ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯੇਤਿ ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰ ਉਦਾਹृਤਃ
‘ਨਮੋ ਨਾਰਾਇਣਾਯ’ ਇਹ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚਤੁਰਸ੍ਰਂ ਸਮਂਤਤਃ
ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਚੌਕੋਣਾ ਥਾਂ ਚੁਣੋ।
ੴ ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਪ੍ਰਸੂਤਾਸਿ ਵੈष੍ਣਵੀ ਵਿष੍ਣੁਦੇਵਤਾ
ਓਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਹੈਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈਂ।
ਤਿਸ੍ਰਃ ਕੋਟ੍ਯੋऽਰ੍ਦ੍ਧਕੋਟੀ ਚ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਾਯੁਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਤੇ ਅੱਧੀ ਕਰੋੜ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਇਹ ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਨਂਦਿਨੀਤ੍ਯੇਵ ਤੇ ਨਾਮ ਦੇਵੇषੁ ਨਲਿਨੀਤਿ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਨੰਦੀਨੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਲਿਨੀ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤਥਾ ਲੋਕ ਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ
ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਏਤਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਨਾਮਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਕਾਲੇ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਮੇਂ ਇਹ ਪਵਿਤਰ ਨਾਮ ਜਪਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਵਾਰਾਭਿਜਪ੍ਤੇਨ ਕਰਸਂਪੁਟਯੋਜਿਤਮ੍ ।। ( ੩) ਮੂਾਰ੍ਧ੍ਨਿ ਕੁਰ੍ਯਾਜ੍ਜਲਂ ਭੂਪ ਤ੍ਰਿਚਤੁਃਪਞ੍ਚਸਪ੍ਤਧਾ ।। 4.123.
ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਜਪ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਸਿਰ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਰਾਜਾ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਮृਦਾ ਤਦ੍ਵਦਾ ਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਵੀ, ਮੰਤਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਧਰਤੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਂਦੀ ਗਈ,
ਉਦ੍ਧृਤਾਸਿ ਵਰਾਹੇਣ ਕृष੍ਣੇਨ ਸ਼ਤਬਾਹੁਨਾ
ਤੈਨੂੰ ਵਰਾਹ ਨੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਸੌਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਉਠਾਇਆ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਚਮ੍ਯ ਚ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਚਮਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯ ਤੁ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੁਪਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਤਰਕ੍ਸ਼ਾ ਵਿਹਗਾਃ ਖਗਾਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ—ਸਾਰੇ ਕਠੋਰ ਜੀਵਾਂ, ਵੱਡੇ ਪੰਛੀਆਂ, ਰਾਖਸ਼, ਤੇ ਉਡਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ।
ਨਿਰਾਧਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਜੀਵਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜੋ ਜੀਵ ਸਹਾਰੇ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ,
ਤੇषਾਮਾਪ੍ਯਾਯਨਾਯੈਤਦ੍ਦੀਯਤੇ ਸਲਿਲਂ ਮਯਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰਾਨृषੀਂਸ੍ਤਥਾ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਸ਼੍ਚਾਸੁਰਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵੋਢੁਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ਿਖਸ੍ਤਥਾ
ਕਪਿਲ, ਅਸੁਰੀ, ਵੋਢੂ ਅਤੇ ਪੰਜਸ਼ਿਖਾ ਨੂੰ ਵੀ।
ਮਰੀਚਿਮਤ੍ਰ੍ਯਙ੍ਗਿਰਸੌ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਪੁਲਹਂ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ 4.123.
ਮਰੀਚੀ, ਅਤ੍ਰੀ, ਅੰਗਿਰਸ, ਪੁਲਸਤਿਆ, ਪੁਲਹਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤੂ।
ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮऋषੀਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤਾਕ੍ਸ਼ਤੋਦਕੈਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਅਖੰਡ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਵਾਤ੍ਤਾ ਬਰ੍ਹਿषਦੋ ਹਵਿष੍ਮਂਤਸ੍ਤਥੋष੍ਮਪਾਃ
ਅਗਨਿਸ਼ਵੱਤ, ਬਰਹਿਸ਼ਦ, ਹਵਿਸ਼ਮਤ ਅਤੇ ਉਸ਼ਮਪ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ,
ਤਰ੍ਪਯੇਚ੍ਚ ਪਿਤॄਨ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਤਿਲੋਦਕਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤਿਲ, ਪਾਣੀ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰਾਦੀਨ੍ਨਾਮਗੋਤ੍ਰੇਣ ਤਥਾ ਮਾਤਾਮਹਾਨਪਿ
ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ।
ਤੇ ਤृਪ੍ਤਿਮਖਿਲਾ ਯਾਂਤੁ ਯਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਤ੍ਤੋऽਭਿਵਾਞ੍ਛਤਿ
ਉਹ ਸਭ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਡੀ ਭੇਟ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਚਮ੍ਯ ਵਿਧਿਵਦਾਲਿਖੇਤ੍ਪਦ੍ਮਮਗ੍ਰਤਃ
ਫਿਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਕਮਲ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਘਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸੂਰ੍ਯਨਾਮਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੈਃ
ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ।
ਸਹਸ੍ਰਰਸ਼੍ਮਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਤੇਜਸੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਦਿਵ੍ਯਚਂਦਨਭੂषਿਤ
ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਦਿਵਯ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼ ਸਰ੍ਵਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤ 4.123.
ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਸਤਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸਤ੍ਯਦੇਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਵਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤ੍ਰਿਃਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫਿਰ ਕੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਨਾ ਕਰਨੀ।