ਭ੍ਰਾਤृਭਾਂਡਾ ਭੂਤਮਾਤਾ ਤਥੈਵੋਦਕਸੇਵਿਕਾ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਵੀ, ਭੈਣ ਵਾਂਗ ਲੜਾਈ ਕਰਦੀ, ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਹੋਪਗਤਾਂ ਚੈਤਾਂ ਜਰਤ੍ਤਰੁਤਲੇ ਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ 4.136.
ਜੋ ਕੁਝ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਖਾ ਕੇ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਟਿਕ ਗਈ।
ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਮਾਲਭ੍ਯ ਪੁष੍ਪਧੂਪੈਰਥਾਰ੍ਚ੍ਯ ਤਾਮ੍
ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਧੂਪ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਦੇਵਿ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਭਾਵਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕੰਮ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵੀ,
ਨ ਸ਼ਾਕਿਨ੍ਯੋ ਗृਹੇ ਤਸ੍ਯ ਨ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਾ ਤਾਂ ਡਾਇਣਾਂ, ਨਾ ਭੂਤ, ਨਾ ਰਾਖਸ਼ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰੁषੈਃ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਯਤ੍ਤਨ੍ਮੇ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
ਨਾਮਭੇਦੈਃ ਕ੍ਰਿਯਾਭੇਦੈਃ ਕਾਲਭੇਦੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਯਾਵਤ੍ਪਂਚਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ
ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਿੱਥ ਤੱਕ,
ਵਿਕਰ੍ਮਫਲਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਃ ਪਾਂਡਵਾਨਾਂ ਵਿਡਂਬਨਮ੍
ਗਲਤ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਮਖੌਲ ਬਣ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯਧਨਲੋਭੇਨ ਸਂਧ੍ਯਾਯਾਂ ਨਿਹਤਃ ਪਥਿ
ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਦृष੍ਟੋ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਪਰਪਾਰਾਵਮਰ੍ਸ਼ਕਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋਲਣ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੀਰ੍ਣਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮੇਣ ਪਤ੍ਰੇਣ ਬਾਲਾ ਮਾਲਾਨੁਮੋਦਿਤਾਃ 4.136.
ਸੁੱਕੀ ਤੇ ਪਤਲੀ ਪੱਤੀ ਨਾਲ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਮਾਲਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰ ਲਈ।
ਹੇ ਜਨਾਃ ਕਿਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮਿਦ੍ਰੋਹਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ?
ਚਰੈਃ ਕਿਲਾਸੈਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੋਦ੍ਵੇਗਕਰਃ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਚਰ-ਚੁਗਲੀਆਂ ਤੇ ਕੋੜੀਆਂ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਕੈਰ੍ਵੇष੍ਟਿਤਃ ਸ੍ਤੇਨੋ ਰਟਤ੍ਯੇष ਵਿਮੋਹਿਤਃ
ਇਹ ਚੋਰ, ਜੋ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿਤਕੇਸ਼ਂ ਸਿਤਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਸਿਤਾਂਬਰਧਰਂ ਦ੍ਵਿਜਮ੍
ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮਿਆ ਬੰਦਾ, ਜਿਸਦੇ ਵਾਲ ਚਿੱਟੇ ਹਨ, ਦਾਢੀ ਵੀ ਚਿੱਟੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗृਹਾਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯਤਾਂ ਰਂਡਾ ਵृਦ੍ਧੋ ਭੂਤ੍ਵਾਪ੍ਯਸੌ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਇਹ ਬੁੱਢਾ ਬੰਦਾ, ਜਦੋਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਔਰਤ ਘਰੋਂ ਕੱਢ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੈਰਵਾਭਰਣੋਤ੍ਤਾਲਾ ਵ੍ਯਾਲਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਃ
ਭਿਆਨਕ ਗਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੱਪ ਵਰਗੀਆਂ ਜਨੇਊਆਂ ਵਾਲੇ।
ਨਿਰ੍ਵੇਦਕੋऽਸ੍ਯ ਹृਦਯੇ ਨ ਕਿਂਚਿਦਪਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੱਸਦਾ।
ਰਕ੍ਤਦृਕ੍ਕਾਕਕृष੍ਣਾਂਗਂ ਸ਼ਬਰਂ ਕਿਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤ
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਉਹ ਸ਼ਬਰਾ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹਨ ਤੇ ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕਾਂਵਾਂ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਹੈ?
ਬਹੁਭਿਃ ਕੋष੍ਠਕੀਕृਤ੍ਯ ਸ਼ਰੌਘੈਃ ਸ਼ਕਲੀਕृਤਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਕਈਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਹ ਟੁਕੜੇ ਟੁਕੜੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਮਾਂ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਦ੍ਧਵਦਨਾਂ ਗृਹੀਤਾਂ ਸਿਂਦੁਰਾਰ੍ਚਿਤਾਮ੍ 4.136.
ਇਹ, ਜਿਸਦਾ ਅੱਧਾ ਮੁੰਹ ਕਾਲਾ ਹੈ, ਫੜੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗਂਭੀਰਤੂਰ੍ਯਧ੍ਵਨਿਨਾ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾਂ ਵृਤ੍ਤਤਾਂਡਵਾਮ੍
ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਢੋਲਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਜਾਗ ਪਈ, ਤੇ ਪੂਰਾ ਨੱਚ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕृਤੇ ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਚ ਦੁਃਖਂ ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਤੰਗੀ ਰਹੇਗੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਭੂਤਮਾਤ੍ਰੁਤ੍ਸਵਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ षਟਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣੇ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ, 'ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਛੱਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਬਨ੍ਧਨਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਤਂ ਸ਼ृਣ੍ਵੇਕਾਗ੍ਰਮਨਸਾ ਸਮਾਸਾਦ੍ਗਦਿਤਂ ਮਯਾ
ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਰੱਖੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਖੇਪ ਵਿਚ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਾਨਵਾ ਸੁਰਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਰਾਇਆ।
ਦੈਵਾਦ੍ਭਵਂਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕਾਲੇ ਜਯਪਰਾਜਯਾਃ
ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਜੀਵ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹਾਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਂਧਾਨਂ ਸਹ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਯਨਦ੍ਵਯਮ
ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਂਝ ਕਰੀਏ, ਇਹ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਮੁਕਾ ਲਈਏ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾਬਂਧਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਜਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਰੱਖੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਰਾਜਾ ਵੀ ਹਾਰ ਗਿਆ।