ਸਰ੍ਵ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਂਗਭੂਤਾਸਿ ਸਰ੍ਵਾਸ਼ੁਭਨਿਵਾਰਿਣਿ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਬੁਰਾਈ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
( ਇਤਿਚ੍ਛੁਰਿਕਾਮਂਤ੍ਰਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਸ਼੍ਚਾਸਿ ਵ੍ਯਵਹਾਰਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਇਹ ਹੈ ਛੁਰੀ ਮੰਤ੍ਰ: ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਰਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਸਤੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਯਸ਼ੋ ਦੇਹਿ ਸੁਖਂ ਦੇਹਿ ਜਯਦੋ ਭਵ ਭੂਪਤੇਃ
ਮੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਦੇ, ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ।
( ਇਤਿ ਕਨਕਦਣ੍ਡਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਦੁਃਖਹਾ ਧਰ੍ਮਦਃ ਸ਼ਾਂਤਃ ਸਰ੍ਵਾਰਿष੍ਟਵਿਨਾਸ਼ਨਃ ।।4.138.
ਇਹ ਹੈ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛੜੀ ਮੰਤ੍ਰ: ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਧਰਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਏਤੇऽष੍ਟੌ ਸਂਨਿਧੌ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਵ ਸਿਂਹਾ ਮਹਾਬਲਾ ਤੇਨ ਸਿਂਹਾਸਨੇਤਿ ਤ੍ਵਂ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਵੇਦੇषੁ ਗੀਯਸੇ
ਇਹ ਅੱਠ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੇਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਤੇਨੂੰ 'ਸਿੰਹਾਸਨ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸਵੈ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰ ਭਦ੍ਰਦੋ ਭਵ ਭੂਪਤੇਃ
ਸਾਰੇ ਪਾਸੋਂ ਭਲਾਈ ਵਾਲੇ, ਭਲਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
( ਇਤਿ ਸਿਂਹਾਸਨਮਂਤ੍ਰ ਫਲਨੈਵੇਦ੍ਯਕੁਸੁਮੈਰ੍ਧੂਪਦੀਪਵਿਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿੰਹਾਸਨ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਫਲ, ਭੋਜਨ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਲੇਪਣ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਧਾਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਨੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਧੌਣ ਕਰਕੇ, ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਮृਤੋਦ੍ਭਵਃ ਸ਼੍ਰੀਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਦੇਵੀਪ੍ਰਿਯਃ ਸਦਾ
ਅਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ ਰੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਗਾ ਸਂਪੂਜਨੀਯਾ ਚ ਤਦ੍ਦਿਨਾਦ੍ਦ੍ਰੋਣਪੁष੍ਪਯਾ
ਉਸ ਦਿਨ, ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦ੍ਰੋਣ ਭਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤਃ ਖਡ੍ਗਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਮਾਨਮਰ੍ਦ੍ਦਨਮ੍
ਫਿਰ, ਤਲਵਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਚੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਥ ਧ੍ਯਾਯੇਚ੍ਚ ਹृਦਯੇ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ 4.138.
