ਮਣ੍ਡਪਂ ਮਣ੍ਡਪਾਰਮ੍ਭੇ ਭਂਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀषਯਤੇ ਜਨਮ੍
ਉਹ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੂਪਾ ਦੁष੍ਟਹृਦਯਾ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਚਾਰਵਿਹਾਰਿਣੀ 4.117.੧
ਉਹ ਵਿਅੰਗੀ, ਮਾੜੀ ਦਿਲ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿਤਰ੍ਕਯਨ੍ਯਾਵਦੇਵਮਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵੋ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਜਗਾਮ ਸਵਿਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਣ੍ਡਸਂਭਵਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਅੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਪਾਸ ਆਇਆ।
ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਤਮੁਵਾਚਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਭੁਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣਾਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਮਿਤ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰਣੈਃ ਸਹ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਬਵਬਾਲਵਕੌਲਵੈਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਕੌਲਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੋ।
ਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਾਂਗਲ੍ਯਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਯਾਤਰਾ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਲਈ,
ਉਦ੍ਵੇਜਨੀਯੋ ਨੋ ਹਿ ਜਨੋ ਭਵਤ੍ਯਾ ਦਿਵਸਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਯੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਨਰਾਃ
ਭਦਰਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਦ੍ਰਾਪਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਭਦਰਾ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰੀ।
ਏਵਮੇषਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵਿष੍ਟਿਰਿष੍ਟਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ 4.117.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਚਾਹੀਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਸਿਤਜਲਦਵਰ੍ਣਾ ਦੀਰ੍ਘਨਾਸੋਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਵਿਪੁਲਹਨੁਕਪਾਲਾ ਪਿਂਡਿਕੋਦ੍ਬਦ੍ਧਜਂਘਾ
ਉਹ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਲੰਬੀ ਨੱਕ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਚੌੜਾ ਜਬੜਾ ਤੇ ਖੋਪੜੀ, ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੀ।
ਭਾਨੋਃ ਸੁਤਾ ਕੇਤੁਸ਼ਤਾਗ੍ਰਜਾਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਕੁਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸਤਤਂ ਕੁਚੇਲਾ
ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ, ਸੌ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਨਮੀ, ਕਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਮੁਖੇ ਤੁ ਘਟਿਕਾਃ ਪਞ੍ਚ ਦ੍ਵੇ ਕਂਠੇ ਤੁ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪੰਜ ਘਟਿਕਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਗਲ੍ਹ ਵਿਚ ਦੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਟ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪੁਚ੍ਛੇ ਜਯਾਵਹਾਃ
ਕਮਰ ਤੇ ਪੰਜ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਪੂਛ ਤੇ ਤਿੰਨ, ਜੋ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਹਦਿ ਪ੍ਰਾਣਹਰਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਲਹਾਵਹਾ
ਦਿਲ ਵਿਚ ਉਹ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸੁਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ,
ਧਨ੍ਯਾ ਦਧਿਮੁਖੀ ਭਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਰੀ ਖਰਾਨਨਾ
ਧੰਯਾ, ਦਧਿਮੁਖੀ, ਭਦਰਾ, ਮਹਾਮਾਰੀ, ਤੇ ਖਰਾਨਨਾ—
ਭੈਰਵੀ ਚ ਮਹਾਕਾਲੀ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀ
ਭੈਰਵੀ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,
ਨ ਚ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰੋਗੀ ਰੋਗਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕੋਈ ਬਿਮਾਰੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ; ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਰਣੇ ਰਾਜਕੁਲੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਜਯੀ ਭਵੇਤ੍ ।।4.117.
ਲੜਾਈ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ, ਜੂਏ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੇਨੋਪਵਾਸਵਿਧਿਨਾ ਵ੍ਰਤੇਨ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਜਿਸ ਨੇ ਉਪਵਾਸ ਅਤੇ ਵਰਤ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਕੀਤਾ,
ਯਦਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਭਵੇਦ੍ਵਿष੍ਟਿਰੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਦਿਨਦ੍ਵਯਮ੍
ਜੇ ਵਿਟੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਹਰਸ੍ਯੋਪਰਿ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿष੍ਟਿਃ ਪ੍ਰਹਰਤ੍ਰਯਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਟੀ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਹਰ ਵਿੱਚ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਹਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਨਿਯਮ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੌषਧ੍ਯੁਦਕਸ੍ਨਾਨਂ ਸੁਗਂਧਾਮਲਕੈਰਥ
ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਆਂਵਲੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਪ੍ਰੀਣਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦਰ੍ਭਮਯੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਦੀ ਸੁਭਗ ਅਾਸਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਹੋਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਟਿਨਾਮੈਰष੍ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤਂ ਤਤਃ ਸਤਿਲਾਂ ਕृਸ਼ਰਾਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਕਾਮਤਃ
ਹੋਮ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਸੌ ਅਠ ਵਿਟੀ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਖੀਰ ਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨ ਚਾਹੀਦਾ ਭੋਜਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਛਾਯਾਸੂਰ੍ਯਸੁਤੇ ਦੇਵਿ ਵਿष੍ਟਿਰਿष੍ਟਾਰ੍ਥਦਾਯਿਨਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਛਾਂ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ ਵਿਟੀ, ਇਹ ਮਨ ਚਾਹੀਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।