ਭਵਿष੍ਯਪੁਰਾਣਮ੍

ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪृਜਯਿਤ੍ਵੈਕਂ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਂਪਮਨ੍ਨਮਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਹੋ: 'ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ ਹੋਵੇ।'

ਕਰੋਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਦੇਹਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਯਚ੍ਛਤੇ ਪਰਮ੍

ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸੌਭਾਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਗਂਧਭृਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਿਤਵਾਸਸੀ

ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਸਾਂਪ ਦੀ ਖੋਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,

ਵਾਰੁਣਂ ਚ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਤਦੇਤਦ੍ਵਰੁਣਵ੍ਰਤਮ੍

ਵਹ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਾਰੁਣ ਵਰਤ ਹੈ।

ਮਾਸਾਂਤੇऽਥ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਗਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ।। ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ

ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇੱਕ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਇੱਕ ਯੁਗ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਏਤਤ੍ਕਾਂਤਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਾਂਤਿਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍

ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਂਤੀ ਵਰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਤਿਲਵ੍ਰਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ 4.121.

ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ

ਜਿੰਨੀ ਸਮਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਵੱਧ ਪਲਾ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਨਿਰ੍ਵਾਣਫਲਦਂ ਨृਣਾਮ੍

ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਯਸ਼੍ਚੋਭਯਮੁਖੀਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭੂਤਕਨਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪਤ੍ਰੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੋਨਾ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਯੋਵ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਕਲ੍ਪਪਾਦਪਮ੍

ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦੂਧ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਛਾਦਿਤਂ ਵਰਵਾਸੋਭਿਃ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਂ ਕਲ੍ਪਵ੍ਰਤਮਿਦਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍

ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਦਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਲਪ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਯਸ੍ਤੁ ਵਤ੍ਸਤਰੀਂ ਭਵ੍ਯਾਂ ਕਣ੍ਠਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਸੋਹਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਗਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਪਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਮੋਦਕੋਦਕਪਾਤ੍ਰੇਣ ਤਾਂਬੂਲੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍

ਮਿੱਠੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਤ੍ਰ, ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਨ ਦੇ ਪੱਤੇ ਦੇਣ ਨਾਲ,

ਈਦृਗ੍ਵਿਧਾਂ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਾਯਨਦ੍ਵਯੇ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਾਨ, ਗ੍ਰਹਣ ਜਾਂ ਦੋ ਅਯਨ ਸਮੇਂ,

ਏਤਦ੍ਵਾਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਮਾਰ੍ਗਖੇਦਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍

ਇਹ ਦਵਾਰ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਹ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਤ੍ਵष੍ਟਮੀषੁ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਤ੍ਸਰਾਂਤੇऽष੍ਟਗੋਪ੍ਰਦਃ 4.121.

ਅਠਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅੱਠ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਯਸ਼੍ਚੇਨ੍ਧਨਪ੍ਰਦੋ ਰਾਜਨ੍ਹੇਮਂਤਸ਼ਿਸ਼ਿਰ ਵ੍ਰਤਮ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਹੇਮੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਵਰਤ ਵਜੋਂ, ਇੰਧਨ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ,

ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਜਨਨਂ ਦ੍ਯੁਤਿਕਾਂਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍

ਇਹ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਮਕ ਤੇ ਰੌਣਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਕ੍ਤਾਸ਼ੀ ਯਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਚੱਕਰ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਯ ਏਤਤ੍ਕੁਰੁਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਦਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਜੋ ਇਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪਯੋਵ੍ਰਤਸ੍ਤੁ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਗੋਯੁਗਪ੍ਰਦਃ

ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਦੂਧ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਦੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰੇ।

ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਗਾਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਮ੍

ਸੱਤਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ ਤੇ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰੇ।

ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਨਕ੍ਤਭੁਗ੍ਦਦ੍ਯਾਦष੍ਟ ਗਾ ਹੋਮਚਾਰਣਮ੍

ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੱਠ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰੇ ਅਤੇ ਹਵਨ ਕਰੇ।

ਮਹਾਫਲਾਨਿ ਯਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚਾਤੁਰ੍ਮਾਸਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ

ਜੋ ਕੋਈ ਵੱਡੇ ਫਲ ਛੱਡ ਕੇ, ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਵਰਤ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਯਸ਼੍ਚੋਪਵਾਸੀ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਸਮਾਂਤੇ ਹੇਮਪਙ੍ਕਜਮ੍ 4.121.

ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ—

ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਵਾਚਕਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍

—ਉਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਪੜ੍ਹਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਕਮਲ ਭੇਟ ਕਰੇ।

ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਸ਼ਨਸਂਯੁਤਃ

ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨਿਯਮਤ ਭੋਜਨ ਦੇ ਨਾਲ—

ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦੇਯਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਯੇ

—ਉਹ ਬਾਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।