ਬਾਰ-ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਜਯਤੀ ਚ ਖਡ੍ਗੋਦ੍ਧਤਕਰਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਉਹ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਉਚੀ ਕਰਕੇ, ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਯਜਯਾਕਾਰੈਃ ਸ੍ਤਵਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਿਮਂ ਤਤਃ
ਫਿਰ, ਜੈ-ਜੈਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ—
ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸਮਾਲਬ੍ਧੇ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਵਿਲੇਪਿਤੇ
ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਲੇਪ ਕੇ, ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ—
ਕृਤ੍ਵੈਵਮਰ੍ਚ੍ਚਾਂ ਕੌਰਵ੍ਯ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਜਾਗਰਂ ਨਿਸ਼ਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ, ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਹृष੍ਟੈਰ੍ਨਿਸ਼ਾਂ ਨੀਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚਾਰੁਣੋਦਯੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਸਵੇਰ ਨੂੰ—
ਸ਼ਤਂ ਚਾਪਿ ਸ਼ਤਾਰ੍ਧਂ ਵਾ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਾ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਇਨਸਾਨ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਸੌ, ਸੌ ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅੱਧਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ—
ਕਾਪਾਲਿਕੇਭ੍ਯਸ੍ਤਦ੍ਦੇਯਂ ਦਾਸੀਦਾਸਜਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਕਾਪਾਲਿਕਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਨੌਕਰ-ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋਪਰਾਹ੍ਣਸਮਯੇ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਯਂਦਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰੈਃ ਪੁਰੁषੈਰ੍ਵਾਪਿ ਰਥਯੁਕ੍ਤੈਃ ਸੁਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਿਤੈਃ 4.138.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮਰਦ ਜਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਹੋਏ ਰਥੀ ਵੀਰ ਉਸ ਰਥ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਕृष੍ਟਖਡ੍ਗੈਰ੍ਵੀਰੈਸ਼੍ਚ ਧਾਤੁਰਕ੍ਤੈਰ੍ਗਜੈਸ੍ਤਥਾ ਅਲਂਕृਤਾਭਿਰ੍ਨਾਰੀਭਿਰ੍ਬਾਲਕੈਃ ਸੁਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਾਥੀਆਂ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸਾਮਿषਮ੍ ੧
ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਭੋਗ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰੀਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਵਾਰਾਂਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲੇਨ ਦਿਗ੍ਵਿਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਦ੍ਬਲਿਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਸੁੱਟੇ।
ਮਰੁਤੋऽਥਾਸ਼੍ਵਿਨੌ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਪਨ੍ਨਗਾ ਗ੍ਰਹਾਃ ੧੦੪ ਸ਼ਾਕਿਨ੍ਯੋ ਯਕ੍ਸ਼ਵੇਤਾਲਾ ਯੋਗਿਨ੍ਯਃ ਪੂਤਨਾਃ ਸ਼ਿਵਾਃ
ਮਰੁਤ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸੁਪਰਨ, ਸੱਪ, ਗ੍ਰਹਿ, ਡਾਇਣਾਂ, ਯਕਸ਼, ਵੇਤਾਲ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ, ਪੂਤਨਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ—all ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਲੋਕਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਯਕਾਃ ੧
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਵਿਘ੍ਨਂ ਮਮ ਪਾਪਂ ਤੇ ਸ਼ਾਮ੍ਯਂਤੁ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ। ਸੌਮ੍ਯਾ ਭਵਂਤੁ ਤृਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾਃ ਸੁਖਾਵਹਾਃ ।।੧
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ, ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ ਤੇ ਹੋਰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨਰਮ, ਤ੍ਰਿਪਤ ਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ।
( ਅਥ ਗਦ੍ਯਮ੍) ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਕਾਂਚਨਮੂਰ੍ਤਿਂ ਰੌਪ੍ਯਾਂ ਵਾ ਪੈਤ੍ਤਲੀਂ ਵਾਰ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਚੈਤ੍ਰੀਂ ਤਾਮ੍ਰੀਂ ਵਾਧਿਭਵਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਰੁਵਿਚਿਤ੍ਰਤੋਰਣਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਸ਼ੋਭਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੁਰਤੋ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਦृष੍ਟਾਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਗृਹਮਧ੍ਯਗਾਂ ਸ੍ਨਾਤਾਂ ਕੁਂਕੁਮਚਂਦਨਗਂਧੈਸ਼੍ਚਤੁਃਸਮੈਸ਼੍ਚੀਰਪਟ੍ਟੈਸ਼੍ਚਰ੍ਚਿਤਗਾਤ੍ਰਾਂ ਦੇਵੀਂ ਕੁਸੁਮੈਰਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤਾਂ ਬਹੁਭਿਃ ਪੁष੍ਯਮਾਣਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੈਰ੍ਦ੍ਵਿ ਜਨਨੈਰ੍ਜਨਿਤਪਰਿਤੋषੈਰ੍ਦਿਵਾਨ੍ਵਿਤੋ ਨਰੇਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ੍ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੇਣਾਰ੍ਚਨੇਨ ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਭਗਵਤ੍ਯੈ ਜਯਂਤੀ ਮਂਗਲਾ ਕਾਲੀ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਕਪਾਲਿਨੀ
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਪਿੱਤਲ, ਲੱਕੜ, ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਸੁੰਦਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੋੜੇ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ, ਘਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਕੁੰਕੁਮ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲੇਪ ਕੇ, ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਪੱਟੇ ਪਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: 'ਜਯੰਤੀ, ਮੰਗਲਾ, ਕਾਲੀ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਕਪਾਲਿਨੀ।'