ਏਤਤ੍ਪਂਚਘਟਂ ਨਾਮ ਵ੍ਰਤਂ ਪੁष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਯਕਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਪੰਜ ਘੜਿਆਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਤ੍ਰਯਂ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਥ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਫਾਲਗੁਨ ਦੇ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਨਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਰਃਸੌਗਨ੍ਧਜਨਨਂ ਸਦਾਨਨ੍ਦਕਰਂ ਨृਣਾਮ੍
ਇਹ ਸਿਰ ਲਈ ਸੁਗੰਧ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਦਿਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਲਵਣਂ ਯਸ੍ਤੁ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਫਾਲਗੁਨ ਤੋਂ ਤੀਜੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਨਮਕ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਮਿਥੁਨਂ ਭਵਾਨੀ ਪ੍ਰੀਯਤਾਮਿਤਿ
ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਕਹੋ, 'ਭਵਾਨੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।'
ਸਂਧ੍ਯਾਮੌਨਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਘृਤਕੁਂਭਦਃ
ਸੰਝ ਵੇਲੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ, ਅੰਤ 'ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਦਿਓ।
ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਪੁਨਰਾਵृਤ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਸਾਰਸਵਤ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਜਨਮ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਧ੍ਯੇऽਥ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਮੁਪਵਾਸੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ ।। 4.121.
ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਦਂ ਯਾਤਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਨਿ
ਉਹ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਤੁ ਨਾਰੀ ਪਿਬੇਤ੍ਤੋਯਂ ਜਲਧਾਰਾਂ ਪ੍ਰਪਾਤਯੇਤ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਇਹ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਧਾਰ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ—
ਏਤਦ੍ਧਾਰਾਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਰੋਗਹਰਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਧਾਰਾ ਵਰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਭ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗੌਰੀਸਮਨ੍ਵਿਤਂ ਰੁਦ੍ਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਜਨਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਗੌਰੀ ਸਮੇਤ ਰੁਦਰ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਜਨਾਰਦਨ—
ਧੂਪਾਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣਸਹਿਤਾਂ ਸੁਘਂਟਾਂ ਪਾਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਧੂਪ, ਵਧੀਆ ਘੰਟੀ ਤੇ ਪਾਤਰ ਸਮੇਤ—
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸਹਿਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਚ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਦੱਖਣਾ ਦੇ ਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ।
ਕृਤ੍ਵੋਪਲੇਪਨਂ ਸ਼ਂਭੋਰਗ੍ਰਤਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੇਪ ਲਗਾ ਕੇ—
ਜਨ੍ਮਾਯੁਤਂ ਸ ਰਾਜਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵਸੇਤ੍
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਰਾਜਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵਪੁਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਗਂਗਾਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੈਵ ਚ ਵਾਗ੍ਯਤਃ
ਅਸ਼ਵੱਥ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ—
ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਹਿਰਣ੍ਮਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੋਸ਼੍ਵਮੇਧਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ।। 4.121.
ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਦਿਓ, ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵਿ ਦਿਵ੍ਯਵਿਮਾਨਸ੍ਥਃ ਸੇਵ੍ਯਤੇऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ
ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਘृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਭੋਰ੍ਵਾ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯ ਚ
ਸ਼ੰਭੂ ਜਾਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ—
ਅਕ੍ਸ਼ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਂ ਗੋਮਯਮਣ੍ਡਲੇ
ਅਖੰਡ ਚੌਲ ਨਾਲ ਗੋਬਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਬਣਾਓ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਮष੍ਟਾਙ੍ਗੁਲਂ ਦਯਾਚ੍ਛਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਸਾਫ, ਅੱਠ ਅੰਗੁਲ ਲੰਮਾ, ਇਹ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਮ੍ਯਾਮੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ
ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹੈਮਂ ਚ ਸਿਂਹਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਸਿੰਘ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਵੀਰਵ੍ਰਤਂ ਨਾਮ ਨਾਰੀਣਾਂ ਚ ਸੁਖਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਵੀਰ ਵਰਤ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਪ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ ਦਯਦ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਃ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੰਜ ਦੁਧ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਿਲੋਂ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ ਯਾਤਿ ਵੈष੍ਣਵਂ ਲੋਕਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤਾਰਯੇਚ੍ਛਤਮ੍
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਮਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗੌਰੀਪੁਤ੍ਰਂ ਦਦਾਤਿ ਯਾ 4.121.
ਜੋ ਔਰਤ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਗੌਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਾਂਬੂਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਹੈ—
ਵਰ੍षਸ੍ਯਾਂਤੇ ਤੁ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਫਲਾਂ ਸਮੇਤ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦੌਰ੍ਭਾਗ੍ਯਂ ਨ ਦੌਰ੍ਗਨ੍ਧ੍ਯਂ ਮੁਖਸ੍ਯ ਚ
ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਮੂੰਹ ਦੀ ਬਦਬੂ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ।