ਅਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਗੋਮਯਮਣ੍ਡਲੇ
ਅਖੰਡ ਚੌਲ ਨਾਲ ਗੋਬਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਮष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਂ ਦਯਾਚ੍ਛਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਫ, ਅੱਠ ਅੰਗੁਲ ਲੰਮਾ, ਇਹ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਮ੍ਯਾਮੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੈਮਂ ਚ ਸਿਂਹਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿੰਘ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵੀਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਨਾਰੀਣਾਂ ਚ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਵੀਰ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦਯਦ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਮਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੌਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਾ 4.121.
ਜੋ ਔਰਤ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ—
ਵਰ੍षਸ੍ਯਾਂਤੇ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਫਲਾਂ ਸਮੇਤ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਨ ਦੌਰ੍ਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਮੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਦਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ।
ਚੈਤ੍ਰਾਦਿਚਤੁਰੋ ਮਾਸਾਞ੍ਜਲਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍
ਚੈਤਰ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੰਗਿਆ ਜਾਵੇ, ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਂਤੇ ਮਣਿਕਂ ਦਦ੍ਯਾਦਨ੍ਨਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਵਰਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਰਤਨ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕਪੜੇ ਸਮੇਤ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਿਲਪਾਤ੍ਰਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਤਿਲ ਦੀ ਪਾਤੀ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਾਮृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯ ਚ
ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਨੂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾ ਕੇ—
ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਕਨਕਂ ਸ਼ਂਖਂ ਸ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਸ਼ਾਂਕਰਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਹਿਂਸਾਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਮਾਸਂ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਜਾਂ ਸਾਲ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ—
ਤਦ੍ਵਤ੍ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਗਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋऽਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬਛੜਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਮਾਘਮਾਸ੍ਯੁषਸਿ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਾਂਪਤ੍ਯਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ 4.121.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦੰਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਮਹਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਰੀਰਾਰੋਗ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਰ ਦੀ ਉੱਤਮ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆषਾਢਾਦਿਚਤੁਰ੍ਮਾਸਂ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਆਸ਼ਾਢ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਕੁਂਭਂ ਤਤੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਘੀ ਦਾ ਘੜਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਯਨਾਦਯਨਂ ਯਾਵਦ੍ਵਰ੍ਜਯੇਨ੍ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ
ਅਯਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਘੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪਦਂ ਯਾਤਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਘृਤਪਾਯਸਮ੍
ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਘੀ ਵਾਲਾ ਚਾਵਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਸਂਧ੍ਯਾਦੀਪਪ੍ਰਦੋ ਯਸ੍ਤੁ ਮਾਂਸਂ ਤੈਲਂ ਵਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ sunset ਵੇਲੇ ਦੀਵੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਸ ਤੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਭਵੇਦ੍ਦृਢਮ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਗੌਰੀਂ ਵਾ ਯਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਗੌਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਤਃ ਸੁਵਾਸਿਨੀਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਵਿਲੇਪਯੇਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋ ਸੁਹਾਗਣਾਂ ਨੂੰ ਕੁੰਕਮ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਸ਼ੋਭਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਰਿਕੇਲਫਲਂ ਤਥਾ 4.121.
ਚੰਗਾ ਪਾਨ ਅਤੇ ਨਾਰੀਅਲ ਫਲ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਏਕੈਕਾਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਸਪ੍ਤਾਹਂ ਯਾਵਦੇਵ ਤੁ
ਹਰ ਇਕ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
षਡ੍ਰਸਂ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਭੂषਣੈਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਖਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਗਹਿਣੇ ਪਾ ਕੇ,