਤਿ ਚ
‘ਸ਼ੰਨੋ ਦੇਵੀ’ ਅਤੇ ‘ਕਯਾ ਕੇਤੁੰ ਕਰਣਵਨਿ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ ਵਰਤੋ।
ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਦਸ਼ਾਹੁਤੀਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਹੋਮੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਸ੍ਤਤਃ
ਦਸ ਆਹੁਤੀਆਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ।
ਮਂਤ੍ਰਵਂਤਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਵਃ ਪ੍ਰਤਿਦੈਵਤਮ੍
ਹਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਓ।
ਆਪੋ ਹਿष੍ਟੇਤ੍ਯੁਮਾਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਯੇਨੇਤਿ ਸ੍ਵਾਮਿਨਸ੍ਤਥਾ
ਉਮਾ ਲਈ ‘ਆਪੋ ਹਿਸ਼ਟ’ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸਵਾਮੀ ਲਈ ‘ਸ਼ਯੇਨ’ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਦੇਵਤਾਨਾਂ ਤੁ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪੁਨਃ 4.141.
ਇੰਦ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ, ਮੁੜ ਇੰਦ੍ਰ ਨੂੰ ਆਹੁਤੀ ਦਿਓ।
ਕਾਲਸ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਜ੍ਞਾਨਮਿਤਿ ਮਂਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
‘ਕਾਲਸਿਆ ਬ੍ਰਹਮਜਜ੍ਞਾਨਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਦੂਤਂ ਵृਣੀਮਹੇ ਇਤਿ ਵਹ੍ਨੇਰੁਦਾਹृਤਃ
ਅੱਗ ਲਈ ‘ਅਗਿਨਿ ਦੂਤੰ ਵ੍ਰਣੀਮਹੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮੇਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮਿਤਿ ਵੇਦੇषੁ ਪਠ੍ਯਤੇ
‘ਭੂਮੇਹ ਪ੍ਰਥਿਵਯੰਤਰਿਕਸ਼ਮ’ ਮੰਤ੍ਰ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰੁਣਃ ਪਵਨਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ—