ਦੈਵਜ੍ਞਵ੍ਯਾਸਰੂਪਾਯ ਵੇਦਵੇਦਾਂਗਵਾਦਿਨੇ ਫਲਮੇਕਂ ਤਥਾ ਧਾਨ੍ਯਂ ਕੋਪਂ ਵਾਸਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਜੋ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਵਿਆਸ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਫਲ, ਕੁਝ ਅਨਾਜ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਛੱਡ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣੇ ਚ ਤਤੋ ਵਰ੍षੇ ਪੁਨਰ ਨ੍ਯਦੁਪਕ੍ਰਮੇਤ੍ ਪੁਮਾਨ੍ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਦੇਕਾਗ੍ਰਮਨਾਃ ਸ਼ृਣੁ
ਜਦੋਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫੇਰ ਤੋਂ ਇਹ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਣ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ,
ਵੈਸ਼੍ਯੋऽਪ੍ਯਾਯੁष੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਧਨਂ ਚਾਪਿ ਨਂਦਤਿ
ਉਹਥੋਂ ਵੈਸ਼ ਭੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਂਤੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਵृਦ੍ਧਿऋਦ੍ਧਿਮਤ੍
ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਕਨ੍ਯਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵ੍ਯਾਧੇਰ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਦੁਃਖਿਤਃ
ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਵਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ ਉਹ ਰੋਗ ਤੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇषੁ ਦੇਸ਼ੇष੍ਵਗਸ੍ਤ੍ਯਰ੍षੇਃ ਪੂਜਨਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਜਨੈਃ 4.118.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਅਗਸਤਿ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਈਤਯਃ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਯਾਂਤਿ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵ੍ਯਾਧ ਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰੋਗ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਿਰਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਯਦੀਚ੍ਛਤਿ ਗृਹਂ ਪਰਮਰ੍ਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਭੋਗਸ਼ਰੀਰਮਰੁਜਂ ਪਸ਼ੁਪੁਤ੍ਰਪੁष੍ਟਿਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਘਰ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਸਰੀਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇ ऽਗਸ੍ਤ੍ਯਾਰ੍ਘ੍ਯਵਿਧਿਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮਾष੍ਟਾਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ, 'ਅਗਸਤਿ ਅਰਘ ਵਿਧੀ ਤੇ ਵਰਤ ਦਾ ਵਰਣਨ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠਾਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਅਭਿਨਵਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਘ੍ਯਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼ृਣੁष੍ਵਾਭਿਨਵਸ੍ਯੇਂਦੋਰੁਦਯੇऽਰ੍ਘ੍ਯਵਿਧਿਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਚੰਦ ਦੀ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਅਰਘ ਦੇਣ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਧੀ ਸੁਣ।
ਰਵਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਰ੍ਭਾਗੈਰ੍ਵਾਰੁਣ੍ਯਾਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਯਦਿ
ਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਰੁਣ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਬਾਰਾਂ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸੇ—
ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਹ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਦੂਜ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ—
ਗੋਮਯਂ ਮਂਡਲਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਂਦਨੇਨ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਗੋਬਰ ਦਾ ਮੰਡਲ ਬਣਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਸਜਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਦੀਪਾਕ੍ਸ਼ਤਜਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਫੁੱਲ, ਚੰਦਨ, ਧੂਪ, ਸ਼ੁਭ ਦੀਵੇ, ਅੱਖਤ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ—
ਮਂਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਪੁਰੋਹਿਤਃ ਆਪ੍ਯਾਯਸ੍ਵ ਸਮੇਤ੍ਵੇਵਂ ਸੋਮਰਾਜ ਨਮੋਨਮਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਮੇਤ ਕਹੇ: 'ਹੇ ਸੋਮ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।'
ਅਨੇਨਵਿਧਿਨਾਚਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਹੇ ਅਚਾਰਯ, ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾ ਯਸ਼ਸਾ ਕਾਂਤ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਵਿ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਇੱਜ਼ਤਦਾਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਵਰ੍षਸ਼ਤਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਤਤਃ ਸੋਮਪੁਰਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਹਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਸਾਲ ਤਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਸੋਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਵਧੀਆ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ ਤਕ ਸੁਖ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਂ ਸਮृਦ੍ਧਿਮਤੁਲਾਂ ਯਦਿ ਵਾਞ੍ਛਸਿ ਤ੍ਵਂ ਮਾਸਾਨੁਮਾਸਮਿਹ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਕੁਰੁष੍ਵ 4.119.
ਜੇ ਤੂੰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਚੱਲ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਭਵਿष੍ਯੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਉਤ੍ਤਰਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸਂਵਾਦੇऽਭਿਨਵਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਘ੍ਯਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਂ ਨਾਮੈਕੋਨਵਿਂਸ਼ੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਅਭਿਨਵ ਚੰਦ੍ਰ ਅਰਘ ਵ੍ਰਤ' ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਾਲਾ ਇਕ ਸੋ ਉੱਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਬृਹਸ੍ਪਤ੍ਯਰ੍ਘਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਯਾਤ੍ਰਾਰਂਭੇ ਪ੍ਰਯਾਣੇ ਚ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋਦਯੇष੍ਵਿਹ
ਜਦੋਂ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਜਾਂ ਇੱਥੇ ਸ਼ੁੱਕਰ ਤਾਰੇ ਦਾ ਉਗਣਾ ਹੋਵੇ—
ਸ਼ੁਕ੍ਰਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤਾਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ ਸਾਰਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹੱਤਤਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਾਂਬਰਯੁਤੇ ਸਿਤਤਂਡੁਲਪੂਰਿਤੇ
ਸਫੈਦ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੌਲ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ—
ਸਹ ਤੇਨ ਸਵਤ੍ਸਾਙ੍ਗਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ ਕਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਗृਹਾਣਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇੱਕ ਗਾਂ ਤੇ ਉਸਦਾ ਬੱਛੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ; 'ਹੇ ਮਾਹਰ, ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਲਈ ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।'
ਦਤ੍ਤ੍ਵੈਵਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਘ ਦੇ ਕੇ, ਹੇ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ, ਓਹਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦੇ।
ਯਾਵਚ੍ਛੁਕ੍ਰਸ੍ਯ ਨ ਕृਤਾ ਪੂਜਾ ਸੋਹਾਲਕੈਃ ਸ਼ੁਭੈ. ਤਾਵਨ੍ਨ ਦਾਨਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਨਾਲ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਦਾਨ ਨਾ ਦੇਣ।
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯੋਦਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਯਾਤ੍ਰਾਦਿषੁ ਚ ਭਾਰਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸ਼ੁੱਕਰ ਦੇ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਤੇ ਯਾਤਰਾ ਆਦਿ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਵਦ੍ਵਾਚਸ੍ਪਤੇਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਪੀਤਪੁष੍ਪਾਂਬਰਯੁਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਥ ਸਰ੍षਪੈਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਚਸਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੱਸਾਂਗਾ: ਪੀਲੇ ਫੁੱਲ, ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਤੇ ਮਸਤਰ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ—