ਭਵਿष੍ਯਪੁਰਾਣਮ੍
ਚੈਤ੍ਰਾਦਿਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾਞ੍ਜਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍
ਚੈਤਰ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਮਣਿਕਂ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਤਨ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਤਿਲ ਦੀ ਪਾਤੀ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ—
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਨਕਂ ਸ਼ਂਖਂ ਸ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਂਕਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਹਿਂਸਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਸਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਜਾਂ ਸਾਲ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬਛੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਮਾਸ੍ਯੁषਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਂਪਤ੍ਯਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ 4.121.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਮਹਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਉੱਤਮ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢਾਦਿਚਤੁਰ੍ਮਾਸਂ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਕੁਂਭਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਨਾਦਯਨਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ
ਅਯਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪਦਂ ਯਾਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਸਂਧ੍ਯਾਦੀਪਪ੍ਰਦੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਂਸਂ ਤੈਲਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ sunset ਵੇਲੇ ਦੀਵੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਸ ਤੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਭਵੇਦ੍ਦृਢਮ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਗੌਰੀਂ ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸੁਵਾਸਿਨੀਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਿਕੇਲਫਲਂ ਤਥਾ 4.121.
ਚੰਗਾ ਪਾਨ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਏਕੈਕਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਯਾਵਦੇਵ ਤੁ
ਹਰ ਇਕ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਡ੍ਰਸਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਭੂषਣੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ,
ਕੁਮੁਦਾ ਮਾਧਵੀ ਗੌਰੀ ਭਵਾਨੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਉਮਾ
ਕੁਮੁਦਾ, ਮਾਧਵੀ, ਗੌਰੀ, ਭਵਾਨੀ, ਪਾਰਵਤੀ, ਉਮਾ—
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪृਜਯਿਤ੍ਵੈਕਂ ਵਾਚ੍ਯਃ ਸਂਪਮਨ੍ਨਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਹੋ: 'ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਖਾਣਾ ਹੋਵੇ।'
ਕਰੋਤਿ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਦੇਹਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਯਚ੍ਛਤੇ ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸੌਭਾਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਂ ਗਂਧਭृਤਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸਿਤਵਾਸਸੀ
ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀ ਸਾਂਪ ਦੀ ਖੋਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਵਾਰੁਣਂ ਚ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਤਦੇਤਦ੍ਵਰੁਣਵ੍ਰਤਮ੍
ਵਹ ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਾਰੁਣ ਵਰਤ ਹੈ।
ਮਾਸਾਂਤੇऽਥ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਗਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੇ ।। ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਪਦੇ ਕਲ੍ਪਂ ਤਤੋ ਰਾਜਾ ਭਵੇਦਿਹ
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਇੱਕ ਦੁਜਾਤੀ ਨੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਇੱਕ ਯੁਗ ਰਹਿ ਕੇ, ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਕਾਂਤਿਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਕਾਂਤਿਕੀਰ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਕਾਂਤੀ ਵਰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਚਮਕ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਤਿਲਵ੍ਰਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਂਤਰ੍ਪਯੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਮ੍ 4.121.
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤਿਲ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਸ੍ਤ੍ਰਿਪਲਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਜਿੰਨੀ ਸਮਭਵ ਹੋ ਸਕੇ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਵੱਧ ਪਲਾ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਏਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਨਿਰ੍ਵਾਣਫਲਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।