ਇਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਧृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਪਾਸੇ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਗ੍ਰੇषੁ ਦਰ੍ਭੇषੁ ਸ਼ੇਤੇ ਵੈ ਪ੍ਰਾਕ੍ਛਿਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਰਵ ਦੇਵ ਅਚਲ ਨੂੰ ਧਾਰ ਕੇ,
ਵਿष੍ਣੁਂ ਜਿष੍ਣੁਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਂ ਕੇਸ਼ਵਂ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਮਧੂਸੂਦਨ।
ਵਾਰਾਹਂ ਯਜ੍ਞਪੁਰੁषਂ ਪੁਂਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਮਚ੍ਯੁਤਮ੍ 4.126.
ਵਾਰਾਹਾ, ਯਜਨ ਦੇ ਪੁਰਖ, ਪੁੰਡਰੀਕਾਖਸ਼ ਅਤੇ ਅਚ੍ਯੁਤ।
ਪਦ੍ਮਨਾਭਮਜਂ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਂ ਦਾਮੋਦਰਮਧੋਕ੍ਸ਼ਜਮ੍
ਪਦਮਨਾਭ, ਅਜਨਮਾ, ਸ਼੍ਰੀਸ਼, ਦਾਮੋਦਰ ਅਤੇ ਅਧੋਕਸ਼ਜ।
ਚਕ੍ਰਿਣਂ ਗਦਿਨਂ ਸ਼ਾਂਤਂ ਸ਼ਂਖਿਨਂ ਗਰੁਡਧ੍ਵਜਮ੍
ਚੱਕਰ ਫੇਰਨ ਵਾਲਾ, ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ੰਖ ਫੂਕਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਦੀ ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ।
ਅਹਮਸ੍ਮਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਮਯਿ ਵਾਸਂ ਕੁਰੁ ਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵਸ ਜਾ।
ਅਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰਯਂ ਸ਼ੌਰਿਰਯਂ ਕृष੍ਣਃ ਪੁਰੋ ਮਮ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ੌਰੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ।
ਏष ਪਸ਼੍ਯਤੁ ਮਾਮੀਸ਼ਃ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਧੋਕ੍ਸ਼ਜਮ੍
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੇ; ਮੈਂ ਅਧੋਕਸ਼ਜ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸੀਤ ਸੁਖਦੁਃਖੇषੁ ਸਮੋ ਮਿਤ੍ਰਾਹਿਤੇषੁ ਚ
ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁਖ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਰਹੇ।
ਯਥਾਯਥਾ ਭਵੇਤ੍ਕਾਮਸ੍ਤਥਾ ਤਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਇੱਛਾ ਉਠੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਜਪੇ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਨੇਤ੍ਰਭ੍ਰੂਚਕ੍ਰਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਭੌਂਹਾਂ, ਅਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ।
ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਚਾਰੁਕੇਯੂਰਧਾਰਿਣਮ੍
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸੋਹਣੇ ਕੇਯੂਰ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ।
ਯਾਦृਸ਼ੇ ਵਾ ਮਨਃ ਸ੍ਥੈਰ੍ਯਂ ਰੂਪੇ ਬਧ੍ਨਾਤਿ ਚਕ੍ਰਿਣਃ 4.126.
ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦੀ ਠੀਕਤਾ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਗਾਏ।
ਇਤ੍ਥਂ ਜਪਨ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਦਾ ਜਪਦੇ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸੱਚਾ ਰੂਪ।
ਸਰ੍ਵਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਪੁਰੁषਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਹਰ ਪਾਪ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਵੀ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ,
ਯਥਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤृਣ ਜਾਤਾਨਿ ਦਹਤ੍ਯਨਿਲਸਂਗਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਮਿਲ ਕੇ ਉੱਗੀ ਹੋਈ ਘਾਸ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਜਰਾਵ੍ਯਾਧਿਵਿਹੀਨਾਨਾਂ ਕਿਮੁਤ ਵ੍ਯਾਧਿਦੋषਿਣਾਮ੍
ਜੋ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਰੋਗ ਤੇ ਦੋਸ਼ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇ?
ਅਤ੍ਯਂਤਵਯਸਾ ਦਗ੍ਧੋ ਵ੍ਯਾਧਿਨਾ ਚੋਪਪੀਡਿਤਃ
ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਢੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਗ ਨਾਲ ਤੰਗ ਹਨ,
ਕਿਮਪ੍ਯਨ੍ਯੋਪ੍ਯੁਪਾਯੋऽਸ੍ਤਿ ਨ ਵਾਨਸ਼ਨਕਰ੍ਮਣਿ
ਕਰਮਾ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਭਗਵਨ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸੁਰਤ ਦੱਸੋ।
ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯਾਲਂ ਵਨੀਭੂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰੇਵਾਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਹੀ ਕਾਰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਿष੍ਠਨ੍ਭੁਞ੍ਜਨ੍ਸ੍ਵਪਨ੍ਗਚ੍ਛਂਸ੍ਤਥਾ ਧਾਵਨ੍ਨਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਚਾਹੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਖਾਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਸੌਂਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਦੌੜਦਾ ਹੋਵੇ—
ਯਂ ਯਞ੍ਚਾਪਿ ਸ੍ਮਰਨ੍ਭਾਵਂ ਤ੍ਯਜਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਲੇਵਰਮ੍ 4.126.
ਜੋ ਭਾਵ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਆਖਰੀ ਵੇਲੇ ਦੇਹ ਛੱਡਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਮਂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਤਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਮੁੱਖ ਉਪਦੇਸ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੰਤਰ ਵਿਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਮੇ ਕਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯੋਪਭੋਗਸ਼ਯਨਾਸਨਵਾਹਨੇषੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀਗਂਧਮਾਲ੍ਯਮਣਿਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਭੂषਣੇषੁ
ਰਾਜ ਦਾ ਸੁਖ, ਵਿਛੋਣੇ, ਆਸਣ, ਵਾਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਹਾਰ, ਗਹਣੇ, ਕਪੜੇ ਤੇ ਸਿੰਗਾਰ—
ਸਂਛੇਦਨੈਰ੍ਦਹਨਤਾਡਨਪੀਡਨੈਸ਼੍ਚ ਗਾਤ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰਦਮਨੈਰ੍ਵਿਨਿਕਰ੍ਤਨੈਸ਼੍ਚ
ਕੱਟਣ, ਸਾੜਨ, ਮਾਰਨ, ਪੀੜਾ ਦੇਣ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੱਜਣ, ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਕੱਟਣ ਨਾਲ—
ਸੂਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਾਰ੍ਗਣਮਹਾਵ੍ਰਤਭਾਵਨਾਭਿਰ੍ਬਂਧਪ੍ਰਮੋਕ੍ਸ਼ਗਤਿਰਾਗਤਿਹੇਤੁ ਚਿਨ੍ਤਾ
ਸੂਤਰ ਦਾ ਅਰਥ ਲੱਭਣ, ਵੱਡੇ ਵਰਤ, ਬੰਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਸੋਚ, ਆਉਣ-ਜਾਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ—
ਯਸ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਵਿषਯੈਰ੍ਨ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਨਿ ਸਙ੍ਕਲ੍ਪਨਾਤ੍ਮਜ ਵਿਕਲ੍ਪਵਿਕਾਰਯੋਗੈਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਬਦਲਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨਾਲ—