ਮੂਢੋਹਂ ਧਨਗਰ੍ਵੇਣ ਮਦਾਂਧੀਕृਤਲੋਚਨਃ 3.2.29.
ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਹਾਂ, ਧਨ ਦੇ ਗੁਮਾਨ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੱਦੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਮਮ ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਪੋ ਧਾਮ੍ਨੇ ਹਰੇ ਨਮਃ
ਮੇਰੀ ਬੁਰਾਈ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਤਪ ਦੇ ਘਰ, ਹੇ ਹਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼ਮੁਦ੍ਰਾਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਃ ਸ੍ਵਪੁਰੋਧਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ।
ਤੁष੍ਟੋ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਾਹ ਵਾਂਛਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਭਵੇਤ੍ਤੁ ਤੇ ਅਂਤੇ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯਮਾਸਾਦ੍ਯ ਮੋਦਸੇ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ
ਨਾਰਾਇਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਅਖੀਰ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਮਿਲ ਕੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਵੇਂਗਾ।"
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਾਧੁਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਂ ਯਯੌ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ।
ਆਗਤ੍ਯ ਨਗਰਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਪ੍ਰਾਹਿ ਣੋਦ੍ਦ੍ਰੁਤਮਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹਿਤਃ ਸਾਧੁਃ ਕृਤਕृਤ੍ਯਃ ਸਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜਾਮਾਤੇ ਸਮੇਤ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਪੂਜਾਭਾਰਂ ਸੁਤਾਯੈ ਸਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨੌਕਾਂਤਿਕਂ ਯਯੌ
ਉਹ ਨੇ ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਮਾਨ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨੌਕਾ ਦੇ ਕੋਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਕਲਾਵਤੀ ਤ੍ਵਵਜ੍ਞਾਯ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਸਤ੍ਵਰਾ ਯਯੌ
ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਅਵਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਸ੍ਯ ਨੌਕਾਸ਼ਂਖਪਤੇਰਥ
ਕਿਰਪਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਨੌਕਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ—
ਮਗ੍ਨਂ ਜਾਮਾਤਰਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਵਿਲਲਾਪ ਸ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ 3.2.29.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਾਮਾਤੇ ਨੂੰ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਕਲਾਵਤੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾ
ਫਿਰ ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਹਾ ਨਾਥ ਪ੍ਰਿਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਕਰੁਣਾਕਰਕੌਸ਼ਲ ਪਤ੍ਯੁਰਰ੍ਦ੍ਧਂ ਗਤਂ ਕਸ੍ਮਾਦਰ੍ਦ੍ਧਾਂਗਂ ਜੀਵਨਂ ਕਥਮ੍
ਹਾਏ ਸਵਾਮੀ, ਪਿਆਰੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਦਇਆ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਕਿਉਂ ਚਲਾ ਗਿਆ? ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਕਿਵੇਂ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸਰੋਜਨੇਤ੍ਰਾਂਬੁਕਣਾਨ੍ਵਿਮੁਂਚਤੀ ਮੁਕ੍ਤਾਵਲੀਭਿਸ੍ਤਨਕੁਡ੍ਮਲਾਂਚਿਤਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੋਤੀ ਵਰਗੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ, ਜੋ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ ਕਲੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਹਾ ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣ ਸਤ੍ਯਸਿਂਧੋ ਮਗ੍ਨਂ ਹਿ ਮਾਮੁ ਦ੍ਧਰ ਤਦ੍ਵਿਯੋਗੇ
ਹਾਏ ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ, ਸੱਚ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਮੈਂ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ।
ਸਾਧੋ ਕਲਾਵਤੀ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਹਿ ਭੋਜਯੇਤ੍
ਹੇ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ, ਕਲਾਵਤੀ ਜਲਦੀ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਭੋਗ ਲਵੇ।
ਇਤ੍ਯਾਕਾਸ਼ੇ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਤਚ੍ਚਕਾਰ ਸਾ
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਈ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਓਹੋ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਾਧੁਃ ਸਾਹ੍ਲਾਦੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਸੰਤ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਸੀ।
ਤੇਨ ਵ੍ਰਤਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਵਰਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਇਤਿਹਾਸਮਿਮਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵ੍ਰਤਾਨਾਮੁਤ੍ਤਮਂ ਵ੍ਰਤ 3.2.29.
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰਤ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਾਰਾਯਣਵ੍ਰਤਮ੍
ਸਭ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਨਾਰਾਇਣ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸੂਤ ਤਾਪਤ੍ਰਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਸੂਤ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਣਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇ ਹਿ ਕਿਂ ਪਰਮ੍
ਸਭ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕੀ ਹੈ?
ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਯਮਲੋਕਭਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਸੱਚਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਡਰ ਉਸਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਘੋਰਤਮਂ ਕਾਲਂ ਕਲਿ ਕਾਲਮਧਰ੍ਮਜਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ ਸਮਾਂ, ਕਲੀਯੁਗ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਕੇਨਾਸ਼੍ਰਮੇਣ ਵਰ੍ਣੇਨ ਮਮ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵੇਦਿਹ
ਕਿਹੜੇ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾਈ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਃ ਕਲੌ ਨਾਸ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਲੀਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸਂਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਮਯਾ ਘੋਰੇ ਕਲੌ ਯੁਗੇ ਤਰ੍ਹਿ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਨ੍ਮ ਮਮ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਭਵੇਦਿਹ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਕਲੀਯੁਗ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਿਆਹ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸਂਮਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਾਂ ਮਂਗਲਦਾਯਿਨੀਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਜਗਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਂਦਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ, ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ, ਤੇ ਸੱਚ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪਣੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।