ਤਤਸ਼੍ਚਾਵਾਹਯੇਦ੍ਦੇਵਂ ਵਰੁਣਂ ਸਰਿਤਾਂ ਪਤਿਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਵਰੁਣ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਸੱਦੇ।
ਸ਼੍ਵੇਤੇਨੈਵ ਤੁ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਿਰੋਵੇष੍ਟਂ ਤੁ ਕਾਰਯੇਤ੍ 4.127.
ਉਹ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ।
ਅਪ੍ਰਮਾਣਂ ਜਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਰੁਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍
ਉਹ ਅਣਗਣਤ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਬੀਜਾਨਿ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮਜ੍ਜਯੇਜ੍ਜਲੇ
ਜੋ ਹੋਰ ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਬੀਜ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦੇਵੇ।
ਗੋਸ਼ਿਰੋਵੇष੍ਟਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍
ਜੇ ਕਪੜਾ ਹੋਵੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਗਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦੀ ਲਪਟੀ ਬਣਾਏ।
ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਸਹਿਤਃ ਕਰ੍ਤਾ ਸਭਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚਾਵਗਾਹਯੇਤ੍ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦੇਵਂ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਰਤਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ; ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਿਦਂ ਜਲਮ੍
ਇਹ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸਾਂਝਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤੋष੍ਯਾਃ ਕਰ੍ਮਕਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਦ੍ਦਾਲਾਨਿ ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਮਜਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰੇ; ਉਹ ਕੁਦਾਲਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਏਕਾਹਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾ ਕਰੇ।
ਸ਼ਤਮਰ੍ਧਸ਼ਤਂ ਵਾਪਿ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇਵ ਚ
ਸੌ, ਪੰਜਾਹ ਜਾਂ ਪਚੀਹ ਵੀ।
ਏष ਰਾਜਂਸ੍ਤਡਾਗਸ੍ਯ ਵਿਧਿਸ੍ਤੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਇਹ ਤਲਾਬ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ ਜੋ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਮਣ੍ਡਪਸਂਭਾਰਭੂषਣਾਚ੍ਛਾਦਨਾਦਿਕਮ੍ 4.127.
ਕੁੰਡ, ਮੰਡਪ, ਸਿੰਗਾਰ, ਢੱਕਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮੱਗਰੀ।
ਅਕਾਲਮੂਲਾਨ੍ਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਾਪੀਕੋਣੇषੁ ਦਾਪਯੇਤ੍
ਉਹ ਤਲਾਬ ਦੇ ਕੋਣਾਂ 'ਤੇ ਜੜਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਰੱਖਵਾਏ।
ਸਿਤਵਾਸੋਯੁਗਚ੍ਛਨ੍ਨਾਨ੍ਸਮਾਲ੍ਯਾਨ੍ਰਤ੍ਨਗਰ੍ਭਿਣਃ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜਿਆਂ ਦੇ ਜੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ।
ਚਤਸ੍ਰ ਆਹੁਤੀਰ੍ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰਿਤਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਹ ਚਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਦੇਵੇ, 'ਭੂ', 'ਭਵ', 'ਸਵ' ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਮ ਵਿੱਚ।
ਵਰੁਣਾਯ ਬਲਿਂ ਦਦ੍ਯਾਲ੍ਲੋਕਪਾਲੇਭ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਏ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਟ ਦੇਵੇ।
ਵੇਦੀਮਧ੍ਯੇ ਮਂਡਲਂ ਚ ਪਦ੍ਮਮਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਕਮਠਮਣ੍ਡੂਕਾਨ੍ਵੇਦ੍ਯਾ ਮਧ੍ਯੇऽਧਿਵਾਸਯੇਤ੍
ਵੇਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੱਛੀ, ਕਛੂਆ ਅਤੇ ਡੱਡੂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵੈਦ੍ਯੋ ਰੋਗਾਭਿਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍
ਵੈਦ ਰੋਗੀਆਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਵੀ।
ਆਦੌ ਚਾਵਾਹਯੇਦ੍ਦੇਵਮਨੇਨੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਹ ਇਸੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ।
ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਦੇਵੇਸ਼ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਯਦ੍ਵਦਤ੍ਰ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਹਾਜਰੀ ਦਿਓ।
ਗੌਃ ਸ੍ਥਾਪਕਾਯ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਭੋਜਨਂ ਚਾਨਿਵਾਰਿਤਮ੍ 4.127.
ਇੰਸਟਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਰੋਕਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਰਾਯਾ ਆਗਤਂ ਤੋਯਂ ਸਾਮੁਦ੍ਰਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਤੀਰ ਨਾਲ ਆਇਆ ਪਾਣੀ ਪਹਿਲਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗੇ ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਤੁ ਪ੍ਰਥਮਂ ਜਲਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਤਲਾਬ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰੋऽਪਿ ਹਿ ਕੌਂਤੇਯ ਦੇਵਯੋਨਿਰਪਾਂਪਤਿਃ
ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਹੈ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਤੇਜੋ ਮृਡਯਾਥ ਦੇਹੇ ਰੇਤੋਧਾ ਵਿष੍ਣੁਰਮृਤਸ੍ਯ ਨਾਭਿਃ
ਅਗਨਿ ਅੱਗ ਹੈ, ਹੇ ਮ੍ਰਿਡਾ, ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ, ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਨਾਭੀ ਹੈ।
ਵੈष੍ਣਵੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਵਾਰੁਣੇ ਤਥਾ
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ ਅਤੇ ਵਰੁਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ,
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਸਾਗਰੇ ਤੁ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹੋ।
ਅਪਿ ਜਨ੍ਮਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਭਾਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕੀਤੇ ਹੋਣ,
ਵਿਧਿਜ੍ਞੇਨ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਹ ਕਰਮ ਵਿਧੀ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਲੋਂ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।