ਤਂ ਲੋਕਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨृਪੇਣ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਾ ਰਾਜਪਤ੍ਨੀ ਕਮਲਾਭਨੇਤ੍ਰਾ
ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਗਈ।
ਦੀਪਪ੍ਰਦਾਨਮਪਿ ਪੁਣ੍ਯਤਰਂ ਵਦਂਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਗ੍ਨਿਗੋਸੁਰਕੁਲੈਕਗृਹਾਂਗਣੇषੁ
ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗਾਂਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਗਣ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਦੀਪਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਰਵ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ 'ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇ ਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਵੱਛਾ ਛੱਡਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ।
ਚੈਤ੍ਰ੍ਯਾਮਥ ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇऽਹ੍ਨਿ ਵਾ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਜਾਂ ਵਿਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਾਰਹੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ—
ਗੋਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਂ ਸृਜੇਚ੍ਚੈਵ ਵਿਧਿਂ ਸ਼ृਣੁ
—ਚਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਨਿਯਮਤ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਵਿਧੀ ਸੁਣੋ।
ਤਤ੍ਤੇਹਂ ਚ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਿਂ ਗਰ੍ਗਪ੍ਰਚੋਦਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗਰਗ ਜੀ ਨੇ ਸਿਖਾਈ ਸੀ।
ਮਾਤृਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਦਾਭ੍ਯੁਦਯਕਾਰਕਮ੍
ਫਿਰ ਮਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਕismet ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਵਾਞ੍ਜਪਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ੍ਥਾਪਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍
ਉਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
ਅਥੈਨਂ ਜੁਹੁਯਾਤ੍षਡ੍ਭਿਃ ਪृਥਗਾਹੁਤਿਸਂਜ੍ਞਿਤੈਃ
ਫਿਰ ਛੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਨਾਮ ਰੱਖ ਕੇ, ਹਵਨ ਕਰੇ।
ਏਕਵਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਿਵਰ੍ਣਂ ਵਾ ਰੋਹਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਮੇਵ ਵਾ
ਇੱਕ ਰੰਗ ਦਾ, ਜਾਂ ਦੋ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਲਾਲ, ਜਾਂ ਚਿੱਟਾ (ਸਾਂਡ)—
ਚਤਸ੍ਰੋ ਵਤ੍ਸਤਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਾਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਮਲਂਕृਤਮ੍
—ਅਤੇ ਚਾਰ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਜਾ ਕੇ—
ਸਮਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਕ੍ਰੀਡਧ੍ਵਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ 4.131.
—ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੇਡਣ।
ਅਂਕਿਤਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਵਰ੍षਿਤਂ ਕੁਸੁਮਾਦਿਨਾ
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਚਕਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਕੇ—
ਵਿਮੁਂਚੇਦ੍ਵਤ੍ਸਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਨੀਲਾਭਿਰ੍ਬਲਿਨਂ ਵृषਮ੍
—ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵੱਛਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਗਰ੍ਗਮੁਨਿਨਾ ਵਿਧਾਨਂ ਵृषਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਇਹ ਵਿਧੀ ਗਰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਾਂਡ ਛੱਡਣ ਦੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਕਕੁਦ੍ਮਿਨਂ ਪਤਿਂ ਯਾ ਧਨ੍ਯੇ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤਿ ਗੋਵृषਮ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਾਂਡ ਨੂੰ ਛੱਡਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗੇ ਪੁਨਾਤ੍ਯੇਵ ਦਸ਼ਾਤੀਤਾਨ੍ਦਸ਼ਾਪਰਾਨ੍
ਸਾਂਡ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਸ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਦਸ ਅੱਗਲੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵृषੋਤ੍ਸृष੍ਟਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਮੁਦਾਹृਤਮ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸਾਂਡ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾਃ ਪਿਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਅਕ੍ਸ਼ਯਾਸ੍ਤਾ ਭਵਂਤਿ ਵੈ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਮਿੱਠੇ ਦੀ ਭੇਟ ਸਦਾ ਲਈ ਅਖੁੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਯਾ ਭਵੇਤ੍ਤृਪ੍ਤਿਸ੍ਤਾਂ ਵृषਸ੍ਤ੍ਵਤਿਰਿਚ੍ਯਤੇ ਮਧੁ ਵਾ ਨੀਲਖਂਡਂ ਵਾ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਸਰ੍ਵਮੇਵ ਤਤ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਂਡ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੀਲਾ ਖੰਡ, ਸਭ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਹੈ।
ਏष੍ਟਵ੍ਯਾ ਬਹਵਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਦ੍ਯੇਕੋऽਪਿ ਗਯਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 4.131.
ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ ਇਕ ਵੀ ਪੁੱਤਰ ਗਯਾ ਨਗਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ—
ਨ ਕਰੋਤਿ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਵਾ ਜਲਾਞ੍ਜਲਿਮ੍
—ਜੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾ ਦੇਵੇ—
ਯਦ੍ਭੂਮਿਮਾਲਿਖਤਿ ਸ਼ृਙ੍ਗਖੁਰੈਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੋ ਯਦ੍ਵਾ ਕਰੋਤਿ ਪ੍ਰਤਿਮਲ੍ਲਵृषਾਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ। ਖਣ੍ਡਂ ਸਮਸ੍ਤਮਪਿ ਤਸ੍ਯ ਵਿਵਾਹਕਰ੍ਤੁਃ ਸਂਤੋषਮਾਵਹਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸਭਾਗਤਸ੍ਯ
ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਬਲਦ ਦੇ ਸਿੰਗ ਜਾਂ ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਬਲਦ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਰ ਹਿੱਸਾ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਵृषੋਤ੍ਸਰ੍ਗਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ 'ਬਲਦ ਛੱਡਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇਕ ਸੌ ਇਕਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਪੂਰ੍ਣਿਮਾਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਉਤ੍ਸਵੋ ਜਾਯਤੇ ਲੋਕੇ ਗ੍ਰਾਮੇਗ੍ਰਾਮੇ ਪੁਰੇ ਪੁਰੇ
ਫਾਲਗੁਨ ਪੂਰਨਿਮਾ ਦੇ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਹਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸ਼ਿਸ਼ਵਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਗੇਹੇਗੇਹੇऽਤਿਵਾਦਿਨਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਕਿਉਂ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਅਡਾਡੇਤਿ ਚ ਕਾ ਸਂਜ੍ਞਾ ਸ਼ੀਤੋष੍ਣੇਤਿ ਕਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਿਮਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕृष੍ਣ ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਵਦ
'ਅਡਾਡ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ 'ਠੰਢਾ ਤੇ ਗਰਮ' ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ? ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਆਸੀਤ੍ਕृਤਯੁਗੇ ਪਾਰ੍ਥ ਰਘੁਰ੍ਨਾਮ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਰਘੁ ਨਾਮ ਦਾ ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।