ਪृਥ੍ਵੀ ਚ ਯਾਵਤ੍ਸਕੁਲਾਚਲਾ ਚ ਯਾਵਚ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਨਿਲਵਹ੍ਨਿਚਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਸੂਰਜ, ਹਵਾ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮੌਜੂਦ ਹਨ,
ਤਤਸ੍ਤੁ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਮਾਪ੍ਯ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਧਿਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਕੁਲਪ੍ਰਸੂਤਃ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਇਤਿ ਪਠਤਿ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਯੋऽਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਧਿਮਖਿਲਂ ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮੇषੁ ਪੁਣ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਧੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਬਦਲਾਅ ਸਮੇਂ ਵੱਡੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿष੍ਟਿਵ੍ਰਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੇਯਂ ਕਿਂਰੂਪਾ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਚ ਕਥਂ ਜਨੈਃ । ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚਰਸ੍ਯ ਸੋਦਰ੍ਯਾ ਭਗਿਨ੍ਯਤਿਭਯਂਕਰੀ
ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਸ਼ਨੀ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ।
ਸਾ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਾ ਭੁਵਨਂ ਗ੍ਰਸ੍ਤੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਣੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਯਾਤਿ ਯਦਿ ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਰਃ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰੀ ਰੌਦ੍ਰਾ ਸਮਾਜੋਤ੍ਸਵਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮਾਜ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਤੁ ਦੁਰ੍ਵਿਨਯਾਸਕ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੋ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾਦੁਰ੍ਵਿਨਯਾਚ੍ਚੇਹ ਪਿਤਾ ਦੋषੇਣ ਗृਹ੍ਯਤੇ
ਇੱਥੇ ਧੀ ਦੇ ਮਾੜੇ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਿਂਤ੍ਯੈਵਂ ਸੁਤਾਂ ਭਦ੍ਰਾਂ ਯਸ੍ਯਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮਣ੍ਡਪਂ ਮਣ੍ਡਪਾਰਮ੍ਭੇ ਭਂਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀषਯਤੇ ਜਨਮ੍
ਉਹ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਰੂਪਾ ਦੁष੍ਟਹृਦਯਾ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਚਾਰਵਿਹਾਰਿਣੀ 4.117.੧
ਉਹ ਵਿਅੰਗੀ, ਮਾੜੀ ਦਿਲ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਿਤਰ੍ਕਯਨ੍ਯਾਵਦੇਵਮਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵੋ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਃ
ਦਿਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਜਗਾਮ ਸਵਿਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਣ੍ਡਸਂਭਵਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੋ ਅੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇ ਪਾਸ ਆਇਆ।
ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਤਮੁਵਾਚਾਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਭਾਸਕਰ ਨੇ ਭੁਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਾਸ੍ਕਰੇਣਾਮਿਤਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਮਿਤ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਭਾਸਕਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕਰਣੈਃ ਸਹ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਬਵਬਾਲਵਕੌਲਵੈਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਜ-ਸਮਾਨ ਨਾਲ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਕੌਲਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਹੋ।
ਯਾਤ੍ਰਾਪ੍ਰਵੇਸ਼ਮਾਂਗਲ੍ਯਕृषਿਵਾਣਿਜ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਯਾਤਰਾ, ਸ਼ੁਭ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਲਈ,
ਉਦ੍ਵੇਜਨੀਯੋ ਨੋ ਹਿ ਜਨੋ ਭਵਤ੍ਯਾ ਦਿਵਸਤ੍ਰਯਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਯੇ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਂਤੇ ਭਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਨਰਾਃ
ਭਦਰਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਭਦ੍ਰਾਪਿ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਤੇ ਭਦਰਾ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫਿਰੀ।
ਏਵਮੇषਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਵਿष੍ਟਿਰਿष੍ਟਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ 4.117.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਟੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਜੋ ਚਾਹੀਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਸਿਤਜਲਦਵਰ੍ਣਾ ਦੀਰ੍ਘਨਾਸੋਗ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾ ਵਿਪੁਲਹਨੁਕਪਾਲਾ ਪਿਂਡਿਕੋਦ੍ਬਦ੍ਧਜਂਘਾ
ਉਹ ਕਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਲੰਬੀ ਨੱਕ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦ, ਚੌੜਾ ਜਬੜਾ ਤੇ ਖੋਪੜੀ, ਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਪਿੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਵਾਲੀ।
ਭਾਨੋਃ ਸੁਤਾ ਕੇਤੁਸ਼ਤਾਗ੍ਰਜਾਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਕੁਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸਤਤਂ ਕੁਚੇਲਾ
ਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ, ਸੌ ਝੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਜਨਮੀ, ਕਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਟੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਮੁਖੇ ਤੁ ਘਟਿਕਾਃ ਪਞ੍ਚ ਦ੍ਵੇ ਕਂਠੇ ਤੁ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤੇ
ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪੰਜ ਘਟਿਕਾਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਗਲ੍ਹ ਵਿਚ ਦੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਟ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚੈਵ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਪੁਚ੍ਛੇ ਜਯਾਵਹਾਃ
ਕਮਰ ਤੇ ਪੰਜ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਪੂਛ ਤੇ ਤਿੰਨ, ਜੋ ਜਿੱਤ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਹਦਿ ਪ੍ਰਾਣਹਰਾ ਜ੍ਞੇਯਾ ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਲਹਾਵਹਾ
ਦਿਲ ਵਿਚ ਉਹ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਨਾਭੀ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸੁਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਧਰਤੀ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮੰਦੇ,
ਧਨ੍ਯਾ ਦਧਿਮੁਖੀ ਭਦ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਰੀ ਖਰਾਨਨਾ
ਧੰਯਾ, ਦਧਿਮੁਖੀ, ਭਦਰਾ, ਮਹਾਮਾਰੀ, ਤੇ ਖਰਾਨਨਾ—
ਭੈਰਵੀ ਚ ਮਹਾਕਾਲੀ ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀ
ਭੈਰਵੀ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ,