ਏਵਂ ਗਤੇ ਨਿਸ਼ਾਰ੍ਧੇ ਤੁ ਜਨੇ ਨਿਦ੍ਰਾਰ੍ਦ੍ਰਲੋਚਨੇ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਮ੍ਯਤੇ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਭਿਰਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਵਗृਹਾਂਗਣਾਤ੍
ਜਦ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ ਆਪਣੇ ਅੰਗਣੇ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੇ ਸਕਲੇ ਜਨੇ ਜਾਤਮਹੋਤ੍ਸਵੇ 4.140.
ਫਿਰ ਜਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਾਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਤਿਉਹਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਸ਼੍ਯਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਮਂਗਲਕਾਰਿਣੀ
ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਮੰਗਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿष੍ਟਕੋਦ੍ਵਰ੍ਤਨਪਰੇ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਾਕੁਲੇ
ਜੋ ਪਿਸ਼ਟਾ ਲਾਉਣ ਤੇ ਮਲਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਾਸਿਨੀਭ੍ਯੋ ਦਾਨੇ ਚ ਦੀਯਮਾਨੇ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਜਦੋਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੋਂ-ਮਨੋਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਦ੍ਭਾਵੇਨੈਵ ਸਨ੍ਤੋष੍ਯਾ ਦੇਵਾਃ ਸਤ੍ਪੁਰੁषਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵਤੇ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਦੁਜਾ ਜਨ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ੍ਤਾਂਬੂਲਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਕਰ੍ਪੂਰਕੁਂਕੁਮੈਃ
ਕੱਪੜੇ, ਪਾਨ, ਫੁੱਲ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਕੇਸਰ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ।
ਗ੍ਰਾਮੈਰ੍ਵਿषਯਦਾਨੈਸ਼੍ਚ ਸਾਮਂਤਨृਪਤੀਨ੍ਧਨੈਃ
ਪਿੰਡ, ਇਲਾਕੇ ਅਤੇ ਸਾਥੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲੀ ਦੌਲਤ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ।
ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਤੋषਯੇਤ੍ਸ ਜਨਾਨ੍ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਰਾਜਾ ਆਪ ਹੀ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਕਰੇ।
ਵृषਭਾਨ੍ਮਹਿषਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਪਰੈਃ ਸਹ
ਜੋ ਸਾਂਡ ਤੇ ਮਹਿਲਾਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣ।
ਮਂਚਾਰੂਢਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਟਨਰ੍ਤਕਚਾਰਣਾਨ੍
ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਯੋਜ੍ਯੋਤਿਰੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤਿਕਾ ਵਦੇਤ੍ 4.140.
ਭਾਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਉੱਤਰ ਆਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਮਾਰ੍ਗਪਾਲੀਂ ਪ੍ਰਬਧ੍ਨੀਯਾਤ੍ਤੁਂਗਸ੍ਤਂਭੇऽਥ ਪਾਦਪੇ
ਮਾਰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਉੱਚੇ ਸੂਤੇ ਜਾਂ ਦਰੱਖਤ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਗਜਾਨ੍ਵਾਜੀਨ੍ਸਾਰ੍ਧੇ ਯਾਮਤ੍ਰਯੇ ਗਤੇ
ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਜਦ ਤੀਜੀ ਪਹਿਰ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ।
ਕृਤੇ ਹੋਮੇ ਦ੍ਵਿਜੇਨ੍ਦ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਪਾਲਿਕਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨ ਹਵਨ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਦ ਮਾਰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਵਾਪਿ ਗृਹ੍ਣੀਯਾਦ੍ਵਾਮਭੋਜਨੈਃ
ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਸਂਤਾਰਯੇਤ੍ਸ ਸਕਲਂ ਮਾਰ੍ਗਪਾਲੀਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਮਾਰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਗਪਾਲੀਤਲੇਨੇਤ੍ਥਂ ਹਯਾ ਗਾਵੋ ਗਜਾ ਵृषਾਃ
ਮਾਰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਰਾਹੀਂ, ਘੋੜੇ, ਗਾਂ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਸਾਂਡ।
ਮਾਰ੍ਗਪਾਲੀਂ ਸਮੁਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਨੀਰੁਜਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਖੀ ਸਦਾ
ਮਾਰਗ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭੂਮੌ ਮਂਡਲਕੇ ਕृਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਮੰਡਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਜਮੀਨ ਉੱਤੇ ਸਿੱਧੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਵਿਂਧ੍ਯਾਵਲ੍ਯਾ ਸਹਾਸਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਂਧਿਆਵਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਹृष੍ਟਵਦਨਂ ਕਿਰੀਟੋਤ੍ਕਟਕੁਣ੍ਡਲਮ੍ 4.140.
ਚਿਹਰਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੋੜ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਕੁੰਡਲ ਪਾਏ ਹੋਏ।
ਗृਹਸ੍ਯ ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਤਤੋऽਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵੱਡੀ ਹਾਲ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਮਲੈਃ ਕੁਮੁਦੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਹ੍ਲਾਰੈ ਰਕ੍ਤਕੋਤ੍ਪਲੈਃ
ਕਮਲ, ਕੁਮੁਦ, ਫੁੱਲ, ਕਹਲਾਰ ਅਤੇ ਲਾਲ ਜਲਕੁੰਭੀਆਂ ਨਾਲ।
ਮਦ੍ਯਮਾਂਸਸੁਰਾਲੇਹ੍ਯਦੀਪਵਰ੍ਤ੍ਯੁਪਹਾਰਕੈਃ
ਮਦਿਰਾ, ਮਾਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵੱਟਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ।
ਬਲਿਰਾਜ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਿਰੋਚਨਸੁਤ ਪ੍ਰਭੋ
ਬਲੀ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ।
ਏਵਂ ਪੂਜਾਂ ਨृਪਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕਸ਼੍ਚਾਪਿ ਗृਹਸ੍ਯਾਂਤੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤਂਡੁਲੈਃ
ਤੇ ਲੋਕ, ਘਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਫੈਦ ਚੌਲਾਂ ਵਾਲੀ ਖੱਟ ਤੇ।
ਬਲਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦੀਯਂਤੇ ਦਾਨਾਨਿ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਕੁਰੂ ਵੰਸ਼ੀ, ਬਲੀ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਦਸ੍ਯਾਂ ਦੀਯਤੇ ਦਾਨਂ ਸ੍ਵਲ੍ਪਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਬਹੁ
ਇੱਥੇ ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ।