ਏਕਵਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਵਰ੍ਣਂ ਵਾ ਰੋਹਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮੇਵ ਵਾ
ਇੱਕ ਰੰਗ ਦਾ, ਜਾਂ ਦੋ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਲਾਲ, ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ (ਸਾਂਡ)—
ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਤ੍ਸਤਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਮਲਂਕृਤਮ੍
—ਅਤੇ ਚਾਰ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਜਾ ਕੇ—
ਸਮਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਕ੍ਰੀਡਧ੍ਵਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ 4.131.
—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਣ।
ਅਂਕਿਤਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰ੍षਿਤਂ ਕੁਸੁਮਾਦਿਨਾ
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ—
ਵਿਮੁਂਚੇਦ੍ਵਤ੍ਸਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਨੀਲਾਭਿਰ੍ਬਲਿਨਂ ਵृषਮ੍
—ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵੱਛਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਗਰ੍ਗਮੁਨਿਨਾ ਵਿਧਾਨਂ ਵृषਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਇਹ ਵਿਧੀ ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਂਡ ਛੱਡਣ ਦੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਂ ਪਤਿਂ ਯਾ ਧਨ੍ਯੇ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਗੋਵृषਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਪੁਨਾਤ੍ਯੇਵ ਦਸ਼ਾਤੀਤਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਸਾਂਡ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਦਸ ਅੱਗਲੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵृषੋਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸਾਂਡ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤਾ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਭੇਟ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਾ ਭਵੇਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਸ੍ਤਾਂ ਵृषਸ੍ਤ੍ਵਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ ਵਾ ਨੀਲਖਂਡਂ ਵਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਂਡ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਖੰਡ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਹੈ।
ਏष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦ੍ਯੇਕੋऽਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 4.131.
ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਇਕ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਨਗਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਨ ਕਰੋਤਿ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
—ਜੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾ ਦੇਵੇ—
ਯਦ੍ਭੂਮਿਮਾਲਿਖਤਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਖੁਰੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਯਦ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਲ੍ਲਵृषਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ। ਖਣ੍ਡਂ ਸਮਸ੍ਤਮਪਿ ਤਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਕਰ੍ਤੁਃ ਸਂਤੋषਮਾਵਹਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਭਾਗਤਸ੍ਯ
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਜਾਂ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬਲਦ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ 'ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਇਕਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਪੂਰ੍ਣਿਮਾਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਉਤ੍ਸਵੋ ਜਾਯਤੇ ਲੋਕੇ ਗ੍ਰਾਮੇਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਰੇ ਪੁਰੇ
ਫਾਲਗੁਨ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਸ਼ਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਗੇਹੇਗੇਹੇऽਤਿਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਕਿਉਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਅਡਾਡੇਤਿ ਚ ਕਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣੇਤਿ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਮਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕृष੍ਣ ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
'ਅਡਾਡ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ 'ਠੰਢਾ ਤੇ ਗਰਮ' ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਆਸੀਤ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਪਾਰ੍ਥ ਰਘੁਰ੍ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਰਘੁ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਂ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵਸ਼ੀਕृਤ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲਿਆ।
ਨ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨਾਕਾਲਮਰਣਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਾ ਤਾ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਪਿਆ, ਨਾ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਣਸਮੇਂ ਮੌਤ ਆਈ।
ਤਸ੍ਯੈਵਂ ਸ਼ਾਸਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਧਰ੍ਮਰਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਰਾਜਧਰਮ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸੀ—
ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਿ ਗृਹੇ ਕਾਚਿਢ੍ਢੌਂਢਾ ਨਾਮੇਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ
ਸਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, Ḍhauṃḍhā ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੀ।
ਰਕ੍ਸ਼ਯਾ ਕਂਡਕੇਨਾਪਿ ਭੇषਜੈਰ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਡੇ ਨਾਲ, ਨਾ ਹੀ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਪੌਰਾਣਾਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਘੁਰ੍ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ 4.132.
ਜਦ ਰਘੁ ਨੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਥਮੇषਾ ਨਿਯਂਤਵ੍ਯਾ ਮਯਾ ਦੁष੍ਕृਤਕਾਰਿਣੀ
ਇਹ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਾਂ?
ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਰਾਜਾ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਨਾਤ੍ਪਤਿਃ
ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਰਾਜਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਕਰਕੇ 'ਪਤੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਸ਼ਿष੍ਠ ਉਵਾਚ ਢੌਂਢਾ ਨਾਮੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਮਾਲਿਨਃ ਸੁਤਾ
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਿਹਾ: Ḍhauṃḍhā ਨਾਮ ਦੀ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਾਲਿਨ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਯਾ ਚਾਰਾਧਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਰੁਗ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਪੁਰਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।