ਏਤਨ੍ਮਹੀਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਾਨੁਵਰ੍ਤਕਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਗੁਡਵ੍ਰਤਸ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਗੁੜ ਦਾ ਵਰਤ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ—
ਉਮਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਤਤਾਨਨ੍ਦਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਉਮਾ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਯੁਗ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ
ਉਹ ਇੱਕ ਯੁਗ ਲਈ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਰਸੌ ਜੀਵਲੋਕੇ ਕਦਾਚਨ 4.121.
ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦ੍ਵਾਹਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਚਾਸ੍ਤ੍ਯਭ੍ਯਧਿਕਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਤਿਲਪਿष੍ਟਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਜਂ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਤਿਲ ਦੇ ਪੀਠ ਤੋਂ ਹਾਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ—
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਾਲਾਸਹਿਤਂ ਚਾਮਰਾਪੀਡਧਾਰਿਣਮ੍
ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਚਮਰੇ ਵਾਲਾ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ।
ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਕੁਣ੍ਡਕਂ ਵਾ ਕृਤਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਗ੍ਰਮੋਦਕਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਥਾਲ ਵਿੱਚ ਕਟੋਰਾ ਜਾਂ ਪਿਆਲਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਿੱਠਾ ਰੱਖਿਆ।
ਕਂਠਪ੍ਰਮਾਣਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਜਲਂ ਮਲਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਗਲ ਦੀ ਮਾਪ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਮੈਲ ਰਹਿਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਕਾਂਤਾਰਕਾਰਿਦੁਰ੍ਗੇषੁ ਵਾਰਯਤ੍ਯਪਿ ਦੁष੍ਕृਤੀਨ੍
ਪਿਆਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣੇ ਕਿਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵ੍ਰਤਂ ਪੌਰਂਦਰਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ 'ਪੌਰੰਡਰ' ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਗਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ
ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੱਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਤਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸੋਪਵਾਸੋ ਵृषਭਂ ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ 4.121.
ਸਫੈਦ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬਲਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰੇ ਤ੍ਵਯਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਘृਤਪ੍ਰਸ੍ਥੇਨ ਯੋ ਹਰਿਮ੍
ਜਦੋਂ ਉੱਤਰायण ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਘੀ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਤ੍ਰਭ੍ਰਾਤृਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਕृਨ੍ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤੇਨ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵਾਸਿਨੀਮ੍
ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭਗਤ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਿਂਧਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਹੈਮਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਸ ਵਾਗ੍ਮੀ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਸ਼ਾਂਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਾਕ-ਪਟੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਗੁਹ੍ਯਕਾਨਾਂ ਚ ਪਲਲੈਕ੍ਸ਼ਵਸਂਯੁਤਮ੍
ਬਾਰਹਵੀਂ ਨੂੰ, ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨੂੰ ਜੌ ਤੇ ਕਣਕ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਕਮ੍ਭਾਦਿषੁ ਯੋਗੇषੁ ਏਕਮੁਕ੍ਤਰਤੋ ਨਰਃ
ਵਿਸ਼ਕੰਭ ਆਦਿ ਜੋਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਕ੍ਰਮਾਦੇषੁ ਘृਤਤੈਲਫਲੈਕ੍ਸ਼ਵਮ੍
ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਘੀ, ਤੇਲ, ਫਲ ਅਤੇ ਕਣਕ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਵਣਂ ਦਧਿ ਦੁਗ੍ਧਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕਨਕਮੇਵ ਚ
ਨਮਕ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ, ਕਪੜਾ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਵੀ।
ਕਰ੍ਪੂਰਂ ਕੁਂਕੁਮਂ ਚੈਵ ਚਂਦਨਂ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ 4.121.
ਕਪੂਰ, ਕੇਸਰ, ਚੰਦਨ ਅਤੇ ਫੁੱਲ।
ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਮੇषਂ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ਿਰੇ ਵृषਮ੍
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਭੇਡ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਬਲਦ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਰਾਸ਼ਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਃ
ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਸਾਰੇ ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਕਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।