ਆਗਚ੍ਛਤ੍ਵਰ੍ਚਯਿष੍ਯਾਮਿ ਭਵਂਤਮਿਤਿ ਵਾਚਯੇ 3.2.29.
'ਆਓ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗੀ,' ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਆਖਿਆ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਿਤੇਯਂਤਂ ਕਾਲਂ ਕੁਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਮਾਂ ਵਲੋਂ ਡਾਂਟ ਪੈ ਕੇ, ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ, 'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਾਂ?'
ਕਲੌ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਫਲਦਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰੈਃ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਸ਼ਮਾਯਾਤੁ ਜਨਕਃ ਸ੍ਵਾਮੀ ਚ ਮਮ ਕਾਮਨਾ
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ।
ਸ਼ੀਲਪਾਲਸ੍ਯ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਯ ਗੇਹੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਧਨਾਰ੍ਥਿਨੀ
ਧਨ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਲੀ ਔਰਤ, ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ੀਲਪਾਲਃ ਪਂਚਨਿष੍ਕਂ ਧਨਂ ਦਦੌ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੀਲਪਾਲ ਨੇ ਪੰਜ ਨਿਸ਼ਕ ਦਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋऽਨृਣੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਯ ਸਂਯਯੌ
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਤੇ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਯਾ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਲਈ ਚਲਿਆ ਗਿਆ।
ਲੀਲਾਵਤੀ ਸਹ ਤਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਕਾਰ੍षੀਤ੍ਪ੍ਰਪੂਜਨਮ੍
ਲੀਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਰ੍ਮਦਾਤੀਰਨਗਰੇ ਨृਪਃ ਸੁष੍ਵਾਪ ਮਂਦਿਰੇ ਉਵਾਚ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਬੋਧਯਞ੍ਛ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ
ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਉਤ੍ਤਿष੍ਠੋਤ੍ਤਿष੍ਠ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤੌ ਸਾਧੂ ਪਰਿਮੋਚਯ
ਉੱਠੋ, ਉੱਠੋ ਰਾਜਨ! ਉਹ ਦੋਨੋ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਭੂਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਪ੍ਰਰੂਪੇਣ ਬੋਧਿਤਃ 3.2.29.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਜਗਾਇਆ।
ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਦਧ੍ਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਭੂਪਾਲਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਯੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜ ਅਤਸ੍ਤੌ ਹਿ ਸਮਾਨੀਯ ਸਂਪृਚ੍ਛ ਵਿਧਿਵਨ੍ਨृਪ
ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਦੋਨੋ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛ।'
ਆਨੀਯ ਸਾਧੁਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਤ੍ਯਮਾਲਂਬ੍ਯ ਭੂਪਤਿਃ
ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੱਚ ਤੇ ਆਧਾਰ ਰੱਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵਾਣਿਜ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਣਿਜ੍ਯਂ ਜੀਵਿਕਾਵਯੋਃ
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਪਾਰ ਕਰਕੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਮਣਿਮੁਕ੍ਤਾਦਿ ਵਿਕ੍ਰੇਤੁਂ ਕ੍ਰੇਤੁਂ ਵਾ ਤਵ ਪਤ੍ਤਨੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਤਨ ਤੇ ਮੋਤੀ ਵੇਚਣ ਜਾਂ ਖਰੀਦਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਤਿਕੂਲੇ ਵਿਧੌ ਕੋ ਵਾ ਦਸ਼ਾਂ ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੈ ਪੁਮਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਕਿਸਮਤ ਉਲਟੀ ਹੋਵੇ, ਫਿਰ ਕਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਸਹਿੰਦਾ?
ਆਵਾਂ ਨ ਚੌਰੋ ਰਾਜੇਂਦ੍ਰ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਚਾਰਯ
ਅਸੀਂ ਚੋਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ; ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।
ਛੇਦਯਿਤ੍ਵਾ ਦृਢਂ ਪਾਸ਼ਂ ਲੋਮਸ਼ਾਤਿਮਕਾਰਯਤ੍
ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਸਾ ਕੱਟ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਗਰੇ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਭੂषਣਵਾਹਨੈਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਸਵਾਰੀ ਨਾਲ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਬਹੁਵਿਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦੁਃਖਮਤਃ ਪਰਮ੍ 3.2.29.
ਕੈਦਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰੇ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾਧੁਵਚੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਾਹ ਕੋਸ਼ਾਧਿਕਾਰਿਣਮ੍
ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਜਾਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹਿਤਃ ਸਾਧੁਰ੍ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਮਂਗਲੈਃ
ਉਹ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਗੀਤਾਂ, ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ।
ਸਤ੍ਯਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਫਲਦਃ ਕਲੌ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸਤਿਨਾਰਾਇਣ ਭਗਵਾਨ ਸਿੱਧਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰਮਦਾਤ੍ਸਾਧੁਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ ਨੌਕਾਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਉਸ ਚੰਗੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਨੌਕਾਵਾਂ ਜਲਦੀ ਭੇਜੋ।'
ਭੋਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਮੇ ਧਨਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਲਤਾਪਤ੍ਰਾਦਿਪੂਰਿਤਮ੍
ਹੇ ਮਾਲਕ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਧਨ ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਕੋਠੇ ਪੱਤਿਆਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਾਪਸਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਥਾਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਵਚਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ।'
ਧਨਂ ਨੌਕਾਸੁ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਸਾਧੁਸ਼੍ਚਿਂਤਾਤੁਰੋऽਭਵਤ੍
ਨੌਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਪਾਤਾਹਤ ਇਵ ਭृਸ਼ਂ ਦੁਃਖਿਤਮਾਨਸਃ
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਇੰਨਾ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਡਿੱਗ ਪਈ ਹੋਵੇ।
ਇਤਿ ਮੂਰ੍ਛਾਗਤਃ ਸਾਧੁਰ੍ਵਿਲਲਾਪ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਹ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।