ਸਾਨਂਦਂ ਨਂਦਨਵਨੇ ਆਰ੍ਦ੍ਰਯਾ ਸਹਿਤੋ ਯਥਾ
ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਾਂਗ, ਆਰਦਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ,
ਉਨ੍ਮਾਦਯਨ੍ਵਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਗਣਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ,
ਸਂਤਾਨਪਾਰਿਜਾਤੋਤ੍ਥਾਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ ਮਾਧਵੀਲਤਾਮ੍
ਸੰਤਾਨ ਪਾਰਿਜਾਤ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਮਾਧਵੀ ਬੇਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ,
ਗੀਤਮਾਂਦੋਲਕਾਰੂਢਸ੍ਤਦ੍ਗਾਯਂਤ੍ਯਮਰ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਥੇ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾष੍ਟਾਪਦਨਿਭਾ ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੌਸਰ ਵਾਂਗ ਦੇਖ ਕੇ, ਭਵਾਨੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ:
ਆਦੋਲਕਂ ਮਮ ਕृਤੇ ਕਾਰਯਸ੍ਵ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਮ੍ 4.133.
ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਝੂਲਾ ਬਣਾਓ।
ਤਦ੍ਗੌਰੀਵਚਨਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗੋਵृषਭਧ੍ਵਜਃ
ਗੌਰੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋ-ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ ਧਵਜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ,
ਸ੍ਤਂਭਦ੍ਵਯਂ ਰੋਪਯਿਤ੍ਵਾ ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਮਯਂ ਦृਢਮ੍
ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥੰਮ, ਪੁੰਨ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲੇ, ਲਾ ਦਿੱਤੇ,
ਵਾਸੁਕਿਂ ਦਂਡਕਸ੍ਥਾਨੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਾਂਤਵਸਪ੍ਰਭਮ੍
ਵਾਸੁਕੀ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਜੋ ਤੰਦਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ,
ਕृਮਿਕਾਰ੍ਪਾਸਕੌਸ਼ੇਯਵਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸਂਵੇष੍ਟਿਤਂ ਨਵੈਃ
ਨਵੇਂ ਕਪੜੇ, ਰੂਈ, ਉਨ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦਿੱਤਾ,
ਰਚਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਂ ਤਾਂ ਦੋਲਾਂ ਚੈਲਾਜਿਨੋਤ੍ਤਰਾਮ੍
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਝੂਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਉਪਰੋਂ ਕਪੜੇ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਰੂਢਸ੍ਤੁ ਯਾਵਤ੍ਸ ਸੌਮ੍ਯਸੋਮਵਿਭੂषਣਃ
ਉਥੇ, ਮਿੱਠੀ ਚਾਂਦਨੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਵਿਜਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਜਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਿਜਯਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਜਯਾ ਹੈ।
ਆਦੋਲਯਂਤ੍ਯਾ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾ ਸਹਿਤਂ ਸ ਗਦਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਝੂਲੇ 'ਚ ਝੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ 'ਗੜਾ' ਅੱਖਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਗੁਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਪਤਯੋ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਟੋਲੀਆਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਚੇਲੁਃ ਕੁਲਾਚਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੁਃ ਸਪ੍ਤ ਸਾਗਰਾਃ 4.133.
ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਹਿਲ ਗਏ, ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਉਥਲ ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਏ।
ਆਲੋਕ੍ਯ ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਲੋਕਂ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘਬਰਾਇਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ,
ਉਪਾਰਮਸ੍ਵ ਭਗਵਨ੍ਭਵਤਃ ਕ੍ਰੀਡਯਾਨਯਾ
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਇਹ ਖੇਡ ਹੁਣ ਰੋਕ ਲਵੋ।'
ਗੀਰ੍ਵਾਣਗੀਰ੍ਭਿਃ ਸਂਹृष੍ਟਃ ਸ਼ਂਕਰੋ ਲੋਕਸ਼ਂਕਰਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਲੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸੁਰਸਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਅੱਗੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਵਸਂਤੇ ਕਾਰਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਂਡਿਤੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਂਗਣੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।'
ਨੇਤ੍ਰਪਟ੍ਟਾਪਟਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਪਦ੍ਮਰਾਗਵਿਭੂषਿ ਤਾਮ੍
ਉਸਦੇ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਕਪੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਉਹ ਪਦਮਰਾਗ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਭਰਣਾਭਾਭਿਰਾਭਾਸਿਤਦਿਗਂਤਰਾਮ੍
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਦੇਵੇਗੀ।
ਮਾਲਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਕ੍ਰਾਤਾਂ ਪ੍ਰਾਂਤਰੋਪਿਤਦਰ੍ਪਣਾਮ੍
ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਾਈ ਹੋਈ ਮਾਲਾ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ ਦਰਪਣ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਅਗ੍ਨਿਕਾਰ੍ਯਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਦਿਸ਼ਾਂ ਬਲਿਮ੍
ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਕੇ, ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ ਭੇਟਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਲਮਂਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦੋਲਾਧਿਰੋਹਣਮ੍ 4.133.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਨਿਯਮਤ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਂਭੀਰਾਂਤਰਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ਲਲਨਾਨਾਂ ਚ ਨਿਸ੍ਵਨੈਃ
ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗਹਿਰੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਾਹੌਲ ਰੌਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਨਾਰੀਂ ਦੋਹਨਾਯ ਨਿਕੁਟ੍ਟਕਾਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਕੱਢਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗਿਣਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਮਿਤਦਂਤਾਂਸ਼ੁਕਰ੍ਬੁਰਮ੍
ਉਸਦੇ ਸੁਵਰਨ ਰੰਗ ਦੇ ਸਿੰਗ ਹਨ, ਤੇ ਹੱਸਦਿਆਂ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ।
ਜਲਸਂਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਸਨੋ ਰਸ਼ਨਾਦਾਮਮਂਡਿਤਃ
ਉਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਰਸਮ ਦੀਆਂ ਡੋਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।