ਮਾਘੇ ਨਿਸ਼੍ਯਾਰ੍ਦ੍ਰਵਾਸਾਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਭਵੇਤ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸੱਤਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਭਰ ਗਿੱਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਉਹ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕृਤੋਪਵਾਸਸ੍ਤੁ ਦਿਵਿ ਕਲ੍ਪਸ਼ਤਂ ਵਸੇਤ੍
ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਲਪਾਂ ਲਈ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਤ੍ਕਲ੍ਪਦ੍ਵਯਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਕਰਿਭ੍ਯਾਂ ਸਂਯੁਤਂ ਨਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋ ਕਲਪਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰੋਪੋषਿਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਲੋਕਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਧਾਮ ਵ੍ਰਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਿਨ੍ਦੁਵ੍ਰਤਾਦਿਹ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਨੂੰ, ਇੰਦੁ ਵਰਤ ਆਦਿ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਤਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਮਿਂਦੋਰ੍ਲਵਣਭੋਜਨਮ੍ 4.121.
ਚੰਦ ਦੀ ਸਫੈਦ ਦੂਜ ਤੇ, ਲਵਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ—
ਸਮਾਂਤੇ ਗੋਪ੍ਰਦੋ ਯਾਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਵਮਂਦਿਰਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਂਤੇ ਕਪਿਲਾਪ੍ਰਦਃ
ਪਹਿਲੀ ਤੀਥੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ, ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਕਪਿਲ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਾਘਮਾਸੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮੀषੁ ਚ
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਅਠਵੀਂ ਤੀਥੀ ਉੱਤੇ ਵੀ—
ਉਪਾਨਹੌ ਕਂਬਲਾਂਸ਼੍ਚ ਚੈਤ੍ਰੇ ਛਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਤਤਃ
ਉਹ ਜੁੱਤੀਆਂ ਤੇ ਕੰਬਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਚੈਤ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਛਤਰੀ ਆਦਿ ਵੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਮੇਕਭਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਸਮਾਂਤੇ ਦਸ਼ਧੇਨੁਦਃ
ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਿਲਦ੍ਰੋਣੋਪਰਿਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਾਧਿਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਤਿਲ ਦੀ ਮਾਪ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸਿਤਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਭਾਨੁਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਯਃ
ਜੋ ਚਿੱਟੀ ਸਪਤਮੀ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸੱਤ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਨਾਜ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਤਾਰਯਤਿ ਸਪ੍ਤਾष੍ਟੌ ਕੁਲਾਨ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਜਾਂ ਅੱਠ ਪੀੜੀਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੁਕਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਧੇਨੁਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ਼ੋਭਨਾਮ੍ 4.121.
ਜੋ ਮਹੀਨੇ ਭਰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਪਕ੍ਸ਼ੋਪਵਾਸੀ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਪਿਲਾਦ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਪੱਖੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੋ ਪੀਲੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਮਹੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਂਚਨੀਮ੍
ਉਹ ਤੀਹ ਪਲਾ ਜਾਂ ਵੱਧ ਭਾਰ ਦੀ ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਤਿਲਦ੍ਰੋਣੋਪਰਿ ਗਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਕੁਟੁਂਬਿਨੇ
ਉਹ ਤਿਲ ਦੀ ਮਾਪ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜ਼ਮੀਨ ਘਰੇਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਏਤਨ੍ਮਹੀਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਪ੍ਤਕਲ੍ਪਾਨੁਵਰ੍ਤਕਮ੍
ਇਹ ਵੱਡਾ ਜ਼ਮੀਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਗੁਡਵ੍ਰਤਸ੍ਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਣੈਰ੍ਯੁਤਃ
ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਗੁੜ ਦਾ ਵਰਤ, ਸਾਰੇ ਸਾਜ-ਸਾਮਾਨ ਸਮੇਤ—
ਉਮਾਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਤਤਾਨਨ੍ਦਦਾਯਕਮ੍
ਇਹ ਉਮਾ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਯੁਗ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਗੌਰੀਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ
ਉਹ ਇੱਕ ਯੁਗ ਲਈ ਗੌਰੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੈਤ੍ਰੀ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਚੈਤ੍ਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ, ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਨ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਰਸੌ ਜੀਵਲੋਕੇ ਕਦਾਚਨ 4.121.
ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਂ ਤੁ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦੁਦ੍ਵਾਹਂ ਕਾਰਯੇਚ੍ਚ ਯਃ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨਾਤ੍ਪਰਂ ਦਾਨਂ ਨ ਚਾਸ੍ਤ੍ਯਭ੍ਯਧਿਕਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕੁੜੀ ਦੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਤਿਲਪਿष੍ਟਮਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਗਜਂ ਹੇਮਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਤਿਲ ਦੇ ਪੀਠ ਤੋਂ ਹਾਥੀ ਬਣਾਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ—