ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤਾ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਭੇਟ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਾ ਭਵੇਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਸ੍ਤਾਂ ਵृषਸ੍ਤ੍ਵਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ ਵਾ ਨੀਲਖਂਡਂ ਵਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਂਡ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਖੰਡ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਹੈ।
ਏष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦ੍ਯੇਕੋऽਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 4.131.
ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਇਕ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਨਗਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਨ ਕਰੋਤਿ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
—ਜੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾ ਦੇਵੇ—
ਯਦ੍ਭੂਮਿਮਾਲਿਖਤਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਖੁਰੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਯਦ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਲ੍ਲਵृषਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ। ਖਣ੍ਡਂ ਸਮਸ੍ਤਮਪਿ ਤਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਕਰ੍ਤੁਃ ਸਂਤੋषਮਾਵਹਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਭਾਗਤਸ੍ਯ
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਜਾਂ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬਲਦ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ 'ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਇਕਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਪੂਰ੍ਣਿਮਾਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਉਤ੍ਸਵੋ ਜਾਯਤੇ ਲੋਕੇ ਗ੍ਰਾਮੇਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਰੇ ਪੁਰੇ
ਫਾਲਗੁਨ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਸ਼ਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਗੇਹੇਗੇਹੇऽਤਿਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਕਿਉਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਅਡਾਡੇਤਿ ਚ ਕਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣੇਤਿ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਮਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕृष੍ਣ ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
'ਅਡਾਡ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ 'ਠੰਢਾ ਤੇ ਗਰਮ' ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਆਸੀਤ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਪਾਰ੍ਥ ਰਘੁਰ੍ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਰਘੁ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ੀਕृਤ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਤਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਪਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਆਈ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਸ਼ਾਸਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਰਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿ ਗृਹੇ ਕਾਚਿਢ੍ਢੌਂਢਾ ਨਾਮੇਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ
ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, Ḍhauṃḍhā ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਯਾ ਕਂਡਕੇਨਾਪਿ ਭੇषਜੈਰ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਡੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪੌਰਾਣਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਘੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ 4.132.
ਜਦ ਰਘੁ ਨੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਥਮੇषਾ ਨਿਯਂਤਵ੍ਯਾ ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਕਾਰਿਣੀ
ਇਹ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ?
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਨਾਤ੍ਪਤਿਃ
ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਰਾਜਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਕਰਕੇ 'ਪਤੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸ਼ਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਢੌਂਢਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮਾਲਿਨਃ ਸੁਤਾ
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: Ḍhauṃḍhā ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਾਲਿਨ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰੁਗ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਨੋਭਿਲषਿਤਂ ਤਦ੍ਦਦਾਮ੍ਯਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਝਿਜਕ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਚ ਵਧ੍ਯਾਂ ਸੁਰਾਦੀਨਾਂ ਮਨੁਜਾਨਾਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰ
ਪਰ, ਸ਼ੰਕਰ, ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰ।
ਸ਼ੀਤੋष੍ਣਵਰ੍षਾਸਮਯੇ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਬਹਿਰ੍ਗृਹੇ
ਠੰਢ, ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ, ਦਿਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ—
ਸ਼ਂਕਰ ਉਵਾਚ ਉਨ੍ਮਤ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਯਂ ਤੇ ਸਂਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਾਗਲਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਤਸ੍ਯੈ ਭਗਵਾਨ੍ਭਗਨੇਤ੍ਰਹਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ—
ਏਵਂ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਸਾ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਕਾਮਰੂਪਿਣੀ 4.132.
ਉਹ ਵਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਸਕਦੀ ਸੀ—
ਅਡਾਡਯੇਤਿ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਸਿਦ੍ਧਮਂਤ੍ਰਂ ਕੁਟੁਂਬਿਨੀ
‘ਅਡਾਡਾ’ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਘਰਵਾਲੀ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਮੰਤਰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਢੌਂਢਾਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਯਾ
ਮੈਂ ਧੌਂਧਾ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੀ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪ
ਅੱਜ ਫਾਗਣ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਅਭਯਪ੍ਰਦਾਨਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਦੀਯਤਾਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।