ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਯਃ ਪਰਮਭਕ੍ਤਿਯੁਤਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਘਣ੍ਟਾਵਿਤਾਨਵਰਚਾਮਰਮਾਤਪਤ੍ਰਮ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਘੰਟਾ, ਛਤਰੀ, ਚਾਮਰ ਤੇ ਛਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਅਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪ੍ਰਤਿਵਚਃ ਕੁਸੁਮੈਰ੍ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਪਰਿਸਂਸ੍ਤੁਤਪਾਦਪਦ੍ਮਾਨ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀਏ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ਦੇਵਪੂਜਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦੁਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤ ਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਉੱਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਦੀਪਦਾਨਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਦਾਨੇਨ ਕੇਨ ਵਾ ਲੋਕੇ ਪ੍ਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਦੀਵਾ ਦੇਣ ਦਾ ਢੰਗ: ਕਿਹੜਾ ਦਾਨ ਇਸ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?
ਅਤਿਤੇਜੋ ਮਹਦ੍ਦੀਪ੍ਤਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂਸ਼ੁਕਿਰਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਚਮਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕਿਰਣਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਗਤਃ ਸ ਚ ਮੇ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਆਇਆ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਜਾਮਬਵਤੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਮੇਵੈਤਂ ਸ ਚਾਵੋਚਦ੍ਯਥਾਤਥਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸਨੇ ਸੱਚ ਸੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਾਯਦਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਣ੍ਯਕਾਲਃ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਉਤ੍ਤਰੇ ਤ੍ਵਯਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਵਿषੁਵੇ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੁੜਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵਿਸੁਵੇ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮਥ ਵਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਤਪਰੋ ਨਰਃ ਘृਤਕੁਂਭੇਨ ਦੀਪੇਨ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਂਤਂ ਪ੍ਰਦੀਪਕਮ੍
ਸੱਤਵੀਂ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੇ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮੇਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਮੇऽਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛੇਤ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਹੋਇਆ? ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ।
ਸ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਗਨ੍ਤੁਕਾਮੋऽਭੂਚ੍ਛਰੀਰੇਣ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਉਤਮ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਂਕੁਃ ਸਰ੍ਵਮਾਚਖ੍ਯੌ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਯ ਧੀਮਤੇ 4.130.
ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਨ ਤਾ ਹਵਿਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਂਸ੍ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕੁਸ਼ਾਤ੍ਮਜਃ
ਪਰ ਮੈਂ ਉਹ ਹਵਨ ਨਹੀਂ ਮਨਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਸ਼ृਂਗਾਟਕਾ ਨ੍ਨਾਲਿਕੇਰਾਨ੍ਪਚਨਾਨਾਨਜੌਡਕਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਸ੍ਰਿੰਗਾਟਕ ਦੇ ਰੁੱਖ, ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਚੌਲ ਤੇ ਜੌਦਕਾ ਅਨਾਜ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਉष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਮਨੁਜਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੋਧਾਨ੍ਮੁਨਿਰਵਾਸृਜਤ੍
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਊਠ, ਮਨੁੱਖ-ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਵੈ
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਆਇਆ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੀ ਰਜ਼ਾ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯ ਲੋਕੇ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵਕੁਲੇष੍ਵਥ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦੇਵਤਾਗਣਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ,
ਪ੍ਰਤਿਮਾਸੁ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਞ੍ਜਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਨ੍
ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਰਕ੍ਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰ੍ਣਵਰ੍ਤਿਂ ਘृਤੈਰ੍ਯੁਤਾਮ੍
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੂਰੀ ਵੱਟ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਤਦ੍ਵਿ ष੍ਣੋਃ ਪਰਮਂ ਪਦਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸੂਰਯਃ
ਸਿਆਣੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਪੀਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਕृष੍ਣਾਯ ਸ਼੍ਵੇਤਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੂਲਿਨੇ 4.130.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਵਰ੍ਤਿ ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਰਕ੍ਤੇਨ ਦੁਰ੍ਗਾਯੈ ਪੂਰ੍ਣਵਰ੍ਤਿ ਪ੍ਰਬੋਧਯੇਤ੍
ਦੁਰਗਾ ਲਈ ਲਾਖ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਪੂਰੀ ਵੱਟ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ।
ਨਾਗੇਭ੍ਯਃ ਕृष੍ਣਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗ੍ਰਹੇਭ੍ਯ ਇषਿਕਾ ਯੁਧਾਮ੍
ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਵਿਸ਼ੇषਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਪੂਰ੍ਣਵਰ੍ਤਿਰ੍ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ
ਸੂਰਜ ਲਈ ਪੂਰੀ ਵੱਟ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ ਬਾਰੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਸੁਣੋ।
ਪਦ੍ਮਵਰ੍ਤਿਰ੍ਵਿਰਿਂਚਾਯ ਗੌਰ੍ਯ੍ਯੈ ਸੌਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਤਿਕਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਲਈ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਵੱਟ, ਤੇ ਗੌਰੀ ਲਈ ਸੁਭਾਗਾ ਵਾਲਾ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਨੇਤ੍ਰਪਟ੍ਟੇਨ ਮਧੁਨਾ ਘृਤੇਨ ਮਧੁਕੁਂਡਕੇ
ਅੱਖਾਂ ਲਈ ਕਪੜਾ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਹਦ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਨ੍ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਵੈਦਿਕਮ੍
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਵੈਦਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਗ੍ਰੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕਾਮ੍ਯਯਾ ਗਿਰਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਤਾ ਗਿਰਸਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ
ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਣ।